დიდების 1500 პიქსელი

Scott Schumanყოველი ადამიანი იმსახურებს პრიალა ფოტოს ჟურნალის გარეკანზე – იფიქრა შუმანმა, ფოტოკამერა მოიგდო მხარზე და ქუჩაში გავიდა.

2005 წელს.

დღეს, 10 წლის შემდეგ ცოტა თუა, ვინც არ იცის The Sartorialist – ფოტოგრაფ სქოთ შუმანის ბლოგი, სადაც სელებრითები კიარა, უცნობი ადამიანების ფოტოებია. ასეთებზე ვამბობთ ხოლმე – ჩვეულებრივი ადამიანები, რიგითი გამვლელები ქუჩაში: ნიუ იორქი, ლონდონი, ტოკიო, იოჰანესბურგი, მიუნხენი, სიდნეი, მილანი, მონრეალი, რიო, პარიზი… ზოგი სალანჩაოდ გამოსულა, ზოგს ოფისში მიეჩქარება, ზოგი უბრალოდ მზიანი ამინდით ტკბება და სეირნობს, ვიღაც მერხზე ჩამომჯდარა და წიგნს კითხულობს ფინჯან ყავასთან ერთად, ვიღაც საშოფინგოდაა და ვიღაც – პაემანზე. უცნობი ადამიანები, რომლებსაც ერთი რამ აქვთ საერთო – გემოვნებით აცვიათ. საკუთარი სტილისთვის მიუგნიათ – ყურადღებას რომ მიაქცევ, ისე. და შუმანიც ობიექტივს მომართავს და აჩხაკუნებს.

  • სიტყვა Sartorialist -ს  ლათინური ძირი აქვს და ქართულად “ჭინჭის კაცს” ნიშნავს. ეგ სადაური ქართულიაო, თუ მკითხავთ, აბა ეს პოსტი არ წაგიკითხავთ. Smile

სქოთ შუმანი (Scott Schuman) ფეშენ სამყაროსთვის უცხო არასდროს ყოფილა. არც იქამდე, სანამ ბლოგერი გახდებოდა. გემოვნებიანი ჩაცმა, კარგი ხარისხის ტანსაცმელი, ფერთა და პრინტთა შეხამება – მისი სპეციალიზაციაა. ამ საქმეში ჭიპიც მოჭრილი აქვს და დიპლომიც – აღებული. ინდიანის უნივერსიტეტის.  ფაკულტეტი – ტანსაცმლის წარმოება.  როგორც მარკეტოლოგი თანამშრომლობდა რამდენიმე მოდის სახლთან და დიზაინერთან: ჟან-პოლ გოტიე, ჯეიმს ქოვიელო, ჰელმუტ ლანგი, ფითერ სომი… შემდეგ მამაკაცის ტანსაცმლის მაღაზიაც გახსნა, სადაც ქოვიელოსა და სომის კოსტიუმებს ყიდდა.

ის, უდავოდ, ყველაზე ცნობილი “ქუჩის ფოტოგრაფია” დღეს და მის ფოტოებზე ნადირობენ “Vogue”, “Elle”, “GQ” და ყველა სხვა მოდის ჟურნალი, რაცრამ არსებობს. როგორც ფოტოგრაფი დროგამოშვებით თანამშრომლობს მოდის ინდუსტრიისა თუ სხვა კომპანიებთან: DKNY, Burberry, Saks Fifth Avenue, Nestle (Nespresso)… კითხულობს ლექციებს, მართავს მასტერ-კლასებს, გამოსცემს წიგნებს და…. დახეტიალობს ქუჩებში და აჩხაკუნებს, აჩხაკუნებს, აჩხაკუნებს… Smile

Continue reading

Advertisements

ფეტიშის 50 ელფერი

პოსტი Sex Sells საინტერესო გამოდგა. როგორც ყოველთვის ხდება ხოლმე სექსმა არამხოლოდ ბრენდის გაყიდვები გაზარდა, პოსტის ნახვებიც. მოდი, გავაგრძელოთ. (მითუფრო რომ თემატური ფილმის პრემიერამაც მოგვისწრო).

ამჯერად უფრო ზუსტი იქნება, თუ ვიტყვი, არა Sex Sells, არამედ Fetish Sells. ლამაზი ნივთების სიყვარულიც ხომ ერთგვარი ფეტიშია, ამიტომ არცაა გასაკვირი, რომ სარეკლამო კამპანიებში სხვადასხვა ადამიანურ ფეტიშებს თავისი საპატიო ადგილი უჭირავთ ცენზორებისა და ფემინისტების შემოტევის მიუხედავად.

ჯონი ფარახი (Johnny Farah) ტყავის ნაწარმის ლიბანელი დიზაინერია. გამორჩეული თვალი და ფანტაზია აქვს, რაც ამ სარეკლამო პოსტერიდანაც ჩანს. SmileJohnny Farah

Relish ქალის ტანსაცმლის იტალიური ბრენდია. უნიფორმ-ფეტიში ფეტიშებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულია, რასაც კომპანია თავის სარეკლამო კამპანიაშიც იყენებს.

Continue reading

ყველაზე ყალბი

რეკლამა უთვალავი მინახავს. ერთხელ, პატივცემულმა ლილუმ (ლექტორი იყო ჩემი) იმდენი Pepsi vs. Coke რეკლამა გვაყურებინა ზედიზედ, რომ დალევა კიარა დანახვა აღარ მინდოდა მაგათი. გამოვედი აუდიტორიიდან და “საირმე” ვიყიდე. Smile

მაგრამ იმაზე ყალბი რეკლამა, კაცს საქართველოდან გერმანიაში რომ მიაქვს ლუდი, ცხოვრებაში არ მინახავს და, ალბათ, ვეღარც ვნახავ.

რამდენად რათა, ტურიკ, რათა???

ამას ისევ ისა სჯობდა, წიგნების თუ რაღაცა პროექტი როა, იქ გამოსულიყავი და გეთქვა პარმენ ლორია მირჩევნია სერვანტესსო. უფრო დაგიჯერებდა კაცი.

ოლანდი და ეკლერი

და ხრუშჩოვი & პეპსი-კოლა

Khrushchev, Nixon and vodka1952 წელს დუაით ეიზენჰაუერმა არჩევნებში გაიმარჯვა და აშშ-ს 34-ე პრეზიდენტი გახდა, რიჩარდ ნიქსონმა კი ვიცე-პრეზიდენტის სავარძელი დაიკავა. იმ ხანებში ხელისუფლება შეიცვალა კრემლშიც – შიდაპარტიული შეთქმულების შედეგად ჯერ ბერია დააპატიმრეს, შემდეგ პრემიერი მალენკოვი ჩამოალაბორანტეს და 1953 წელს საბჭოთა კავშირის სათავეში ნიკიტა ხრუშჩოვი მოექცა. 1956 წელს დიდი ცვლილებები განხორციელდა “პეპსიკო”-ში – დონალდ ქენდალი კომპანიის ახალი ვიცე-პრეზიდენტი გახდა მარკეტინგის დარგში.

საიდან სადაო, მაგრამ ეს სამი ამბავი მიჰყვა ერთიმეორეს იმგვარად, რომ ამერიკული კაპიტალიზმის ერთ-ერთმა სიმბოლომ და ფლაგმანმა, მტრული იდეოლოგიის ნაშობმა გაზიანმა გამაგრილებელმა სასმელმა “პეპსი-კოლამ” რკინის ფარდა გაარღვია და საბჭოთა კავშირში შემოაღწია.
Continue reading

კოსტიუმი? So sexy!

ოსქარ უაილდი ამბობდა, რომ ჰალსტუხის კარგად გამოკვანძვა მამაკაცის მიერ გადადგმული პირველი სერიოზული ნაბიჯია… იყო დრო, მამაკაცს ეცვა ან კლასიკურად ან ჩამოძენძილი დაძრწოდა. დღეს სხვა ცხოვრებაა, სხვა ტემპია, კლასიკურმა სამოსმა მოწყენილი ელფერიო არ ვიტყოდი, მაგრამ ასეთი იმიჯი კი შეიძინა. დამსახურებულად, დაუმსახურებლად – ნუ ვიდავებთ. მითუფრო, რომ პირველი, რასაც მარკეტოლოგებს გვასწავლიან ისაა, რომ კლიენტი ყოველთვის მართალია. მაშინაც კი, როდესაც ის სულაც არ არის მართალი. 🙂

ჰოლანდიურმა კომპანიამ Suitsupply (რომელიც მამაკაცის კლასიკურ ტანსაცმელს ყიდის და ზედა-საშუალო საფასო სეგმენტშია განლაგებული) განიზრახა ახალგაზრდა, რისკის მოყვარული კლიენტების მიზიდვა და აჩვენა მათ, რომ კოსტიუმი სულაც არაა ბორინგული – კოსტიუმი ეს სექსუალურია.

Suitesupply-Ad-campaign 3 Suitesupply-Ad-campaign 1

Suitesupply-Ad-campaign 5 Suitesupply-Ad-campaign 6

Continue reading

კაცთა სახეები რეკლამის ისტორიაში

პერსონა ერთი

Solo Loeweსამიოდ თვის წინ მაღაზია “ლუტეციას” ვიტრინაში ძალიან მაგარი პლაკატი გამოჩნდა. ესპანური მოდის სახლ Loewe-ს მამაკაცის პარფიუმი მართლა არაჩვეულებრივია, უცხო, გამორჩეული არომატი აქვს, მაგრამ გაყიდვების დიდი წილი სარეკლამო კამპანიის დამსახურებაა, მეტადრე ამ ავანტიურისტი, რაინდი და თავგადასავლების მოყვარული მამაკაცის, პოსტერებიდან რომ შემოგვცქერის – სწორედ ასეთებისთვისაა Loewe-ს პარფიუმიც. მამაკაცი პოსტერზე, ერთდროულად დონ კიხოტსაც რომ ჰგავს და მეფისტოფელსაც, დონ ჟუანსაც და ჯადოქარ ჯაფარსაც ალადინიდან, პაოლო ენრიკესია (Paolo Henriques), როდესაც Loewe-ში პარფიუმერული ხაზის სახეს ეძებდნენ, არჩევანი ენრიკესზე შეაჩერეს და არც შემცდარან.

Paolo Henriques for Solo Loewe

Continue reading