კულინარი და სკულპტორი

Chocolate-snails

Maggot-cupcakeChocolate-Stag-Beetle

ის არაა, რაც გეგონათ. Smile

უცნაურ და ეგზოტიკურ კერძზე ადრეც  დამიწერია, შემწვარ-მოხრაკულ ჭია-ღუაზეც, მაგრამ ახლა ფოტოებზე ნამდვილი დელიკატესია. ყველას რომ უყვარს ის დელიკატესი – მასაც რომ უყვარს, ვისაც ჰგონია, რომ არ უყვარს.

შოკოლადი!

სარა ჰარდის (Sarah Hardy) არ ვიცი, კულინარი ვუწოდო თუ სკულპტორი. შოკოლადით სხვადასხვა ფიგურებს აქანდაკებს. პირველად მაინც კულინარია იყო. აკადემიის კურსდამთავრებულმა რესტორანში დაიწყო მუშაობა. მისი საფირმო კერძები იყო ტკბილეული: სხვადასხვა სახის ნამცხვრები, ორცხობილა, ხრაშუნები და ფუმფულები. თუმცა, ხატვითაც ბავშვობიდან ხატავდა – დედამისი ხელოვნებათმცოდნე და ანტიკვარია, და ხელოვნების ნიმუშებს შორის გაიზარდა. მაშინვე ცდილობდა მათ კოპირებას. ხან ხატავდა, ხან – ძერწავდა. პლასტელინით, თიხით, თაბაშირით. შემდეგ – ფქვილითა და კრემით.

Continue reading

მურვან-მელომან-ყრუ

მე-19 საუკუნეში მისალმების ნიშნად კაცი ცილინდრს მოიხდიდა ხოლმე, დღეს ყურსასმენს იღებს ყურიდან… განსაკუთრებული პატივისცემის ნიშნად – მეორე ყურიდანაც.

როდესაც დროის დიდ ნაწილს ვატარებთ გარეთ – ქუჩაში, საცობში, ჯიმში, მოლში ყურსასმენი ბევრს მუდამ თან აქვს. ასე ვარ მეც. რამდენ ყურსასმენს გაუვლია ჩემი ყურის ნიჟარებში, ვერც დავთვლი. ბოლო ხანებია უსადენო – wireless მოდელებზე გადავედი. ვინც ტრადიციული, სადენიანი ყურსასმენის უსადენოთი ჩანაცვლებას ფიქრობს, სამ მათგანზე დავწერ, მთელი მათი შუქ-ჩრდილებით.

NB! მხოლოდ სტერეო-ყურსასმენებს ვგულისხმობ. მუსიკის მოსასმენადაც რომ გამოდგება. ლინკზე გადასასვლელად – დაკლიკეთ ფოტოზე.

იაფი.

სამწუხაროდ, სასწაული არ ხდება. იაფ უსადენო ყურსასმენს ხარისხიან ჟღერადობას ვერ მოვთხოვთ. აკუმულატორიც სუსტი აქვს და კონტაქტიც ყოველთვის ვერაა სტაბილური.

Continue reading

ეტიუდი შავ-თეთრ ფერებში

 

Sherlock Holmes -  Basil Rathbone მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული და მაღალანაზღაურებადი მსახიობი იყო. ჰოლივუდის დიდების ხეივანში ერთბაშად სამი ვარსკვლავი აქვს: ერთი კინოროლებისთვის, მეორე ტელეროლებისთვის და კიდევ ერთი რადიოდადგმებში მონაწილეობისთვის. საუკეთესო ნამუშევრებად მიიჩნევდა რომეოს – თეატრალურ სცენაზე და ჰოლმსს – ფილმებში. მისი სახელია ბეიზილ რეთბოუნი (Basil Rathbone) და ის საუკეთესო ამერიკელი შერლოქ ჰოლმსია (მიუხედავად იმისა, რომ სამხრეთ აფრიკაში დაიბადა და ინგლისელი იყო Smile).

რას აკეთებს ინგლისელი თეატრალური მსახიობი ინგლისში? სწორია – თამაშობს შექსპირის პიესებში. და ვინ იცის, რამდენი ხანი მოუწევდა ბეიზილ რეთბოუნს, როგორც იმერეთში იტყვიან, სცენაზე ჯღანაობა, ყუფარაძე რაიყოდა, Metro-Goldwyn-Mayer-იდან რომ არ დაერეკათ.  30-იანებიდან მოყოლებული წელიწადში რამდენიმე ჰოლივუდურ ფილმში მონაწილეობდა და მას შემდეგ, რაც უკვე ბროდვეიდანაც მიიღო შეთავაზებები, საბოლოოდ აიკრა გუდა-ნაბადი და ნიუ იორქში გადაბარგდა.

— რა კარგი ბავშვია, — შესძახა ჰოლმსმა, — დახეთ, ამ ონავარს, რა ვარდისფერი ლოყები აქვს! გვითხარი, აბა, რას ინატრებდი ახლა?
— შილინგს, — უპასუხა ბიჭმა დაფიქრებით.
— ჰმ! სხვას არაფერს?
— ორ შილინგს! — კიდევ ცოტა დაფიქრდა და ისე მიუგო ბიჭმა.
ართურ ქონან დოილი. ოთხთა ნიშანი, თავი 8

Continue reading

საუკუნის ნოსტალგია

შაბათის პოსტი

უფროკი – 90-იანების. იმ მშვენიერი დროის, როცა დენი იყო გათიშვით, მეტრო გვირაბში გაჩხერით და ფული – ბღუჯა-ბღუჯა კუპონით.

როგორც ვატყობ, ისევ იმ დროში ვბრუნდებით და, დროა, გავიხსენოთ ნივთები, რომელთა გარეშეც ცხოვრება გაუსაძლისი იქნებოდა.

დავიწყოთ სეზონურად:

ფუჯიქსი. იაპონური საოცრება, რომელმაც ქართველი ერი გაყინვას გადაარჩინა. მისი მოხმარების წესი იყო მარტივი – ჩაასხამდი ნავთს, მიიტანდი ასანთს ან სანთებელას ფთილასთან ფრთხილად, მოუკიდებდი და… აღუღუნდებოდა, მაგრამ რას აღუღუნდებოდა!

Fujix

ფუჯიქსი იდგა ხოლმე ოთახის შუაში – დედაცეცხლივით. საპატიო ადგილას. ოთახის კარი, სადაც ფუჯიქსი იყო, უნდა გამოგეკეტა, რომ სითბო არ გაფანტულიყო. შემოუსხდებოდა მთელი ოჯახი ირგვლივ და ზედ ჩაიდანსაც შემოასკუპებდნენ ხოლმე – თან გათბობდა, თან წყალსაც გააცხელებდა.

Continue reading

ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა

გაუწონასწორებელი არ ვარ! უბრალოდ თავისებური ვარ.
საგა ნურენი

რა საჭიროა ეს ორი სათაური?
ვაჟა ზაზაევიჩი

Broenმეგობარმა მითხრა, საგა ნურენი შენ გგავსო. ნამდვილად არ არის ასე. რაღაც საერთო, შეიძლება, კი გვაქვს ხასიათის წახნაგებში. მაგრამ ბევრი არაფერი. სინამდვილეში საგა ნურენი არავის ჰგავს. თავისებურია. ძალიან თავისებური. ჰოლმსივით ანალიტიკური გონება აქვს. კოლომბოსავით აჩაჩულად იცვამს. პუაროსავით მარტოსულია. ჰარი ბოშივით კარგად და დაუნდობლად ისვრის. ვალანდერივით აქვს აწეწილი ურთიერთობა მშობლებთან (ვალანდერზე – მეტადაც). პრაგმატულია, როგორც პითაგორას ცხრილი. მეგობრად – აუტანელია. საყვარლად – სისხლს გაგიშრობს, მაგრამ როგორც გამომძიებელი – საუკეთესოა. ფანტაზიის უნარს დედუქციის უნარი ცვლის. ემოციებს – ლოგიკა. გულს – გონება. იუმორის გრძნობას – არც ვიცი რა. უბრალოდ არ აქვს და – მორჩა. ცივია თოვლის დედოფალივით. საგა ნურენი არის ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა.

ის მთავარი გმირია დეტექტური სერიალისა “ხიდი” (Bron/Broen). ჯერ სამი სეზონია და პირველი სწორედ ხიდზე იწყება. ხიდი მალმედან კოპენჰაგენამდეა. ან კოპენჰაგენიდან – მალმემდე. ვინ საიდან მიადგება. საგა ნურენი მალმედან მოდის. დანიელი დეტექტივი მარტინ როდი – კოპენჰაგენიდან. შუა ხიდზე ხვდებიან ერთმანეთს, იქ კი ქალის გვამია შუაზე გადაჭრილი. ზედაწელი შვედეთის მხარესაა, ქვედაწელი – დანიის. თუმცა, მალევ გაარკვევენ, რომ გვამიც ორია – ზედა და ქვედა წელი სხვადასხვა ადამიანს ეკუთვნის.  გამოძიებას ორივე ქალაქის პოლიცია იწყებს.

Broen 1

ამ სერიალს ნაკლი არ აქვს (ჩემთვის) – ყველაფერია, რაც დეტექტივში მიყვარს: ნელი თხრობა. ჩახლართული ისტორია. პოლიციური გამოძიების დეტალები. და კლასიკურ (და გვარიანად შემოცვეთილ) ხერხს, როდესაც ორ ადამიანს გვერდიგვერდ მუშაობა უწევს, ერთმანეთი კი გულზე არ ეხატებათ, ამჯერად სხვა ელფერი დაჰკრავს – მარტინს, გულზე არ ეხატება კიარ, ატანა არ აქვს საგასი, საგას კი – არც ანაღვლებს. არც ეს ამბავი და არც თავად მარტინი. ის დაგეშილია კვალზე და სხვას და დანარჩენს არად აგდებს.  ნიძლავს ვარ, ისიც არ იცის, დედამიწა რომ ბრუნავს მზის გარშემო. დავიწყებული აქვს. გამოძიებაში არაფრად ადგია და – იმიტომ.

Continue reading

დაფხრეწილები

შაბათის პოსტი

დაფხრეწილი ჯინსი 70-იანებში გამოჩნდა პირველად, როგორც პროტესტის სიმბოლო და “ფეხებზე მკიდიხართ” გზავნილი კაცობრიობას. დახეული ტანსაცმელი ჰიპებსაც ეცვათ, თუმცა ეს უფრო იშვიათი და შემთხვევითი ამბავი იყო – ტანზე გაცვდა-შემოეფლითებოდათ ხოლმე. პანკებმა კი შეგნებულად მიჰყეს ხელი ჯინსებისა და ტყავის ქურთუკების ფხრეწვას.

“მფხრეწავების” ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და საეტაპო ფოტო ჟურნალ Punk-ის ფოტოგრაფმა რობერთა ბეილიმ გადაუღო “რამოუნზ”-ის (Ramones) წევრებს და ჯგუფის 1976 წლის ალბომის ქავერზეა. თავად მუსიკოსებს ალბომის Meet The Beatles-ის სტილში გაფორმება სურდათ, მაგრამ სტუდიის არტ-დირექტორმა თონი ვეიდლერმა ივაჟკაცა და გადაარწმუნა. შედეგად, დაფხრეწილი ჯინსი ალბომის ქავერზეა. Ramones

80-იანებში დაფხრეწილი ჯინსი უკვე მეინსთრიმია – არამხოლოდ პანკებს, პოპის დედოფლებსაც აცვიათ და სხვა არადედოფლებსაც.

Continue reading

ფრანგული მოდის ჯამბაზი

BB wedding in Jacques Esterel dress 1959კუბოკრული ქსოვილი ყველას გინახავთ, ალბათ. წითელი, წვრილი უჯრედებით. აი, ბრიჟიტს რომ აცვია. თბილისის “პომოდორისიმოში” მაგიდის გადასაფარებლები აქვთ ასეთი და ძალიან მომწონს. Smile ეგებ, გარდერობშიც გქონდეთ გოგონებს. თუ არ გაქვთ – ბებიების კაბები ამოქექეთ.  დღეს ისე პოპულარული ვეღარაა, თუმცა, პერანგებს, შორტებს, ბიკინის და საცურაო კოსტიუმებს კი გადაეყრებით. ჩანთებიც მინახავს და მზის სათვალეებიც.  მე-19 საუკუნის ბოლოს ფრანგმა ფეიქრებმა ქალაქ ვიშიდან ამგვარი ქსოვილის წარმოება დაიწყეს. მალე მთელი ვიში კუბოკრულში დაიარებოდა. ვიშის გერბიც კი კუბოკრულშია გამოწყობილი. ამ უჯრედებს საფრანგეთში ასეც უძახდნენ – “ვიში”. შემდეგ დადგა მე-20 საუკუნე, დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი, ოკუპაცია, კოლაბორაციონიზმი, მარშალი პეტენი და ვიშის რეჟიმი… მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფრანგებს ვიშის გაგონება არ სურდათ. ყველაფერი, რაც იყო ვიში – დავიწყებას მიეცა. ვითომ, არც ყოფილაო… მაგრამ 1959 წლის 18 ივნისს, როდესაც ჟაკ შარიესთან აწერდა ხელს, ბრიჟიტ ბარდომ სწორედ ვიშის კუბოკრულ კაბაზე შეაჩერა არჩევანი. ფოტომ თითქმის ყველა გამოცემა მოიარა. და მოდის ხელახალი ვიშიზაციაც დაიწყო.

Continue reading