გაბუკდი ან მოკვდი!

სწორედ ამას ურჩევენ მარკეტოლოგები წიგნების გამომცემლებს.

ამერიკის შეერთებულ შტატებს რაც შეეხება – იქ ყველაფერი ნათელია: პრაქტიკულად აღარ დარჩა გამომცემლობა, რომელიც წიგნებს ელექტრონულ ფორმატში არ გამოსცემდეს, ელექტრონულ ფორმატში წიგნი გამოიცემა მეყსეულად – ნაბეჭდი სახით გამოცემისთანავე, ბოლო წლებია “ამაზონზე” გაყიდულმა ბუკებმა რაოდენობით დაჯაბნეს ნაბეჭდი წიგნები, იზრდება იმ მწერალთა რიცხვი, რომლებმაც ბუკებში მილიონიან ტირაჟს მიუკაკუნეს (ზოგმა კი უკვე გადააჭარბა კიდეც), რიდერების გაყიდვებმა ყველაზე ოპტიმისტურ პროგნოზებს გადააჭარბა (მარტო “ქინდლისტთა” რიცხვი 10 მილიონია, დაუმატეთ ამას “ქობო”, “სონი”, “ნიუქი”… etc., და მილიონობით ის ადამიანი, ვინც სპეციალიზირებული ბუკრიდერების ნაცვლად, პლანშეტებით კითხვას ამჯობინებს), რიდერები გამოიყენება სასწავლო პროცესშიც – სულ უფრო მეტი სასწავლო დაწესებულება ირჩევს ბუკრიდერსა და ელექტრონულ გამოცემებს, როგორც უფრო მოსახერხებელს მოსწავლეთა და სტუდენტებისთვის… Continue reading “გაბუკდი ან მოკვდი!”

100 ფანტასტიკა, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ბაროკამერაში ჩაგდებენ და კოსმოსში გაგაფრენენ

შოტლანდიელი ლიტერატორი დეივიდ ფრინგლი ფანტასტიკური ჟანრის ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე კარგი მცოდნეა – იყო ჟურნალ Foundation-ის მთავარი რედაქტორი, ჟურნალების Interzone და Million: The Magazine About Popular Fiction გამომცემელი და ამ ჟანრის კვლევისადმი მიძღვნილი რამდენიმე წიგნის ავტორი… ეს ყველაფერი იმიტომ ჩამოვთვალე, რომ, როდესაც ასეთი ადამიანი Sci Fi საუკეთესო ნაწარმოებების სიას შეადგენს, ჟანრის მოყვარულთ სიის სულ ცოტა ყურადღებით წაკითხვა მაინც გვმართებს, ალბათ.

ჰოდა – გაეცანით:

scifi' Farm

Continue reading “100 ფანტასტიკა, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ბაროკამერაში ჩაგდებენ და კოსმოსში გაგაფრენენ”

გულკეთილი კაცის ამბავი

შაბათის პოსტი

იყო და არა იყო რა, ღვთის უკეთესი რა იქნებოდა, იყო ერთი კაცი, ქველი და გულკეთილი, რომელიც შეაწუხა ქვეყნად გამეფებულმა უსამართლობამ და განიზრახა ჩაგრულთა და უპოვართა დახმარება. გამოსთხოვა დედას დალოცვა და ყუა პური, ამოიცვა რკინის ქალამნები და გაუდგა გზას.

ბევრი იარა თუ ცოტა იარა, დაინახა ბაყაყი, რომელსაც გველი შემოხვეოდა და გადაყლაპვას უპირებდა, მაგრამ გულკეთილი კაცი რისი გულკეთილი კაცი იქნებოდა, გველი რომ არ განედევნა და საბრალო ბაყაყი არ გადაერჩინა. ბაყაყმა მადლობა გადაუხადა მის მხსნელს და სიცოცხლის ბოლომდე მეგობრობა შეჰფიცა.

Continue reading “გულკეთილი კაცის ამბავი”

Carpe Diem

შაბათის პოსტი

იყო და არა იყო რა, ღვთის უკეთსი რა იქნებოდა და ა.შ. და ა.შ…

ცხოვრობდა ერთი ბავშვი. ამბობენ, სადღაც სან დიეგოში ცხოვრობდაო, მაგრამ, შეეძლო ბერლინში ეცხოვრა ან, თუნდაც, თბილისში, ან  – ტოკიოში. ჰო – ტოკიო იყოს. ასე ჯობს.

მოკლედ, ცხოვრობდა ეს ტოკიოელი ბიჭუნა ტოკიოში. სახელად ტოშირო  ერქვა და მართლაც ძალიან გონიერი ბავშვი იყო. ჯერ სულ პატარას აი, სკოლაში რომ არ იღებდნენ, ისე პატარას, მშობლებმა წერა-კითხვის მასწავლებელი მოუყვანეს და ბიჭუნამ ყველა ათასი თუ რამდენიცაა იეროგლიფი უცებ დაისწავლა. ზოგჯერ მამამისი გაზეთის კითხვისას დაუძახებდა ხოლმე, მოდი ერთი, ტოშირო, ეს რა ასო-ნიშანია დამეხმარეო და ისიც ყოველთვის შეუცდომლად პასუხობდა. მერე სკოლაში მიიყვანეს და იქაც ყველაზე კარგად სწავლობდა. მერე უნივერსიტეტში განაგრძო სწავლა და იქაც ყველას ჯობნიდა. დაამთავრა თუ არა, რაც კი იაპონიაში კორპორაცია იყო, ყველა რიგში ჩადგა, ოღონდ კი ტოშიროს მათთან დაეწყო მუშაობა. ტოშირომ “მიცუბიში” აირჩია თუ “ტოიოტა” აირჩია თუ, სულაც – “სონი”… მოკლედ რომელიც აირჩია, დიდი სიხარულით შეხვდნენ და ტოშიროც თავს არ ზოგავდა – უნდოდა, იქაც ყველაზე საუკეთესო ყოფილიყო. ასე იყო მიჩვეული და – იმიტომ. ვინ მოთვლის, რამდენ საათს მუშაობდა დღეში, ეგ კი არა, თუკი შაბათს მის ნახვას მოისურვებდით – შაბათობითაც თავის კაბინეტში იჯდა.

Continue reading “Carpe Diem”

მე, ჯორჯ პაიკი და 7’999’998

ბლუმბერგის მონაცემებით, 2010 წელს “ამაზონის” მიერ გაყიდული ქინდლების რაოდენობამ 8 მილიონს მიაღწია. ამათგან ერთი მე ვიყიდე, მეორე – ჯორჯ პაიკმა დანარჩენი 7’999’998 სხვა ბედნიერმა 7’999’998 ადამიანმა დაისაკუთრა.

ვინ ვართ ჩვენ, 2010 წლის 7’999’998+2 ქინდლისტი?

მამაკაცები მეტნი ვართ, ვიდრე ქალები, უმრავლესობა – 25-55 წლისანი, უმაღლესი განათლებით, თითქმის 1/3 კი – სამეცნიერო ხარისხით, 80’000 აშშ დოლარიანი და მეტი შემოსავლით წელიწადში. ყოველ შემთხვევაში, ასეთია “ნიელსენის” კვლევის შედეგები.

უდავოა, რომ ჩვენ, ქინდლისტებს გვიყვარს ლიტერატურა (ძლიერ), გვაქვს კარგი გემოვნება და თუკი ვბლოგერობთ, ვწერთ გემრიელ და საინტერესო პოსტებს. ეს უკვე ჩემი საკუთარი დაკვირვებით. 🙂

Continue reading “მე, ჯორჯ პაიკი და 7’999’998”

“პალიტრის” წმინდა ქართული 50-ეული

არასაკონკურსო პოსტი

50-booksინგლისელ დეტექტივისტს, ჰეიერს ასეთი რომანი აქვს – “წმინდად ინგლისური მკვლელობა” – დანაშაულზე, რომელიც მხოლოდ ინგლისში შეიძლება, მომხდარიყო. “მედიასახლ პალიტრის” პროექტის “სანამ ცოცხალი ხარ წასაკითხი 50 წიგნის” მონაწილეთა მიერ შედგენილი სიაც ძალიან ქართულია… კარგია მერე – ასეც უნდა იყოსო, მეტყვით. მართალია, ასეც უნდა იყოს, მაგრამ არ მომწონს მე ეს სია და არც ის საზოგადოება მომწონს, ეს სია რომ შეადგინა. და საკუთარი თავიც არ მომწონს – მეც ხომ ამ საზოგადოების წევრი ვარ.

სია ძალიან ქართულია არა იმიტომ, რომ იქ არის რუსთაველი, დუმბაძე ან ტურაშვილი, სია ძალიან ქართულია იმიტომ, რომ იქ არ არის ასტრიდ ლინდგრენი, არ არის ლუის ქერალი, არ არის სელმა ლაგერლოვი… არ არის “ვინი პუჰი” – წიგნი, რომლის მხოლოდ ინგლისურენოვანი გამოცემის ტირაჟმა 70 მილიონს გადააბიჯა და რომელიც მსოფლიოს ხალხთა ყველა ენაზეა ლამის ნათარგმნი, ასე განსაჯეთ – ლათინურზეც კი.

Continue reading ““პალიტრის” წმინდა ქართული 50-ეული”

50 დეტექტივი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ

მედიასახლ პალიტრის პროექტზე “50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ” ხომ ყველამ იცით? ბევრმა, ალბათ, მონაწილეობაც მიიღეთ, კითხვარი შეავსეთ და წიგნებიც ჩააწიკწიკეთ კოხტად.

მე – არა.

ისე, ამ პროექტის შესახებ რომ გავიგე პირველად, სურვილი გამიჩნდა, დამეწერა პოსტი 50 წიგნზე, რომელიც არ უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ… დავიწყე კიდეც. შემდეგ მივაგდე და ქე არის ეგერ, დრაფტებში სხვა 20-იოდ მიგდებულ თუ დაუმთავრებელ პოსტს შორის.

სამაგიეროდ, სხვა პოსტი უნდა გავაცოცხლო ახლა – 50 დეტექტურ ნაწარმოებზე, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ. როდესაც სერ ართურ ქონან დოილზე ვწერდი პოსტს, მაშინ გადავაწყდი ამ სიას, რომელიც ინგლისური Daily Telegraph-ის ლიტერატურული განყოფილების თანამშრომლებმა შეადგინეს ორიოდ წლის წინ. დოილზე პოსტი ისედაც მეტისმეტად ვრცელი გამომივიდა, ამიტომ ეს სია იქ ვერაფრით ჩავაკვეხე. ახლა აგერ გთავაზობთ:

Continue reading “50 დეტექტივი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ”

ამაზონი, ეფლი, ქინდლი და სოციალური მედია

ჯეფ ბეზოსის ინტერვიუ ჟურნალისტ ჩარლი როუზთან, 28 ივლისი, 2010

ჩარლი როუზი: დღეს ჩვენთან სტუმრად ჯეფ ბეზოსია Amazon.com-ის დამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი. კომპანიის ელექტრონული ტექსტების წამკითხველი Kindle 2007 წელს გამოჩნდა პირველად და უკვე მილიონობით ეკზემპლიარი გაიყიდა. ახლახანს “ამაზონმა” განაცხადა, რომ ციფრულ ფორმატში მეტ წიგნს ყიდის, ვიდრე ბეჭდური სახით.

თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ “ქინდლის” გაყიდვები იზრდება, “ამაზონი” სულ უფრო დიდ ზეწოლას განიცდის კონკურენტებისგან, მათ შორის “ტაბლეტებისგან”, როგორიცაა Apple iPad. “ამაზონის” მოგება მეორე კვარტალში 45%-ით გაიზარდა გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით, მაგრამ მისი აქციების ფასი დაეცა, ვინაიდან ექსპერტები კიდევ უკეთეს ზრდას ელოდნენ… მოხარული ვარ, რომ ყველაფერ ამაზე ახლა თავად ჯეფ ბეზოსს გავესაუბრები და ჩემი პირველი კითხვა იქნება: რა მოგვიტანეთ, ჯეფ?

ჯეფ ბეზოსი: ეს არის ახალი “ქინდლი”. ის 21%-ით უფრო მცირე ზომისაა (თუმცა, ეკრანის ზომა არ შეგვიმცირებია) და 15%-ით უფრო მჩატე, ვიდრე წინა ვერსია – 240 გრამს იწონის და სულ იოლად შეგიძლიათ, ერთ ხელში დაიჭიროთ და იკითხოთ, რამდენიც გენებოთ. Continue reading “ამაზონი, ეფლი, ქინდლი და სოციალური მედია”

ახალგაზრდა მეამბოხე მწერალი გოგო, რომელსაც თავისი ვაგინა ძლიერ უყვარდა

ამბოხის თეორია

პორნოგრაფიაცა და ეროტიკაც შეიძლება ლიტერატურის ნიმუში იყოს.
მელისა პი

Melissa Pდოჩანაშვილისეულ ფოტოგრაფ კეჟერაძეს ძლიერ უყვარდა ლიტერატურა, მწერალ მელისა პანარელოს / მელისა პი-ს (Melissa Panarello / Melissa P.) კი ძლიერ უყვარს თავისი ვაგინა, იმდენად, რომ პირველი რომანი “ჯაგრისის 100 გადასმა ძილის წინ” (100 colpi di spazzola prima di andare a dormire) მას მიუძღვნა. ეს არის დღიური, სადაც ღიად და თამამადაა აღწერილი თხუთმეტი წლის გოგონას სექსუალური ცხოვრება და ფანტაზიები. არა მგონია, იოლი იყოს იტალიელთა გაკვირვება ეროტიკული ნაწარმოებით, მით უმეტეს კი – შოკირება. ბოლოს და ბოლოს სწორედ აქ, რამდენიმე საუკუნის წინ შეიქმნა “დეკამერონი”, მაგრამ “ჯაგრისის 100 გადასმის” ავტორი მხოლოდ 17 წლისა იყო, მთავარი გმირი კი, როგორც ვთქვი – სულ რაღაც თხუთმეტის. ამასთან, მელისა პანარელო სიცილიელია, კატანიას პროვინციის პატარა ქალაქ აჩი კასტელოდან, სიცილია კი დღემდე რჩება პატრიარქარულ ტერიტორიად ევროპაში.

Continue reading “ახალგაზრდა მეამბოხე მწერალი გოგო, რომელსაც თავისი ვაგინა ძლიერ უყვარდა”