ეტიუდი შავ-თეთრ ფერებში

 

Sherlock Holmes -  Basil Rathbone მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული და მაღალანაზღაურებადი მსახიობი იყო. ჰოლივუდის დიდების ხეივანში ერთბაშად სამი ვარსკვლავი აქვს: ერთი კინოროლებისთვის, მეორე ტელეროლებისთვის და კიდევ ერთი რადიოდადგმებში მონაწილეობისთვის. საუკეთესო ნამუშევრებად მიიჩნევდა რომეოს – თეატრალურ სცენაზე და ჰოლმსს – ფილმებში. მისი სახელია ბეიზილ რეთბოუნი (Basil Rathbone) და ის საუკეთესო ამერიკელი შერლოქ ჰოლმსია (მიუხედავად იმისა, რომ სამხრეთ აფრიკაში დაიბადა და ინგლისელი იყო Smile).

რას აკეთებს ინგლისელი თეატრალური მსახიობი ინგლისში? სწორია – თამაშობს შექსპირის პიესებში. და ვინ იცის, რამდენი ხანი მოუწევდა ბეიზილ რეთბოუნს, როგორც იმერეთში იტყვიან, სცენაზე ჯღანაობა, ყუფარაძე რაიყოდა, Metro-Goldwyn-Mayer-იდან რომ არ დაერეკათ.  30-იანებიდან მოყოლებული წელიწადში რამდენიმე ჰოლივუდურ ფილმში მონაწილეობდა და მას შემდეგ, რაც უკვე ბროდვეიდანაც მიიღო შეთავაზებები, საბოლოოდ აიკრა გუდა-ნაბადი და ნიუ იორქში გადაბარგდა.

— რა კარგი ბავშვია, — შესძახა ჰოლმსმა, — დახეთ, ამ ონავარს, რა ვარდისფერი ლოყები აქვს! გვითხარი, აბა, რას ინატრებდი ახლა?
— შილინგს, — უპასუხა ბიჭმა დაფიქრებით.
— ჰმ! სხვას არაფერს?
— ორ შილინგს! — კიდევ ცოტა დაფიქრდა და ისე მიუგო ბიჭმა.
ართურ ქონან დოილი. ოთხთა ნიშანი, თავი 8

Continue reading “ეტიუდი შავ-თეთრ ფერებში”

საუკუნის ნოსტალგია

შაბათის პოსტი

უფროკი – 90-იანების. იმ მშვენიერი დროის, როცა დენი იყო გათიშვით, მეტრო გვირაბში გაჩხერით და ფული – ბღუჯა-ბღუჯა კუპონით.

როგორც ვატყობ, ისევ იმ დროში ვბრუნდებით და, დროა, გავიხსენოთ ნივთები, რომელთა გარეშეც ცხოვრება გაუსაძლისი იქნებოდა.

დავიწყოთ სეზონურად:

ფუჯიქსი. იაპონური საოცრება, რომელმაც ქართველი ერი გაყინვას გადაარჩინა. მისი მოხმარების წესი იყო მარტივი – ჩაასხამდი ნავთს, მიიტანდი ასანთს ან სანთებელას ფთილასთან ფრთხილად, მოუკიდებდი და… აღუღუნდებოდა, მაგრამ რას აღუღუნდებოდა!

Fujix

ფუჯიქსი იდგა ხოლმე ოთახის შუაში – დედაცეცხლივით. საპატიო ადგილას. ოთახის კარი, სადაც ფუჯიქსი იყო, უნდა გამოგეკეტა, რომ სითბო არ გაფანტულიყო. შემოუსხდებოდა მთელი ოჯახი ირგვლივ და ზედ ჩაიდანსაც შემოასკუპებდნენ ხოლმე – თან გათბობდა, თან წყალსაც გააცხელებდა.

Continue reading “საუკუნის ნოსტალგია”

ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა

გაუწონასწორებელი არ ვარ! უბრალოდ თავისებური ვარ.
საგა ნურენი

რა საჭიროა ეს ორი სათაური?
ვაჟა ზაზაევიჩი

Broenმეგობარმა მითხრა, საგა ნურენი შენ გგავსო. ნამდვილად არ არის ასე. რაღაც საერთო, შეიძლება, კი გვაქვს ხასიათის წახნაგებში. მაგრამ ბევრი არაფერი. სინამდვილეში საგა ნურენი არავის ჰგავს. თავისებურია. ძალიან თავისებური. ჰოლმსივით ანალიტიკური გონება აქვს. კოლომბოსავით აჩაჩულად იცვამს. პუაროსავით მარტოსულია. ჰარი ბოშივით კარგად და დაუნდობლად ისვრის. ვალანდერივით აქვს აწეწილი ურთიერთობა მშობლებთან (ვალანდერზე – მეტადაც). პრაგმატულია, როგორც პითაგორას ცხრილი. მეგობრად – აუტანელია. საყვარლად – სისხლს გაგიშრობს, მაგრამ როგორც გამომძიებელი – საუკეთესოა. ფანტაზიის უნარს დედუქციის უნარი ცვლის. ემოციებს – ლოგიკა. გულს – გონება. იუმორის გრძნობას – არც ვიცი რა. უბრალოდ არ აქვს და – მორჩა. ცივია თოვლის დედოფალივით. საგა ნურენი არის ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა.

ის მთავარი გმირია დეტექტური სერიალისა “ხიდი” (Bron/Broen). ჯერ სამი სეზონია და პირველი სწორედ ხიდზე იწყება. ხიდი მალმედან კოპენჰაგენამდეა. ან კოპენჰაგენიდან – მალმემდე. ვინ საიდან მიადგება. საგა ნურენი მალმედან მოდის. დანიელი დეტექტივი მარტინ როდი – კოპენჰაგენიდან. შუა ხიდზე ხვდებიან ერთმანეთს, იქ კი ქალის გვამია შუაზე გადაჭრილი. ზედაწელი შვედეთის მხარესაა, ქვედაწელი – დანიის. თუმცა, მალევ გაარკვევენ, რომ გვამიც ორია – ზედა და ქვედა წელი სხვადასხვა ადამიანს ეკუთვნის.  გამოძიებას ორივე ქალაქის პოლიცია იწყებს.

Broen 1

ამ სერიალს ნაკლი არ აქვს (ჩემთვის) – ყველაფერია, რაც დეტექტივში მიყვარს: ნელი თხრობა. ჩახლართული ისტორია. პოლიციური გამოძიების დეტალები. და კლასიკურ (და გვარიანად შემოცვეთილ) ხერხს, როდესაც ორ ადამიანს გვერდიგვერდ მუშაობა უწევს, ერთმანეთი კი გულზე არ ეხატებათ, ამჯერად სხვა ელფერი დაჰკრავს – მარტინს, გულზე არ ეხატება კიარ, ატანა არ აქვს საგასი, საგას კი – არც ანაღვლებს. არც ეს ამბავი და არც თავად მარტინი. ის დაგეშილია კვალზე და სხვას და დანარჩენს არად აგდებს.  ნიძლავს ვარ, ისიც არ იცის, დედამიწა რომ ბრუნავს მზის გარშემო. დავიწყებული აქვს. გამოძიებაში არაფრად ადგია და – იმიტომ.

Continue reading “ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა”

დაფხრეწილები

შაბათის პოსტი

დაფხრეწილი ჯინსი 70-იანებში გამოჩნდა პირველად, როგორც პროტესტის სიმბოლო და “ფეხებზე მკიდიხართ” გზავნილი კაცობრიობას. დახეული ტანსაცმელი ჰიპებსაც ეცვათ, თუმცა ეს უფრო იშვიათი და შემთხვევითი ამბავი იყო – ტანზე გაცვდა-შემოეფლითებოდათ ხოლმე. პანკებმა კი შეგნებულად მიჰყეს ხელი ჯინსებისა და ტყავის ქურთუკების ფხრეწვას.

“მფხრეწავების” ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და საეტაპო ფოტო ჟურნალ Punk-ის ფოტოგრაფმა რობერთა ბეილიმ გადაუღო “რამოუნზ”-ის (Ramones) წევრებს და ჯგუფის 1976 წლის ალბომის ქავერზეა. თავად მუსიკოსებს ალბომის Meet The Beatles-ის სტილში გაფორმება სურდათ, მაგრამ სტუდიის არტ-დირექტორმა თონი ვეიდლერმა ივაჟკაცა და გადაარწმუნა. შედეგად, დაფხრეწილი ჯინსი ალბომის ქავერზეა. Ramones

80-იანებში დაფხრეწილი ჯინსი უკვე მეინსთრიმია – არამხოლოდ პანკებს, პოპის დედოფლებსაც აცვიათ და სხვა არადედოფლებსაც.

Continue reading “დაფხრეწილები”

ფრანგული მოდის ჯამბაზი

BB wedding in Jacques Esterel dress 1959კუბოკრული ქსოვილი ყველას გინახავთ, ალბათ. წითელი, წვრილი უჯრედებით. აი, ბრიჟიტს რომ აცვია. თბილისის “პომოდორისიმოში” მაგიდის გადასაფარებლები აქვთ ასეთი და ძალიან მომწონს. Smile ეგებ, გარდერობშიც გქონდეთ გოგონებს. თუ არ გაქვთ – ბებიების კაბები ამოქექეთ.  დღეს ისე პოპულარული ვეღარაა, თუმცა, პერანგებს, შორტებს, ბიკინის და საცურაო კოსტიუმებს კი გადაეყრებით. ჩანთებიც მინახავს და მზის სათვალეებიც.  მე-19 საუკუნის ბოლოს ფრანგმა ფეიქრებმა ქალაქ ვიშიდან ამგვარი ქსოვილის წარმოება დაიწყეს. მალე მთელი ვიში კუბოკრულში დაიარებოდა. ვიშის გერბიც კი კუბოკრულშია გამოწყობილი. ამ უჯრედებს საფრანგეთში ასეც უძახდნენ – “ვიში”. შემდეგ დადგა მე-20 საუკუნე, დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი, ოკუპაცია, კოლაბორაციონიზმი, მარშალი პეტენი და ვიშის რეჟიმი… მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფრანგებს ვიშის გაგონება არ სურდათ. ყველაფერი, რაც იყო ვიში – დავიწყებას მიეცა. ვითომ, არც ყოფილაო… მაგრამ 1959 წლის 18 ივნისს, როდესაც ჟაკ შარიესთან აწერდა ხელს, ბრიჟიტ ბარდომ სწორედ ვიშის კუბოკრულ კაბაზე შეაჩერა არჩევანი. ფოტომ თითქმის ყველა გამოცემა მოიარა. და მოდის ხელახალი ვიშიზაციაც დაიწყო.

Continue reading “ფრანგული მოდის ჯამბაზი”

ყავამანის დღიურები: ესპრესო – ტექნოლოგიიდან ხელოვნებამდე

***პოსტი მესამე***

NB! ეს პოსტი მათთვისაა, ვისაც ესპრესოს აპარატი შინ აქვს.

The Perfect Shotსითხეს, რომელიც მიიღება 25 მლ ოდენობით 7 გრამი დაფქვილი ყავის მარცვლის  25 წამის განმავლობაში 9 ბარ წნევის ქვეშ 88 გრადუსზე ექსტრაქციის გზით, ეწოდება ესპრესო – ასეთია ესპრესოს ოქროს სტანდარტი იტალიის ესპრესოს ეროვნული ინსტიტუტის (INEI) თანახმად. მეტისმეტად “სამეცნიერო ენით” ფორმულა კია, თითქოს, ანტიფრიზზე ვამბობდეთ და არა ყავაზე, მაგრამ თავად ესპრესოს დაბადებაში ხომ ინჟინრების ღვაწლია მეტი, ვიდრე კულინარებისა. ყოველ შემთხვევაში, შესაქმისას ასე იყო. შემდეგ, ცხადია, კოფიუმერებმა(ც) თქვეს თავიანთი სიტყვა.

მაგრამ რამდენად მშრალ, უგემურ რეცეპტადაც არ უნდა მოგვეჩვენოს, სწორედ ამ ოქროს სტანდარტშია ესპრესოს გემოც – ხარშვას დააკლებ და არასაკმარისი ექსტრაქციის შედეგად ყავის მარცვლის ზეთები პორტაფილტრში ჩარჩება და წყალწყალა ყავას მიიღებ, გადაამეტებ ხარშვას და ესპრესოს კიარა ზთებთან ერთად ყველანაირ ლექს შეყრი ფინჯანში და მწარე სასმელი შეგრჩება ხელთ, არ იქნება საკმარისის წნევა და – არ გექნება კრემა. დაფქვილი ყავის რაოდენობას ვერ მოზომავ და ან არომატი დააკლდება ან სიმწარე იმძლავრებს ან კრემა ვერ გამოვა… მოკლედ, როგორც პაჭუ იტყოდა, სულ წამებშია ეს ამბავი გამოანგარიშებული “სეკუნდამერით”, მასე კი არ არის საქმე, ჩვენ რომ გვგონია, არაიტალიელებს.

Continue reading “ყავამანის დღიურები: ესპრესო – ტექნოლოგიიდან ხელოვნებამდე”

მე-20 საუკუნე მოდელებში

ლიზა ფონსაგრივზ (Lisa Fonssagrives) – მოდის ბევრი ისტორიკოსის აზრით პირველია, ვისაც სუპერმოდელი შეგვიძლია ვუწოდოთ. წარმოშობით შვედია და მისი ნამდვილი სახელი და გვარია ლიზა ბირგიტა ბერნსტონ (Lisa Birgitta Bernstone). კარიერა 30-იანების ბოლოს დაიწყო, როდესაც პარიზში ბალეტის სასწავლად ჩასული ფოტოგრაფ ბილი მეივალდს გადაეყარა ლიფტში. 40-იანებში აშშ-ში გადავიდა საცხოვრებლად და კარიერაც იქ განაგრძო. პოზირებდა ისეთი ფოტოგრაფებისთვის, როგორებიც იყვნენ მენ რეი და უილიამ ქლეინი. ასევე ფერნან ფონსაგრივზი (ლიზას პირველი მეუღლე) და ირვინ ფენი (მეორე მეუღლე). მოდელის კარიერის დასრულების შემდეგ ასწავლიდა ცეკვას და მომხატვრ-მოქანდაკეობდა.

Lisa Fonssagrive 01Lisa Fonssagrive 02Lisa Fonssagrive 03Lisa Fonssagrive 04Lisa Fonssagrive 05Lisa Fonssagrive 06

დოვიმა (Dovima/Dorothy Virginia Margaret Juba/Dorothy Horan) – ამერიკელი მოდელი, ვისი აღმასვლაც ლიზა ფონსაგრივზის მეუღლის, ირვინ ფენის მიერ ჟურნალ “ვოუგისთვის” გადაღებული ფოტოსესიით დაიწყო. მოგვიანებით მუშაობდა გენიოს რიჩარდ ავედონთან. 50-იანების მოდის ერთ-ერთი სიმბოლოა. მის ფოტოებს რომ უყურებ, ძნელად თუ წარმოიდგენ, რომ ეს ქალი ქრონიკული რევმატიზმით იყო დაავადებული და ბავშვობის რამდენიმე წელი, პრაქტიკულად, საწოლს მიჯაჭვულმა გაატარა. მოდელობის გარდა წარმატებული კინოკარიერაც ჰქონდა.

Continue reading “მე-20 საუკუნე მოდელებში”

ლაქები… ლაქები ევრივეა

ადრე ერთი პოსტი მქონდა, თუ როგორ მოვუაროთ ზამშის ფეხსაცმელს. მზე-ქარ-წვიმა-მონაცვლე დღეებში, სწორედ ისეთში, ახლა რომ გვიდგას, თავადაც მახსენდება ხოლმე ის ჩემი პოსტი.

მაგრამ ზამშის ფეხსაცმელის გარდა, კიდევ ბევრია ჩვენს გარდერობში მოსაფრთხილებელი. მოდი, ვნახოთ, თუ რა მატერიას რა ტიპის მოვლა სჭირდება.

ტყავი

ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი, მდიდრული, ეფექტური და ძვირფასი მასალა, რომელიც თან საკმაოდ გამძლე და ძნელად ფუჭებადია (თუ კარგი ხარისხისაა, რასაკვირველია), მაგრამ მეორე მხრივ, ასევე ძნელად მოსაქრისტიანებელი, თუკი დაითხვარა და დალაქავდა.

ტყავისთვის კატეგორიულად მიუღებელია: ხეხვა, ფხეკვა, სრესვა, ჯაგრისითა თუ სველი ტილოთი წმენდა. საპონსა და მსგავს სარეცხ საშუალებებზე – არც არაფერს ვამბობ. მსუბუქი ჭუჭყი უნდა მოაშოროთ რბილი და მშრალი ნაჭრით. საშუალო სიმკვეთრის ლაქებს კარგად უვლის სპეციალური ტყავის საწმენდი სპრეი/შამპუნი/ლოსიონი (სუპერ-მარკეტებში იყიდება, მე პირადად Erdal-ის პროდუქციას ვიყენებ). თუკი არ ეშველა – მაშინ ქიმწმენდას უნდა მიმართოთ.

ჯინსი

Continue reading “ლაქები… ლაქები ევრივეა”

How-To: მოდი, ვნახოთ ჯინსი…

არ მეგულება ადამიანი, ვისაც ერთი ჯინსის შარვალი მაინც არ მოეძებნება გარდერობში. ჯინსის არჩევას დიდი ფილოსოფია არ სჭირდება, მაგრამ აქაც არის ნიუანსები, განსაკუთრებით – თუ ონლაინ ყიდულობთ.

მოდი, ვნახოთ.

ზომა-წონა.

გარეცხვის შემდეგ ჯინსის მატერია შედგება ხოლმე, ანუ – ვიწროვდება. ამიტომ თუ შარვალი მარკირებულია, როგორც Shrink-to Fit, ის ზომით დიდი უნდა იყიდოთ, თორემ გარეცხვის შემდეგ შიგ წვალებით ჩაკვეხება მოგიხდებათ.  ზოგადი წესი ასეთია:

27″-36″ ზომა 1 ინჩით ვიწროვდება, 38″-40″ ზომა კი – 2-ით. მაგალითად, ჩემი ზომაა 33×32-ზე, და Shrink-to-Fit ჯინსს ვყიდულობ 34×32 ზომას (სიგრძე გარეცხვის შემდეგ არ აკლდება Winking smile).

თუ ჯინსის შარვალი მარკირებულია, როგორც Preshrunk – ე.ი. მწარმოებლის მიერაა წინდაწინ და სანგებოდ გარეცხილი იმ მიზნით, რომ ზომა-ზომაში წავიდეს და მყიდველის სარეცხ მანქანაში არ მოიკლოს.

ტიპი/ფერი.

Continue reading “How-To: მოდი, ვნახოთ ჯინსი…”