How-To: Fake vs. Real

არ მეგონა, ეს სარჩევი თუ საინტერესო იქნებოდა. მარტივი ამბავი მგონია – მყიდველმა ყოველთვის იცის, ფეიქს ყიდულობს თუ ნაღდს, მაგრამ ამასწინათ მეგობართან ვლაპარაკობდი და, თურმე, არ ყოფილა ყოველთვის ასე. შეცდომები მოსულა. ვცადოთ, არ შევცდეთ და არ დაგვაბოლონ. სულ ესაა ამ პოსტის დაწერის მიზანი. არ ვაპირებ, ვინმე დავამუნათო ფეიქის ყიდვისთვის ან მოვუწოდო, გინდათუარა ნაღდი იყიდე ოთუსბირად-თქო. ეს პოსტი მისთვისაა, ვისაც არ უნდა ფეიქის ყიდვა და არ სურს, მოტყუვდეს ან თავი მოიტყუოს. და არც ის სურს, იყიდოს ფეიქი ვითომ იაფად, მაგრამ ფეიქისთვის – ძვირად.

პოსტი, ცხადია, ტანსაცმლის ბრენდებზეა. სხვას – არ შევეხები.

ვრცელი შესავალი გამომივიდა. 🙂 გადავდივარ საქმეზე.

  • კერვის სტანდარტი და ერთი სტილი

ბრენდს, რომელიც საშუალო-ზედა კატეგორიაშია და კიდევ ზემოთ, ტანსაცმლის კერვის თავისი გამორჩეული სტანდარტი აქვს. იოლად ამოსაცნობი. ფეიქმახერი ბევრია – ამიტომ ფეიქის სტანდარტი განსხვავებულია. ერთი ბრენდის ერთსა და იმავე ან სხვადასხვა მოდელს თუ აიღებ დახლიდან და დააკვირდები – ორიგინალის შემთხვევაში კერვის სტანდარტი იქნება იდენტური, ფექის შემთხვევაში – განსხვავებული. ორიგინალის კერვის ხარისხი იქნება მაღალი – ჩაგვირისტებული.

სიმარტივისთვის ავიღოთ ისეთი რამ, ყველას რომ აქვს გარდერობში – პერანგი. არის ერთი მარტივი მეთოდი – აიღო და დააკვირდე საყელოს, სადაც ნაკერის ლიანდაგი (ასე ქვია ქართულად stitch-ს) გადის. მეჩხერი არ უნდა იყოს, მიახლოებით 3.3 სმ-ში მინიმუმ 15 ბიჯი მაინც უნდა დათვალო. ეს მაღალი ხარისხის კერვის ნიშანია.
Continue reading

პარიზი 2.0

კვირადღის პოსტი

ადიბასი გამიგია. ნოკლაც გამიგია. როლაქსიც გამიგია. მაგრამ მთლიანად ქალაქის კლონირებას თუ მოიფიქრებდნენ, რას ვიფიქრებდი.

francois-prost-eiffel-tower

Continue reading

ერთი წელი ლილოს ბაზრობის გარეშე :)

bongiorni 2004 წლის  თოვლიან და სუსხიან… ან ეგებ, თუნდაც თბილ და უთოვლო… მაგრამ ნამდვილად მშვენიერ შობის საღამოს ამერიკელი ბიზნეს-ჟურნალისტი სარა ბონჯორნი (Sara Bongiorni) საჩუქრებს ათვალიერებდა და ძალიან კარგ ხასიათზე იყო (საჩუქრების დათვალიერება მართლა ძაან მაგარი გამოგონებაა)… ჰოდა, შესანიშნავ ხასიათზე რომ იყო და საჩუქრის ყუთებს ხსნიდა და ათვალიერებდა – აბა ერთი რა გვაჩუქეს ამ საშობაოდო, უეცრად ჩაფიქრდა, თუ რამდენი რამ იყო ამ საჩუქრებიდან  ჩინეთში დამზადებული… თავადაც გაოცდა – იმდენი.

ჰოდა, სარა ბონჯორნიმ გადაწყვიტა, დამდეგი წელი ჩინური ნივთების გარეშე გაეტარებინა. ვნახოთ ერთი, რა გამომივაო – ფიქრობდა. ბოლო-ბოლო, ლუიზიანაში ვცხოვრობ თუ გუან-ჯოუშიო? არადა, როგორც 2005 წელმა დაადასტურა, დიდი განსხვავება არ ყოფილა 🙂

მაგალითად – სარას მეუღლე ქევინს ჩხირკედელაობა უყვარდა და შვილისთვის სათამაშო ელექტრო-მობილის აწყობა მოინდომა… მაგრამ, მიკროსქემების უდიდესი მწარმოებელი – ჩინეთია… მიდი და ააწყე მიკროსქემის გარეშე ელექტრომობილი, თუ მაგარი ხარ… მისდა სასახელოდ, ქევინმა ეს შეძლო, თუმცა კი, დიდი ძებნა-წვალების ფასად.

Continue reading

How-To: “ლაკოსტის” პერანგი-პოლო

„ლაკოსტის“ (Lacoste) პოლო ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პერანგია მსოფლიოში და ერთ-ერთი ყველაზე გაყალბებადიც. ყალბისმქმნელებთან საბრძოლველად კომპანია ყოველწლიურად 4 მილიონ ევრომდე ხარჯავს, მაგრამ თუ ამ თანხას ჩინეთის მილიარდზე მეტ ზრდასრულ მოსახლეზე გავყოფთ – ეს სულ არაფერია, ამიტომ, ურიგო არ იქნება, „ლაკოსტის“ პოლოს (და, ცხადია, სხვა პროდუქციის) ყიდვისას თუ სიფრთხილეს და დაკვირვებას გამოვიჩენთ და რამდენიმე რჩევასაც გავითვალისწინებთ.

„ლაკოსტის“ კლასიკური პოლო (polo) – ესაა მაღალი ხარისხის ფაფუკი ბამბის პერანგი, საყელოთი და ორი ან სამი ღილით. კლასიკური პოლო შეკერილია საგანგებო მეთოდით, რომელსაც პიკე (Piqué) ეწოდება – ამ დროს ბამბის ნართი პერანგის ზედაპირზე ექვსფერდა მოზაიკას ქმნის, რომელიც ფიჭას მოგვაგონებს. თითს თუ გაუსვამთ, ასეთი ზედაპირი „ხორკლიანია“. ამდენად, თუ პერანგი უხეშია, შეიცავს  სინთეტიკას, იოლად ელექტრიზდება, გლუვი „არაფიჭისებრი“ ზედაპირი აქვს – საქმე იაფფასიან იმიტაციასთანა გვაქვს.

Continue reading