გულისამრევი პოლიტკორექტულობა

როგორ დავამკვიდროთ გენდერული თანასწორობა? მამაკაცები უნდა გავწვრთნათ, როგორც ძაღლებს წვრთნიან – სხვა ყველა გზა ფუჭია. როგორ დავძლიოთ რასიზმი? კარგი იქნება, თუ თეთრი სტუდენტები ტოლერანტობის ლექციებს აუდიტორიის იატაკზე მჯდარნი და ბორკილასხმულნი მოუსმენენ, მხოლოდ ასე თუ გაითავისებენ, რა ცუდი იყო მონობა. სილამაზის დამკვიდრებული სტერეოტიპები დისკრიმინაციულია – მათი გადალახვისთვის აუცილებელია სიმსუქნის აქტიური პოპულარიზაცია. ქალთა მიმართ სექსუალურ ძალადობას მრავალი ფარული ფორმა აქვს: მასტურბაცია, თუკი ამ დროს მამაკაცი კონკრეტულ ქალს წარმოიდგენს, დისკრიმინაციისა და სექსუალური ძალადობის აქტია და ქალს უფლება აქვს, მამაკაცს სასამართლოში უჩივლოს.

ამ და სხვა არანაკლებ აბსურდულ (თუმცა, ვისთვის – როგორ) თემაზე “სამეცნიერო” სტატიები 2017-2018 წლის განმავლობაში გამოაქვეყნა რამდენიმე ფრიად პატივცემულმა სამეცნიერო ჟურნალმა. რეცენზენტები, ვინც ამ კვლევებს მწვანე შუქი აუნთო, აგრეთვე პატივცემული და ტიტულმოყრილი მეცნიერები ბრძანდებოდნენ. ავტორები კი…

Continue reading

Advertisements

წმინდა ინტერნეტი

გაწყვეტილი კავშირი სძაგს უფალსა!

პოლონეთის ქალაქ შვიებოჯინში 33 მეტრი სიმაღლის ქრისტეს ქანდაკება დგას. ეს მაცხოვრის ყველაზე მაღალი ქანდაკებაა მსოფლიოში – რიოს ცნობილ ქანდაკებაზე 3 მეტრით მაღალი. მაგრამ სიმაღლეს რა მადლი აქვს – კალათბურთს ხომ არ თამაშობენ (და იქაც სიმაღლე ყოველთვის არ წყვეტს ყველაფერს, აგერ სფად უებს ჰკითხეთ) პოლონელი იესოს მადლი მაღალი სიჩქარის უკაბელო ინტერნეტია. ქანდაკების გიგანტური, 3 მეტრიანი გვირგვინი ანტენას და სხვა საჭირო მოწყობილობებს მალავს, რომელიც ადგილობრივმა ინტერნეტ-კომპანიამ განათავსა. სამუშაოები ახლახან დასრულდა და ამჟამად წმინდა ინტერნეტი მიეწოდება შვიებოჯინის ტაძრის მრევლსაც და ქალაქის ათეისტ, ბუდისტ, მუსლიმ და ყველა სხვა მაცხოვრებელს იეღოვას მოწმეების ჩათვლით. ეგკიარა, თუ ვინმე სატანისტი მოხვდება იქვე ახლომახლო, იესო არც მას ეტყვის ინტერნეტზე უარს.

Continue reading

ვახშამი ვენეციაში

სან მარკოს მოედანთან ერთ-ერთ რესტორანში ოთხ იაპონელ ტურისტს 1’143 ევრო უანგარიშეს. ბევრი არაფერი მიურთმევიათ, ყოველ შემთხვევაში საათასევროდ – არაფერი, მაგრამ ჩვენთან ასეთი წესიაო – უთხრეს. არც ჩეკი მიუციათ – რაღაც ქაღალდი ამოუბეჭდეს, არც თავი ჰქონდა, არც ბოლო. ტურისტებს მატარებელზე აგვიანდებოდათ და ჩხუბსა და აყალ-მაყალს მოერიდნენ. მაგრამ ჩანს, პირველი შემთხვევა არ იყო და კარგად იცოდნენ რა ექნათ: ბოლონიაში დაბრუნდნენ თუ არა, პოლიციას მიმართეს და დასტურად საბანკო ამონაწერი წარუდგინეს.

Continue reading

კატრინი vs. მერილი

შაბათის პოსტი

ჰარასმენთი ამერიკაში ყოველთვის თემა იყო. ადრეც დანგრევიათ მის გამო კარიერა, უფრო მეტს – ოჯახი და კიდევ მეტს კომპენსაციის გადახდა მოუხდა. რაც დღეს აგორდა, ასეთი არასდროს იყო, მაგრამ აქამდეც გარეკილი ჰქონდა ბევრს.

ერთი ამბავი გამახსენდა.

ამერიკაში წასვლამდე კარგი “ლიკბეზიც” გავიარე. რომ ორივე სქესი თანასწორია, ამიტომ არ არის საჭირო ქალს დაუთმო ადგილი. კარი გაუღო და გაატარო. შეიძლება ეწყინოს და დამცირებად მიიღოს. სანამ კომპლიმენტს ეტყვი, ვინმეს კარგად უნდა დაფიქრდე. ყურადღების გამოჩენა ხომ საერთოდ საშიშია და შეიძლება ცუდად დამთავრდეს. თუ ქალი გეუბნება “არა”-ს ეს არის მართლაც “არა” და არა შეფუთული “კი” (ეს, სხვათა შორის, კარგია – ყველა ქალი რომ ყოველთვის ასე გულწრფელი იყოს, ბევრს ჰარასმენთს ააცილებდა). თუ სავახშმოდ მიდიხართ, ყველა თავის წილს იხდის, სქესის მიუხედავად, თუ სხვა რამ არ არის მკაფიოდ შეთანხმებული (ესეც არ არის ცუდი) 🙂

Continue reading

ბრიუგეში

მოგზაურის რვეული:
ქალაქი, რომელიც უნდა ნახო, სანამ ცოცხალი ხარ

ჰარი: რაო? მის გემოვნებაში არ ჯდებაო?? ეს ზღაპრული ქალაქია! როგორ შეიძლება, ზღაპრული ქალაქი ვინმეს გემოვნებაში არ ჯდებოდეს? როგორ შეიძლება, ეს არხები და ხიდები და ქუჩები ქვაფენილით და ეს ეკლესიები… ეს ზღაპრული სილამაზე ვინმეს დედამოტყმულ გემოვნებაში არ ჯდებოდეს??
ქენი: მე ვფიქრობ… იმის თქმა მინდოდა…
ჰარი: გედები დაცურავენ?
ქენი: კი… გედები აქ არიან… დაცურავენ…
ჰარი: როგორ შეიძლება, გედები ვინმეს გემოვნებაში არ ჯდებოდეს? სულ გამოყლევდით??
მართინ მაქდონაჰი. “ბრიუგეში”.

პირველად რომ თქვეს, საქართველოს მოქალაქეებს მალე ვიზები უნდა გაგვიუქმონო, ეს “მალე” არ მჯეროდა, მაგრამ კი ჩავუთქვი – ამ უვიზოს იმ ევროპულ ქალაქში აღვნიშნავ, ჯერ რომ არ ვყოფილვარ-მეთქი. არჩევანი ბრიუგეზე გადავწყვიტე.

Belfort (4)

მადლობა მართინ მაქდონაჰს – მისი ფილმი რომარა, ბრიუგეში წასვლა, ეგებ, აზრადაც არ მომსვლოდა. ახლა რომ ვთქვა, მსგავსი სილამაზის ქალაქში არასდროს ვყოფილვარ-თქო, ეს ფრაზა არაფერს გეტყვით – უნდა ჩამოვთვალო, სად ვყოფილვარ და რას ვადარებ და სად არ ვყოფილვარ და რას ვერ ვადარებ… მაგრამ მსგავსი სილამაზის ქალაქში მართლა არასდროს ვყოფილვარ.

Continue reading

ხელები შორს ჩვენი შორტებისგან!

ამბოხის თეორია

Turkish women march in rights protest (7)მოკლე კაბები და შორტები. სხეულზე და – ჰაერში. სტამბოლელი ქალები საპროტესტო აქციაზე გამოვიდნენ. პოლიტიკური აქცია იყო, მაგრამ მოდასთან კავშირში. უმალ კი – თავისუფლებასთან. როგორ გეკადრებათ ქალზე ძალადობა, მძახალო, იფრინოს, სადაცა სურს! – როგორც ამბობდა ბიძია-ბაბუა. ბოლო წლებია ერდოღანის ხელში თურქეთში კლერიკალიზმი ძლიერდება. ყველა ჯურის “ტრადიციების მცველებმა”, ნამეტნავად “რელიგიურებმა”, “სპეტაკებმა და მორალურებმა” თავი წამოყვეს და დანარჩენებს დაუწყეს სწავლება, როგორ იცხოვრონ. პირველ ყოვლისა – ქალებს.

Turkish women march in rights protest (6)Turkish women march in rights protest (8)

Continue reading

საუკუნის ნოსტალგია

შაბათის პოსტი

უფროკი – 90-იანების. იმ მშვენიერი დროის, როცა დენი იყო გათიშვით, მეტრო გვირაბში გაჩხერით და ფული – ბღუჯა-ბღუჯა კუპონით.

როგორც ვატყობ, ისევ იმ დროში ვბრუნდებით და, დროა, გავიხსენოთ ნივთები, რომელთა გარეშეც ცხოვრება გაუსაძლისი იქნებოდა.

დავიწყოთ სეზონურად:

ფუჯიქსი. იაპონური საოცრება, რომელმაც ქართველი ერი გაყინვას გადაარჩინა. მისი მოხმარების წესი იყო მარტივი – ჩაასხამდი ნავთს, მიიტანდი ასანთს ან სანთებელას ფთილასთან ფრთხილად, მოუკიდებდი და… აღუღუნდებოდა, მაგრამ რას აღუღუნდებოდა!

Fujix

ფუჯიქსი იდგა ხოლმე ოთახის შუაში – დედაცეცხლივით. საპატიო ადგილას. ოთახის კარი, სადაც ფუჯიქსი იყო, უნდა გამოგეკეტა, რომ სითბო არ გაფანტულიყო. შემოუსხდებოდა მთელი ოჯახი ირგვლივ და ზედ ჩაიდანსაც შემოასკუპებდნენ ხოლმე – თან გათბობდა, თან წყალსაც გააცხელებდა.

Continue reading