მისი დღეგრძელობის საიდუმლო

Antonio Docampo Garciaანტონიო დოკამპო გარსია (Antonio Docampo García) ესპანეთში ყველაზე ცნობილი “ლოთი” იყო. ეგებ – მსოფლიოშიც. ერთი რომ, ამ ლოთობით საუკუნეზე მეტისა მოიყარა ინფარქტისა და ავადობის გარეშე. მეორე – მისი სახელი და გვარი ღვინის ბოთლებს ამშვენებს. გარსია ესპანელი მეღვინე იყო. ორიოდ წლის წინ გარდაიცვალა. 107 წლისა. და მისი დღეგრძელობის საიდუმლო – მისივე ღვინოებია.

მას შემდეგ, რაც დოკამპო გარსიამ ღვინოს გაუგო გემო, სხვა სითხეს არაფერს მიკარებია. არც – წყალს. ოთხ ბოთლ ღვინოს სვამდა დღეში. სამხარზე, ვახშამზე და დღის განმავლობაში, როცაკი მოწყურდებოდა. წყლის ნაცვლად. მეტწილად – წითელს, თუმცა. ხანდახან, თეთრსაც გამოურევდა ხოლმე.

Continue reading

Advertisements

ჰედი ლამარის შუშის ჭერი

Hedy Lamarr

ძალიან ლამაზი ქალი იყო. პირველად რომ მოვკარი ფოტოს თვალი, ჰოლივუდის ვარსკვლავია – ვიფიქრე. ლინკზე გადავედი და – გამომიცნია. ჰედი ლამარი მართლაც ცნობილი მსახიობი იყო და მოდელი, ტიპური ჰოლივუდელი სელებრითის ცხოვრებით ცხოვრობდა – პრიალა ჟურნალის გარეკანები, წითელი ხალიჩები, საღამოები და რაუტები, ექვსქმარგამოცვლილი და მრავალი საყვარელი… პაპიროსსაც ეწეოდა კიდევ, მაგრამ ახლა ამ პოსტს რომ ვწერ, თურმე, მისი დამსახურებაცაა. და შენ რომ ამ პოსტს კითხულობ – ეგეც.

Continue reading

მისი მშვენიერი ლენი

Leni Riefenstahl and Hitler

ჰიტლერის საყვარელი რეჟისორი იყო, “ოლიმპიასა” და “ნების ტრიუმფის” ავტორი, თუმცა შემთხვევითობა რომ არა, შეიძლება, ეს ფილმები არც გადაეღო. შეიძლება, საერთოდ არ გადაეღო ფილმი, იმიტომ რომ ლენი რიფენშტალი (Helene Bertha Amalie “Leni” Riefenstahl) მოცეკვავის კარიერაზე ოცნებობდა და მონაცემებიც ჰქონდა. პედაგოგების რწმუნებით – ფენომენალური მონაცემები. მის პედაგოგებს კი დაეჯერება – კლასიკური ბალეტის წარმომადგენელი რუსი ევგენია ედუარდოვა, ექსპრესიული ცეკვის შემქმნელი გერმანელი მარი ვიგმანი და რიტმული ტანვარჯიშის ქორეოგრაფი გერმანელი იუტა კლამტი იყვნენ.

მამა სხვა აზრის იყო. ქალიშვილის სცენაზე უშნოდ კუნტრუში არ მოსწონდა. სტენოგრაფიისა და ბუღალტრული აღრიცხვის კურსებზე მიიყვანა. ქალთა დახურულ პანსიონშიც კი გამოკეტა ერთი პირობა, მაგრამ ლენი გაიქცა იქიდანაც და შინიდანაც. დააბრუნეს და ისევ გაიქცა. ასე ბრძოლით გაიტანა თავისი. მიხვდა მამა, რომ ძალად მოქცევას აზრი არ ჰქონდა და თავი დაანება. Continue reading

ქალი – შტურვალთან!

შაბათს “პეგასუსის ავიახაზების” თვითმფრინავი ტრაბზონში დაჯდომისას ზოლიდან გადავიდა და კინაღამ ზღვაში ჩავარდა. არ იფიქროთ, რომ ეს პოსტი მაგ ამბავზეა. სულაც არა. უბრალოდ, HDN-ის თვითი მომეწონა ქალ-პილოტებზე. თან, რა-რა და სექსისტური ოხუნჯობა თემაზე ქალი-საჭესთან უცხოა ჩემთვის. არ მგონია, იყოს დედამიწაზე ქალი, კაცი ან თოლია, რომელიც ჩემზე უნიჭო იყოს საჭესთან. ასე რომ, ქალ-მძღოლზე ხუმრობა ჩემეული ხუმრობა არაა.

პილოტები კი მართლა ლამაზები ყოფილან.

თურქეთშიც და სხვაგანაც.

არც ესერ აქსან ერდოღანი, არც პინარ აქთუღი იმ თვითმფრინავს არ მართავდნენ, თუმცა, ორივე Pegasus Airlines-ის პილოტია.

Eser Aksan ErdoganPinar Aktug

Continue reading

უცნობი ჰიუ

ამბოხის თეორია

watermarked-hugh-hefner-bunnies-getty-640x479მაშინ ეპოქა დამთავრდა დიდი – ესეც შემეძლო მეთქვა, ილიასთან პარალელის რომ არ “შემშინებოდა”. თუმცა, ილიას, დიდ ლიბერალს, ბუნტარსა და რეფორმატორს სულაც არ მოეთაკილებოდა ჰიუ ჰეფნერის მასთან შედარება.

არსად არის ეკლესიასა და სახელმწიფოს შორის უღმერთო ალიანსი უფრო აშკარა, ვიდრე სექსის საკითხებში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ალიანსი, თითქოს. წელში გატყდა, ფხიზლად უნდა ვიყოთ. ყველა კონსერვატორი მზად არ არის, მარცხს შეურიგდეს, აღიაროს, რომ მათ წააგეს ომი ჩვენი სექსუალური უფლებების შეზღუდვისთვის.
ჰიუ ჰეფნერი. ჟურნალი “ფლეიბოი”. ივლისი/აგვისტო, 2016

Continue reading

პოლკოვნიკი პავლენკო

Pavlenko 1საღამო ხანი იყო. ღამის პირი. იმ დილით პოლკოვნიკ პავლენკოს მორიგი სამხედრო წოდება მიანიჭეს. ახლა სარკის წინ იდგა, კიტელზე ძველი სამხრეულები უკვე აეჭრა და გენერლის პაგონებს იზომებდა. ამ დროს კონდახის დარტყმით შემოუმტვრიეს კარი. ოთახში შეიარაღებული ადამიანები შემოცვივდნენ. პავლენკო გაკოჭეს და წაიყვანეს – ასე დასრულდა იმ ადამიანის კარიერა, ვისი თავგადასავალიც გამოგონილს ჰგავს, თუმცა სრული სიმართლეა.

კარიერა იწყება გასული საუკუნის 30-იანი წლების ბოლოს, როდესაც ნიკოლაი (მიკოლა) პავლენკომ “სამხედრო-სამშენებლო ტრესტში“ (ვაინსპეცსტროიში) დაიწყო მუშაობა. კარგი ორგანიზატორი აღმოჩნდა, დღეს როგორც იტყვიან –  ნიჭიერი მენეჯერი. კადრები კი, ულვაშას თქმით ყველაფერს რომ წყვეტენ, ძალიან ჭირდა იმ დროს. პავლენკო სამშენებლო-საინჟინრო ბრიგადის მეთაურად დანიშნეს, ლეიტენანტის წოდება მიანიჭეს. ამ დროს ომიც დაიწყო. ბრიგადა ბელარუსიაში იყო განთავსებული – საზღვართან ახლოს. გერმანელებმა ელვისებური წინსვლის დროს კინაღამ ალყაში მოაქციეს, მაგრამ გაუმართლა, ალყას თავი დააღწია და წითელი არმიის სხვა ნაწილებთან ერთად უკუდახევა დაიწყო. ასე ირბინა მოსკოვამდე. სადაც, ჩანს, მობეზრდა, ჯარი მიატოვა – დეზერტირობა არჩია. ალბათ, ჩვენება ჰქონდა რაღაც, წინათგრძნობა, იმიტომ რომ ვიაზმასთან გერმანელებმა საბჭოთა ნაწილები ალყაში მოაქციეს და გაანადგურეს. პავლენკოც იქ უნდა დაღუპულიყო, მაგრამ გულმა უგრძნო. ამის ნაცვლად ტვერში აღმოჩნდა (მაშინ – კალინინი ერქვა), სადაც ნათესავები ეგულებოდა. მათ შეიფარეს. აქედან იწყება მისი საოცარი ისტორიაც. ერთი დურგალი გაიცნო. დურგალი რა – დურგლის შეგირდი. შეგირდი კი იყო, მაგრამ ნიჭიერი მხატვარი იყო ვიღაც, ნიძლავზე ჩექმის რეზინის ძირიდან საბჭოთა გერბი გამოჭრა და პავლენკოს გენიალური იდეა მოაფიქრდა. იმდენად დაუჯერებელი და ფანტასტიური, რომ მოსაფიქრებლადაც ძნელი იყო, განსახორციელებლად – მითუფრო. მაგრამ – განახორციელა. გამოიგონა “სამხედრო-სამშენებლო სამმართველო ნომერი 5”. ბეჭედი იმ დურგალს გამოაჭრევინა. თავისთვის კაპიტნის წოდება გამოიწერა. შეიამხანაგა სხვა კიდევ რამდენიმე და პირდაპირ ქალაქკომს (ჩვენებურად – მერიას) მიადგა. ჯერ მისი ბრიგადისთვის სურსათი მოითხოვა. მისცეს. შემდეგ დაიწყო წერილების გზავნა – ახალგაზრდები, ვინც ფრონტზე მოქმედ სამხედრო ნაწილებში არ ირიცხებიან, ზურგის სამსახურისთვის გამომიგზავნეთო. ქალაქკომებს წერდა, რაიკომებს, კომენდატურებს, სამხედრო-საველე ჰოსპიტლებს. ასე ააგროვა ხალხი. შემდეგ უკვე საქმეს მიჰყო ხელი – აშენებდა სანგრებს, გზებს, ხიდებს, დანგრეულ შენობებს არემონტებდა. ომი იყო და საქმეს რა გამოლევდა. გაგანია სტალინურ კომუნიზმში პავლენკომ კაპიტალიზმის პატარა კუნძული შექმნა. როგორც კაპიტალისტს შეეფერება, კარგად მუშაობდა – სწრაფად და ხარისხიანად, ამიტომ, მის სამშენებლო ნაწილს შეკვეთები არ აკლდა. სანამ სახელმწიფო ბიუროკრატია შემოტრიალდებოდა – დაამტკიცებდნენ გეგმას, დახაზავდნენ პროექტს, ერთი სამინისტროდან მეორეს შეუთანხმებდნენ, პავლენკოს ყველაფერი მომთავრებული ჰქონდა. აშენებულიც და ჩაბარებულიც. ალბათ, უკვე ამ ამბავს უნდა გაეჩინა ეჭვი – ვინ მუშაობდა მაშინ ასე. მაგრამ პავლენკოს საბუთები წესრიგში ჰქონდა. ბეჭედი, შტამპი. სამხედრო მუნდირი ეცვა. ჯარისკაცები “ჩესტს” უღებდნენ. სამმართველოები კი მაშინ იმდენი იყო, ვინ დაიხსომებდა. ნამდვილი იყო თუ გამოგონილი. ასე შენებ-შენებით იარა ბერლინამდე.

Continue reading

მე-20 საუკუნე მოდელებში

ლიზა ფონსაგრივზ (Lisa Fonssagrives) – მოდის ბევრი ისტორიკოსის აზრით პირველია, ვისაც სუპერმოდელი შეგვიძლია ვუწოდოთ. წარმოშობით შვედია და მისი ნამდვილი სახელი და გვარია ლიზა ბირგიტა ბერნსტონ (Lisa Birgitta Bernstone). კარიერა 30-იანების ბოლოს დაიწყო, როდესაც პარიზში ბალეტის სასწავლად ჩასული ფოტოგრაფ ბილი მეივალდს გადაეყარა ლიფტში. 40-იანებში აშშ-ში გადავიდა საცხოვრებლად და კარიერაც იქ განაგრძო. პოზირებდა ისეთი ფოტოგრაფებისთვის, როგორებიც იყვნენ მენ რეი და უილიამ ქლეინი. ასევე ფერნან ფონსაგრივზი (ლიზას პირველი მეუღლე) და ირვინ ფენი (მეორე მეუღლე). მოდელის კარიერის დასრულების შემდეგ ასწავლიდა ცეკვას და მომხატვრ-მოქანდაკეობდა.

Lisa Fonssagrive 01Lisa Fonssagrive 02Lisa Fonssagrive 03Lisa Fonssagrive 04Lisa Fonssagrive 05Lisa Fonssagrive 06

დოვიმა (Dovima/Dorothy Virginia Margaret Juba/Dorothy Horan) – ამერიკელი მოდელი, ვისი აღმასვლაც ლიზა ფონსაგრივზის მეუღლის, ირვინ ფენის მიერ ჟურნალ “ვოუგისთვის” გადაღებული ფოტოსესიით დაიწყო. მოგვიანებით მუშაობდა გენიოს რიჩარდ ავედონთან. 50-იანების მოდის ერთ-ერთი სიმბოლოა. მის ფოტოებს რომ უყურებ, ძნელად თუ წარმოიდგენ, რომ ეს ქალი ქრონიკული რევმატიზმით იყო დაავადებული და ბავშვობის რამდენიმე წელი, პრაქტიკულად, საწოლს მიჯაჭვულმა გაატარა. მოდელობის გარდა წარმატებული კინოკარიერაც ჰქონდა.

Continue reading