How-To: ხასხასა რომ ხასხასებდეს

განგიცდია თუ არა ტკივილი. ის ტკივილი, საყვარელი ტანსაცმელი რომ ფერს კარგავს და ხუნდება? ერთ რჩევას გადავაწყდი. არც ისე ახალი ამბავია, მაგრამ არც – ძალიან ძველი, ამიტომ ყოველმხრივ თავადაც ვერ გამოვცადე ჯერ, მაგრამ უკვე ვენდობი და ვიყენებ. თუმცა, ამაზე – პოსტის ბოლოს. მანამ – სხვა, საბაზისო რჩევები.

ფერად ტანსაცმელს ბევრი მტერი ყავს. წითელი. ყვითელი. იასამნისფერი – რაც უფრო ხასხასაა ფერი, მით დიდია შანსი, რომ დროთა განმავლობაში სიკაშკაშე/სიხასხასე დაკარგოს. ხელოვნური ქსოვილი უფრო ფერმდგრადია, მაგრამ ახლა ბუნებრივ ქსოვილზე – ბამბასა და ტილოზე ვამბობ.

483412_10151529706047421_566779257_n

Continue reading

მეზღვაურებს წინდები არ აცვიათ

მეტისმეტად საზაფხულო პოსტი იქნება, თუმცა ჯერისევ მზიანი ამინდებია და, ეგებ, კიდევ გამოგადგეთ.

Boat shoes (გემბანის ფეხსაცმელი) (ერთ-ერთი) საუკეთესო, მოხერხებული, გრილი და კომფორტული ფეხსაცმელია თბილი ამინდისთვის. არ იყო ჩვენში ისე პოპულარული, როგორც ამერიკასა თუ ევროპაში, მაგრამ ბოლო ხანებია სულ უფრო ხშირად ვხედავ ბოტასებს, კედებსა და ესპადრილების გვერდით.

ეს ფეხსაცმელი 1935 წელს მოიგონა ამერიკელმა ბიზნესმენმა, დიზაინერმა, გრაფიკოსმა, ფოტოგრაფმა და ზღვაოსანმა ფოულ სფერიმ (Paul A. Sperry), დააფუძნა საკუთარი სეხნია ფეხსაცმლის კომპანია და შექმნა გემბანის ფეხსაცმლის ტარების დრეს-კოდიც.

როგორც ძველ პოსტში ვწერდი:

Continue reading

კალაძე და სპრეცატურა

თბილისის მერი უნდა შევაქო. იმისთვის, რისთვისაც ბევრი განაქიქებს და დასცინის ხოლმე. ვითომ შეუხამებელი და შეუფერებელი ფერების, ქსოვილებისა და სტილის შეფერებისა და შეხამებისთვის.

ამბობენ, რომ ინგლისელი დენდი ჯორჯ ბო ბრამელი მთელ დილას ანდომებდა გარდერობის გადარჩევას და რამდენიმე საათს ატარებდა სარკის წინ მხოლოდ იმისთვის, რომ სახლიდან ვითომ დაუდევრად ჩაცმული გასულიყო. ისე, თითქოს, გამოაღო ტანსაცმლის კარადა და სახელდახელოდ, რაც ხელში მოხვდა, ის ჩაიცვაო. ეს არის სპრეცატურა (Sprezzatura – დაუდევრობა). ინგლისელებს არ მოუგონიათ, იტალიელების კრეატურაა და ჯერ კიდევ აღორძინების პერიოდიდანაა ცნობილი. პირველად დიპლომატმა ბალდასარე კასტილიონემ (Baldassare Castiglione) ახსენა წიგნში (Il Cortegiano – კარისკაცი/კარის წიგნი). სპრეცატურა, ცხადია, მხოლოდ ჩაცმის სტილში არ აისახებოდა, ფართო ასპარეზი ჰქონდა, მთელი ფილოსოფია იყო.

Continue reading

How-To: ტრანსფერი ზაფხულის გარდერობში

საქართველოში ამინდიც ქართველებსა გვგავს (აბა, ვის უნდა გავდეს) – უკიდურესობები გაუგონია მხოლოდ. ზამთრიდან პირდაპირ ზაფხულში გადავყავართ და ზაფხულიდან ისევ – ზამთარში. წელიწადის ეს ორი დრო გვაქვს და გაზაფხული/შემოდგომა გაკრეფილია შუასავით.

ზურიკელა ვარშალომიძის და სოდის მიღების არ იყოს, ზამთრის გარდერობის ზაფხულისათი ჩანაცვლების რამდენიმე ხერხი არსებობს. ზოგს ისეთი მოცულობის საგარდერობე აქვს, რომ ერთ კარს მიკეტავს (ზამთრისას) და მეორეს (ზაფხულისას) გამოაღებს. სხვა ტანსაცმლის შესანახ სათავსოს იყენებს. მე – თავზიპერა პაკეტში ვათავსებ ჯერ და შემდეგ – ტანსაცმლის შესანახ საგანგებო ყუთში. გამორჩეულად მაინც შალის ტანსაცმელს. მტვრისა და ჩრჩილებისგან დასაცავად.

Continue reading

დიეტის დედა და დედოფალი

ჰეილი ფომროი (Haylie Pomroy) ამერიკელი ბიოლოგი, დიეტოლოგი, სწორი კვების სპეციალისტი და მეტაბოლიზმის გურუა.

ორი ათწლეულია, ადამიანები, ვინც ფომროის ენდო, გამოიყურებიან კოხტად, ინარჩუნებენ ჯანსაღ წონას, არ იზიანებენ ჯანმრთელობას, ისე, რომ არც შიმშილით დაიტანჯონ, არც “ამ”, არც “იმ” და არც კიდევ რომელსამე სხვა დიეტაზე ისხდნენ და ნახევარი ცხოვრება კალორიების თვლაში გაატარონ დაზაფრულებმა.

სწრაფი მეტაბოლიზმი არც ღვთის საჩუქარია, არც ლატარეის ბედნიერი ბილეთი, – ამბობს ჰეილი ფომროი, – მეტაბოლიზმის აჩქარება ყველას შეუძლია. სისტემა “ჭამე ნაკლები, ივარჯიშე მეტი” – მეტისმეტად პრიმიტიულია, მართალი რომ იყოს. ჯანსაღი წონის საიდუმლო იმ მექანიზმშია, თუ როგორ ითვისებს ორგანიზმი მიღებულ საკვებს. გურმანობა არვის გაუუქმებია, მაგრამ ესთეტიკური, გემოვნური, კულტურული ფასეულობის გარდა, შიმშილის მოკვლის ბანალური და ბაზისური დანიშნულების გარდა, საკვებ პროდუქტს მეტაბოლიზმის რეგულირების უნარიც აქვს. სწორედ ამაზე დგას ფომროის ფილოსოფია. ჰეილი ფომროის დიეტას კალორიების თვლა-დევნის ნაცვლად, ნივთიერებათა ცვლის მექანიზმის მუშაობა აქვს მიზანში. სწორი და სწრაფი მეტაბოლიზმი – ესაა მთავარი.

Continue reading

How-To: მეხუთე ჯიბე და ოთხი ნახვრეტი

რისთვის არის ჯინსის მეხუთე ჯიბე? ყოველთვის მაინტერესებდა.

ხურდისთვის ვიყენებდი ხოლმე. სხვა ბევრი ვერაფერი ეტევა. დღეს ხურდა კიარა ქაღალდის ნაღდი ფულიც ცოტა დამაქვს თან და მე-5-ე ჯიბეც უსაქმოდაა. უბრალოდ – სილამაზისთვის.

Levis-Watch-Pocket
Continue reading

Bibamus ანუ (რა) დავლიოთ?

ისმინე ღვინის მძებნელო,
მოყევ ბლოგერის მცნებასა

თუ რომელიმე ღვინისკლუბელი, მერიქიფე ან მამაპაპიდან მეღვინე არ ხარ (ასეთს კი ეს პოსტი არც არაფერში გჭირდება და არც გაინტერესებს), უთუოდ ერთხელ მაინც გაგქცევია თვალი – აქეთ, თვალი – იქეთ და (უცნობი) ღვინის ბოთლების სიმრავლესა და სიჭრელეს შეუფიქრებიხარ – ნეტა, რომელი ავირჩიოო. აიღე საფერავი და არ წააგებ – ცხადია, ჭეშმარიტებაა, მაგრამ საფერავიც ბევრნაირია და, ზოგჯერ, რაღაც უცხოს, კარგის, მაგრამ არა ძალიან ძვირის დაგემოვნებაც გსურს… სწორედ ამაზე და ასეთ ღვინოებზეა ეს პოსტიც.

რა თქმა უნდა, სხვა სხვის არჩევანში ბრძენია და გემოვნებას რას გაუგებ – ყველას თავისი აქვს. საყოველთაოდ აღიარებული და მედლებით დამშვენებული ღვინოც, შეიძლება, შენ არ გამოგადგეს, მაგრამ რამდენიმე ნიშანი კია, რის მიხედვითაც ხარისხიანი ღვინის შერჩევა შეიძლება დეგუსტაციის გარეშე (აბა, სადაც დეგუსტაციამდე მიგიშვეს, იქ იცოცხლე, პოსტი რად გინდა).

Continue reading