“ამაზონის” ამაზონი

სიეთლში, სადაც “ამაზონის” სათაო ოფისი მდებარეობს, კორპორაციამ ახალი კამპუსი წამოჭიმა. “სფეროები” (The Spheres) ასე ეწოდება “ამაზონის” ახალ ოფისს. სამი გამჭვირვალე ბურთის ფორმის შენობის იდეა ჯეფ ბეზოსს ეკუთვნის, მის ხორცშესხმაზე კი ამერიკული NBBJ-ს გუნდი მუშაობდა არქიტექტორ ჯონ სეივოს ხელმძღვანელობით. განსაკუთრებით რთული საინჟინრო ამოცანების გადასაწყვეტად კომპანია Magnusson Klemencic Associates დაიხმარეს. “სფეროები” მთლიანი არქიტექტურული კომპლექსის ნაწილია და ხუთ ცათამბჯენს შორის მდებარეობს. დაპროექტება და წინასწარი სამუშაოები 2010-ში, ხოლო მშენებლობა 2015 წელს დაიწყო და 2018 წლის 29 იანვარს “სფეროების”, როგორც ყველაზე გემრიელი ლუკმისა და ბოლო აკორდის პრეზენტაციით დასრულდა.

Amazon Spheres Bezos

Continue reading

მარიანა – თავისუფლების ქალღმერთი

French Government logoეს გამოსახულება, ალბათ, ბევრს გეცნოთ, უთუოდ ბევრჯერ მოგიკრავთ თვალი – საფრანგეთის მთავრობის ლოგოა: ახალგაზრდა ქალის პროფილი დროშის ფონზე. ქალი თავისუფლების ქალღმერთია, საფრანგეთის რესპუბლიკის ალეგორიული სიმბოლო, მარიანა ჰქვია და ქაღალდზე პირველად ჟან-მიშელ მორომ (Jean-Michel Moreau) გამოსახა 1775 წელს, როდესაც ვოლტერის პოემა “ანრიადა” დაასურათა. მისეული მარიანა, სინამდვილეში, თავისუფლების რომაული ქალღმერთი, ფერონიაა, მაგრამ სწორედ ეს ნახატი იქცა ნანინ ვალას (Nanine Vallain) “თავისუფლების ქალღმერთის” შთაგონების წყაროდ. შემდეგ იყო ეჟენ დელაკრუას (Eugene Delacroix) ცნობილი “თავისუფლება” და რამდენიმე სხვა ფერმწერისა თუ სკულპტორის ნამუშევარი.

Liberty by Jean Michel MoreauLiberty by Nanine Vallain
Liberty by Eugene Delacroix

Continue reading

კარლ დიბიჩი – მივიწყებული გენიოსი

Karl Diebitschორიოდ წლის წინ მსახიობმა რასელ ბრენდმა GQ Magazine-ის მამაკაცის დიზაინერთა წლის დაჯილდოებაზე სკანდალი მოაწყო… არა, ჩანგალი არვისთვის ჩაურტყამს, უბრალოდ სცენაზე ავიდა და განაცხადა, Hugo Boss-ის წარმომადგენლებს ვხედავ აქ და რა ჯილდოებს ელიან, ნამუსი დაუკარგავთ, მას შემდეგ, რაც SS-ის ფორმა შექმნეს აქ გამოსაჩენი ცხვირ-პირი არ აქვთო…

ჰუგო ბოსისა და ჰიმლერის მეგობრობის ამბავი ბევრჯერ მოგვისმენია ან წაგვიკითხავს. თუმცა ეს მხოლოდ ნახევარი სიმართლეა. კომპანია Hugo Boss ნამდვილად კერავდა ფორმებს SS-ისთვის, მაგრამ დიზაინერი ჰუგო ბოსი ამ ფორმების შემქმნელი არ ყოფილა. SS-ის ფორმებს, ისევე როგორც სხვა ატრიბუტიკას, თავისი ავტორი ყავს. დღეს უკვე ბევრისგან მივიწყებული… არცაა გასაკვირი. თუ ჰუგო ბოსი მუშაობდა SS-ისთვის, ეს ადამიანი თავად იყო SS. კარლ დიბიჩი (Karl Diebitsch) ვაფენ-სს-ის ობერფიურერი (მიახლოებით ბრიგადის გენერლის სამხედრო ჩინს უთანაბრდება), მხატვარი, სკულპტორი, დიზაინერი და ხელოვნების ისტორიკოსი, პროფესორი.

Continue reading

ოდა პოლოს

ყველაფერი გენიალური – მარტივია.
ჭკვიანი კაცი.

არ ვიცი, რას ჩავიცვამდი ზაფხულში, გასული საუკუნის 20-იან წლებში რენე ლაკოსტს პოლო რომ არ გამოეგონებინა. ალბათ – ვერაფერს. 🙂 პოლო არის ერთ-ერთი ყველაზე უნივერსალური სამოსი, რაც არსებობს, რომელიც უხდება ყველას და ყველაფერს. ამაზე დემოკრატიული ტანსაცმელი ერთი-ორი და მორჩა. გინდა ამოჩაჩული ჩაიცვი, გინდა – ჩატანებული. გინდა დაჭმუჭნული, დაგინდ – გაწკეპილი. გინდა ჯინსზე, გინდა ველვეტზე, გინდა – სხვა შარვალზე. გინდა ბრიჯზე. გინდა – შორტზე. გინდა პიჯაკი მოიცვი ზედ, გინდა – კარდიგანი, გინდა – სვიტერი. მარტივი სამოსია და ამავე დროს რა ფანტაზიის გაქანებას გაძლევს. იმხელა გაქანებას, რომ პოლო ხელოვნების ნიმუშადაც იქცა. სხვა კომპანიებმაც გამოიდეს თავი, მაგრამ მეტადრე მაინც “ლაკოსტის” ხელში.

კრისტოფ ლემერმა ახლახანს ბოლო ჩვენება გამართა Hermes-ის ლეიბლის ქვეშ. არ ვიცი, რა მიიტანა ლემერმა “ერმეში”, ნამდვილად არ დავინტერესებულვარ და არც ამის მიზეზი მქონია, მაგრამ “ლაკოსტმა” მის ხელში ცვლილებები ნამდვილად განიცადა. სხვაგვარად არც შეიძლებოდა, ბოლო-ბოლო მთელი 10 წელი იყო “ლაკოსტის” კრეატიული დირექტორი. ამ წლების განმავლობაში ფრანგული ბრენდი და მისი პოლო, ალბათ, გახდა კიდევ უფრო ფერადი და Lacoste 5th Avenueმრავალფეროვანი, ვიდრე იყო მანამდე და ნამდვილად უფრო ძვირი. Smile პირველი, შეიძლება, იმდენად შესამჩნევი არც იყოს, ამიტომ დავწერე “ალბათ” – რაც “ლაკოსტის” მომხმარებელი ვარ, პოლოთა უფეროვნობას ის არასდროს უჩიოდა, მეორე კი სრულიად აშკარაა და იოლად დაეტყო ჯიბეს. Smile წერდნენ, რომ ლემერმა “ლაკოსტი” სპორტულიდან ყოველდღიური ცხოვრების განუყოფელ ნაწილად აქცია და ხელი შეუწყო მის გაახალგაზრდავებას, თუმცა, ნიანგიანი პოლო ყოველთვის იყო ფრეფი-სტილის ორგანული ნაწილი და გაყიდვების დინამიკით თუ ვიმსჯელებთ, ეს პოზიციები იშვიათად თუ დაუთმია. არამხოლოდ პოლო, ცხადია, მაგრამ “ლაკოსტისთვის” პოლო ყოველთვის რჩებოდა ბრენდის ერთგვარ სავაჭრო ნიშნად. ამბობ პოლოს, გულისხმობ “ლაკოსტს”. და – პირიქით. მომიტევოს რალფ ლორენმა.

Continue reading

იასამნისფერი სახლის ლამაზი დიასახლისი

მამული, ენა, სარწმუნოება. ილია

სექსი, ნარკოტიკები და როკ’ნ’როლი. იენ დიური

ღმერთი, ოჯახი და იაჰუ. მარისა მაიერი

Yahooბევრს არ გემახსოვრებათ, მაგრამ დრო იყო, ინტერნეტში შესვლისას ხალხი “გუგლს” კიარა “იაჰუს” მიმართავდა ხოლმე. Yahoo! იყო მეილი. Yahoo! იყო საძიებო სისტემა. Yahoo! იყო ნიუსფიდი და Yahoo! იყო ფოტოჰოსთინგიც. ჩემი პირველი ბლოგი(სმაგვარი)ც კი Yahoo!-ზე მქონდა. 🙂

არ ვიგონებ. ნამდვილად იყო ასეთი დრო.

შემდეგ Yahoo!-ს შეეყარა დაავადება, რასაც მარკეტოლოგები “მარკეტინგულ ახლომხედველობას” ვუძახით – როდესაც ბაზრის ლიდერი ხარ, ხშირად არც უკან იხედები, აღარც – გარეშემო და ვერ ამჩნევ, როგორ იცვლება დრო და როგორ გიახლოვდებიან კონკურენტები. ასე დაემართა Yahoo!-საც. პრაქტიკულად ყველგან, სადაც შეიძლებოდა და არ შეიძლებოდა პირველობა Google-ს დაუთმო.

ერთ წელიწადში Yahoo!-ს აქციონერებმა სამი აღმასრულებელი დირექტორი გამოცვალეს, სანამ 2012-ში უმნიშვნელოვანესი გადაწყვეტილება მიიღეს და კონკურენტი კანტორიდან გადმოიბირეს მარისა მაიერი (Marissa Ann Mayer), ვინც Google-ში 14 წელი დაჰყო და 2012 წლის 16 ივლისიდან კი Yahoo!-ს CEO და დირექტორთა საბჭოს წევრი გახდა. და დაიწყო Yahoo!-ს aggiornamento – დიდი განახლება.

Continue reading

გამარჯობა, მე ვარ სნობი!

ამიტომ, სნობური ლოგოების კიდევ ერთ ნაკრებს გთავაზობ. 🙂
F-Logos-2_thumb

როგორც წინა ლოგოობანას დროს:

ყველა ეს ბრენდი მოდის ინდუსტრიაშია და თავის სეგმენტში ერთ-ერთი კანონმდებელიცაა.

ყველა ამ ბრენდმა დროს გაუძლო.

ყველა ეს ბრენდი იყიდება (კვლავ) ლილოს ბაზრობაზე. 🙂
Continue reading

გამარჯობა, შენ ხარ სნობი!

ამიტომ, არ გაგიჭირდება ამ სნობური ლოგოების ამოცნობაც. 🙂

F-Logos

მინიშნება (რომელიც არ გჭირდება):

ყველა ეს ბრენდი მოდის ინდუსტრიაშია და თავის სეგმენტში ერთ-ერთი კანონმდებელიცაა.

ყველა ამ ბრენდმა დროს გაუძლო.

ყველა ეს ბრენდი იყიდება ლილოს ბაზრობაზე. 🙂

რამდენიმე ლოგოს მცირე “დაფოტოშოფება” (ჩემს შემთხვევაში – დაქორელება) დასჭირდა, რომ წარწერა მომეშორებინა – ის შენიშნვა გავითვალისწინე, რაც წინა ლოგოობანას (ბრენდები და ლოგოები) დროს გამოთქვეს.

Continue reading

ნიკო ფიროსმანი, როგორც "რეკლამშიკი"

სწორედ ის ფიროსმანი. ფიროსმანაშვილი. ჩვენი ნიკალა. ერთ დღესაც მთელი თავისი ავლა-დიდება რომ გაყიდა, ზღვა ყვავილები შეიძინა და აქტრისა მარგარიტას უძღვნა (ლეგენდას თუკი დავუჯერებთ). ჩვენ მას გენიალურ მხატვრად ვიცნობთ, მაგრამ ის ერთ-ერთი პირველი ქართველი “რეკლამშიკიც” იყო – მრავალი სარეკლამო აბრის ავტორი.

Niko PirosmaniNiko Pirosmani

ვაჭრობის განვითარებამ და გაზრდილმა კონკურენციამ მე-19 საუკუნის ევროპელი კომერსანტები აიძულა სახელგანთქმული მხატვრები აბრების, პლაკატების, აფიშების, ილუსტრაციების შესაქმნელად მიეწვიათ.

Continue reading

ფოტოგრაფია აშშ-ში: ღილაკი, რომელსაც უბრალოდ უნდა დააჭირო

photo in USA1977 წელს საბჭოთა კავშირში ამერიკელთა შემოჭრა განხორციელდა. ეს შემოჭრა CIA-მ (რომელსაც იმ დროს ყველა ცეერუს ეძახდა) ერთი შეხედვით უწყინარი გამოფენის “Фотография в США” (“ფოტოგრაფია აშშ-ში”) საფარქვეშ განახორციელა. გამოფენამ სსრკ-ს რამდენიმე ქალაქში იმოგზაურა (მათ შორის აღმოჩნდა თბილისიც), გამოფენის მიმდინარეობისას საბჭოთა მოქალაქეებმა პირველად ნახეს ასე ახლოდან ცოცხალი ამერიკელები, გაეცნენ ამერიკული ტექნოლოგიის იმდროინდელ მიღწევებს, იხილეს ამერიკულ ქუჩებში, შარა-გზებსა თუ მინდორ-ველზე გადაღებული უამრავი ძველი თუ ახალი  ფოტო, სახტად დარჩნენ ამერიკული ღიმილის შემყურენი და პირველად შეეპარათ ეჭვი, რომ ეს ამერიკა სულაც არაა ისეთი საშიში და საშინელი, როგორც გაზეთი “პრავდა” წერს.

მოკლედ რომ ვთქვათ, ფოტოგრაფია აშშ-ში არის ერთ-ერთი საბჭოთა კავშირის მნგრეველთა იმ გრძელ სიაში დისიდენტების, “ბიტლების”, რადიო თავისუფლების, რონალდ რეიგანის, კოკა-კოლას, “ლივაისის” ჯინსების, იოანე პავლე მეორის, სიგარეტ “მარლბოროსა” და უილის ქანოვერის გვერდით – ყოველ შემთხვევაში, ასე იგონებენ იმ გამოფენის დამთვარიებლები თავიანთ იმდროინდელ შთაბეჭდილებებს. Continue reading

ამბავი კაცისა, რომელმაც მთვარე მოიპარა

აი ამ პოსტში მე განვაცხადე პრეტენზიები სრულიად Wორპრესულ ბლოგოსფეროში დაწერილ საიუბილეო 200’000’000-ე პოსტზე, რაც  დენის ჰოუფის პრეცედენტით დავასაბუთე.

ეს დღეებია ჩემი ტვინი დაემგვანა ჯაბულანის, ამიტომ მარტო ფეხბურთზე ვწერ, მაგრამ ახლა მადლობა dv0rsky-ს კომენტარისთვის, რამაც ახალი პოსტის იდეა მომაწოდა – კაცზე, რომელმაც მთვარე მიითვისა.

ქალიფორნიელი დენის ჰოუფი (Dennis Hope) ნამდვილი ამერიკელია. პიონერი, აღმომჩენი და თავგადასავლების მაძიებელი… ვაი, რომ მეტისმეტად გვიან დაიბადა – ამერიკის აღმოჩენა ხომ ერთმა იტალიელმა დაასწრო, თან მთელი 5 საუკუნით. მაგრამ ნამდვილი ამერიკელები არასდროს ნებდებიან… რომ მიმოიხედა და დედამიწაზე ვერაფერი ნახა აღმოსაჩენი, ჰოუფმა მზერა ზეცას მიაპყრო და მთვარე აღმოაჩინა. იურიდიული თვალსაზრისით მართლაც ასე გამოვიდა, ვინაიდან ადამიანებს მთვარე უპატრონოდ ჰყავდათ მიგდებული. საერთაშორისო შეთანხმებები სახელმწიფოებსა და კორპორაციებს უკრძალავს ციური სხეულების ფლობას, მაგრამ ერთი კონვენციაც კი არც რამეს ამბობს კერძო პირებზე. დენის ჰოუფმა ოსტატურად ისარგებლა ამ ორი ამბით და 1980 წლის 22 ნოემბერს გაეროს გენერალურ მდივანს, აშშ-სა და სსრკ-ს ხელისუფალთ მიმართა წერილით, სადაც საკუთარი თავი მთვარის მფლობელად გამოაცხადა. (წარმოიდგინეთ ლეონიდ ილიას ძე ბრეჟნევის სიფათი, როდესაც ეს წერილი მიუვიდოდა.:)). ჰოუფის პრეტენზიები ემყარებოდა ქალიფორნიის შტატის 1862 წლის კანონს, შავით თეთრზე რომ წერია – უპატრონო ქონება მისია, ვინც პირველი განაცხადებს მასზე უფლებას.

Continue reading

მოდი, აიწიე კაბა

Blonde Dynamite ფინ-აფი (Pin-up) მე-20 საუკუნის შუა წლების პუპულარული სტილია მხატვრობაში. ფინ-აფ ნახატი არის პლაკატი (Pin up – შეგვიძლია ვთარგმნოთ, როგორც კედელზე გაკვრა) გოგონების გამოსახულებით, რომელთაც, როგორც წესი, კაბა წამოუფრიალდებათ ხოლმე. ფინ-აფი განსაკუთრებით პოპულარული მეორე მსოფლიო ომის პერიოდიდან გახდა – ფინ-აფ გოგონების გამოსახულებით არაერთი ამერიკული საბრძოლო თვითმფრინავი იყო დამშვენებული – მფრინავები ფიქრობდნენ, რომ ამგვარი სურათი მტრის პილოტებს მზერას მოწყვეტდა და მოწინააღმდეგე იოლ სამიზნედ იქცეოდა, თუმცა ფინ-აფ ნახატები ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნეში გამოჩნდა. მხატვრობის ეს სტილი პოპულარული იყო და არის ევროპაშიც (ზოგიერთი მკვლევარი მის სამშობლოდ სწორედ ინგლისს და არა ამერიკას მიიჩნევს), თუმცა, დიდება და ბრწყინვალება მან სწორედ ამერიკაში მოიპოვა.

Continue reading