წითელი წკაპუნები შავ კვადრატში

1915 წელს კაზიმირ მალევიჩმა შავი კვადრატი დახატა და ყველამ თქვა და დღემდე ამას ამბობენ –  განა, მე ვერ დავხატავდიო.

კი, ყველა დახატავდა, მაგრამ საქმეც ეგაა, რომ მალევიჩმა დახატა და არა სხვამ. მალევიჩმა მოიფიქრა, დაეხატა ყველაზე ცნობილი ნახატი მსოფლიოში (შეიძლება, მხოლოდ “მონა ლიზა” ჯობნის ცნობადობით). ტილოს ესთეტიკურ-მხატვრულ მნიშვნელობაზე არ ვამბობ – იდეა იყო მარტივი და გენიალური.

Cgristian Louboutin-Red Soles

ასეა “ლუბუტანებიც”. სტილეტოს ძირის წითლად შეფერვა გენიალური იდეა იყო. შეიძლება, ბევრს მოსვლოდა თავში, მაგრამ კრისტიან ლუბუტანს მოაფიქრდა და მისი კოპირება იგივეა, რაც “შავი კვადრატის” – უკეთეს შემთხვევაში პლაგიატია, უარეს შემთხვევაში – ყალბისმქმნელობა და მოტყუება.

კრისტიან ლუბუტანი ფეხსაცმლის ფილოსოფოსია და ატელიეც ჟან-ჟაკ რუსოს ქუჩაზე აქვს. Smile  სამი ქალი შემხვდა, მისეირნობდნენ და მათგან ერთი ბორბლებიან სავარძელში იჯდაო. მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი ეცვაო. ბუნუელის ფილმის სცენას ჰგავდაო, – იგონებს ლუბუტანი, – მაშინ მივხვდი, რომ ფეხსაცმელი მეტია, ვინემ მხოლოდ ჩაიცვა და გაიაროო. ქალს, რომელიც პარალიზებულია და ეტლში ზის, სურს ფეხზე სტილეტოები ეცვასო.

Continue reading

ფრანგი ქალღმერთი

ამასწინათ მეგობარმა, რომელსაც დეტექტივები არ უყვარს დიდად და არც “ნამდვილი დეტექტივი” აქვს ნანახი, არც – “ფარგო”, არც – “ხიდი”… (ჰო, “ფარგო” მთლად დეტექტივი არაა, მაგრამ მაგარია (ფილმიც და სერიალიც) ძალიან)… მოკლედ, ვისხედით, ვსვამდით ყავას შოკოლადის ტარტალეტითა და ვაფლით, ვლაპარაკობდით აქეთურზე და იქეთურზე და “მენტალისტი” მირჩია. რაკი კარგი დეტექტივი ჭირს და კარგა ხანია არაფერი მინახავს, ცდა გადავწყვიტე.  “ფარგო” ვერაა. ვერც – “ხიდი”. მაგრამ ახლა ამ სერიალზე არ ვწერ. ეს დეტექტური სერიალი იქცა ინსპირაციად პოსტისა ფრანგ “ქალღმერთზე”.

“ქალღმერთს” პირველად ბევრი წლის წინ მოვკარი თვალი ფრანგულ კომედიურ-კრიმინალურ-ფანტასტიკურ ფილმში “ფანტომასი”. არ ვიცი, დღეს როგორაა, მაგრამ მაშინ, როდესაც “ფანტომასი” საბჭოთა ეკრანზე გამოუშვეს, ამ ავტომობილის კადრში “შემოსვლა” სუნთქვის შეკვრა, აღტაცება, ფურორი და შოკი იყო.

Fantomas DS

თეთრი ფერის “ქალღმერთით” ფანტომასი გარბის, შავი ფერის “ქალღმერთით” კი კომისარი ჟიუვი მისდევს. თუმცა, ეს მეორე, კი ხედავთ, მთლად წარმატებული ვერაა.

“ქალღმერთი” სიტროენის ფირმის ავტომობილია. Citroën DS (Déesse – ფრანგულად “ქალღმერთია”). კომპანიამ 1955 წელს წარადგინა პირველად და მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე ინოვაციური დიზაინისა და ტექნოლოგიურად დახვეწილი ავტომობილი იყო. 1975 წლამდე აწარმოებდნენ მცირე მოდიფიკაციებით (DS19, DS21, DS23). დღესაც არაერთია შემონახული თაყვანისმცემელთა და კოლექციონერთა ავტოფარეხში.

Continue reading

დავითი და ჯენიფერი

David Komaვინც დემნა გვასალია ორიენტაციის გამო დაიწუნა, სხვა გმირი მსურს შევთავაზო – დავით კომახიძე, ნატურალი, კაი პურის მჭამელი (ქართული სუფრა მენატრება ყველაზე მეტადო, ამბობს) მაგრამ – ცუდი კულინარი: კვერცხის შეწვაც არ იცის და უგემურ ყავას ხარშავს, უფლის სწამს, მოსწონს მონიკა ბელუჩი და სოფია ლორენი, სანკტ-პეტერბურგელი ქალი ყავს ცოლად და ტიერი მიუგლერის მოდის სახლის არტ-დირექტორია.

დავიდ კომა (David Koma) თბილისში დაიბადა. 8 წლის იყო, ოჯახი რომ რუსეთში გადაბარგდა საცხოვრებლად. იქ დაამთავრა კუსტოდიევის სამხატვრო სასწავლებელი და სანკტ-პეტარბურგის შტიგლიცის სახელობის სამხატვრო-საწარმოო აკადემია. პირველ ჩვენებებსაც პეტერბურგში მართავდა, ბოლოს, ლონდონს მიაშურა და, როგორც ამბობს, ბავშვობის ოცნებაც აიხდინა – Central Saint Martins College of Art&Design-ის მაგისტრატურაში განაგრძო სწავლა. პირველივე ნამუშევრებმა (ჩვენ რომ სადიპლომოს ვეძახით) წარმატება მოუტანა – ორი ჯილდო Harrods Design Award და  Vauxhall Fashion Scout Merit Award და კონტრაქტი ქსელ Harrods-თან.

დავიდ კომამ ბრიტანეთის მოდის საბჭოს ახალგაზრდა დიზაინერთათვის განკუთვნილი ფულადი პრემიაც მოიპოვა და ბრენდი David Koma დააფუძნა.

Continue reading

დემნა გვასალია და ჯოანის ოჯალეშური

ალექსანდრ დიუმა, რომელსაც ბევრი ქვეყანა ჰქონდა მოვლილი და პარიზში ნაცხოვრება ბოლო-ბოლო და იქაურ პერო-ბომონდსაც არ მოკლებია, ქართველების ჩაცმულობით მოიხიბლა განსაკუთრებით (დიუმაზე და მის ქართულ შთაბეჭდილებებზე ადრე დავწერე უკვე კაი უშველებელი პოსტი), მაგრამ ტანსაცმლის დიზაინერი, ისეთი, მსოფლიოში რომ გაეტანა სახელი, ქართველებს არ გვყოლია. უცნაური კია. მაგრამ არც გასაკვირი. ბოლო-ბოლო ზღვისპირა ქვეყანას ნაოსანი არ გვყოლია და ზღვით ჩვენი გატაცება ნავის ფორმის ხაჭაპურით ამოიწურება. მაგრამ ეს იქეთ იყოს.

Demna Gvasalia BoF Coverმოკლედ, ტანსაცმლის დიზაინერი არ გვყოლია და მოდაში მეტწილად სხვებს ვუყურებდით – ახლა მოდელებსა და მსახიობებზე მექორწილე მდივნები და პრინცი მაჩაბელი სათვალავში მოსატანი მხოლოდ იმადაა, რომ სხვა არავინ გვყავს… არვინ გვყავდა, სანამ დემნა გვასალია გამოჩნდებოდა. დემნა გვასალია, ეჭვიც არ მეპარება, იცით. მისი სახელი ასე სამი-ხუთი წელია ძალას იკრებს და 2015 წლის შემოდგომაზე, როდესაც Balenciaga-ს კრეატიული დირექტორის თანამდებობა ვაკანტური გახდა, მოდის ამ ერთ-ერთმა ყველაზე ძველმა და პატივცემულმა მოდის სახლმა ეს პოსტი სწორედ ჩვენ თანამემამულეს შესთავაზა.

Continue reading

დავიწყებული შვიდეული

ჟან პატუ. ბონი ქეშინი. ქლერ მაქქარდელი. ჟაკ ფატი. მარიანო ფურტუნი. ჯონ ბეითსი. პოლინ ტრიჟერი.

ვინ არის ეს ხალხი?

ორის სახელი და გვარი თუმაინც გეცნოთ – ე.ი. მართლაც სულით ხორცამდე ფეშენისტა ხართ. თუ – მეტის, მოდის ექსპერტი ხართ ჩემ თვალში. თუ არ გეცნოთ… არც მე მეცნო. 🙂 ჟან პატუს გარდა.

თითოეულმა პატარა რევოლუცია მოახდინა ტანსაცმლის დიზაინში. ზოგმა – დიდი. ზოგმა – რამდენიმე რევოლუციაც მოასწრო. მაგრამ დიზაინერობა ცოტა უმადური პროფესიაა. შემოქმედება რჩება, ავტორს, ხშირად, ივიწყებენ.

გავიხსენოთ.

Jean Patouჟან პატუ (Jean Patou) ამ შვიდეულში, ალბათ, ყველაზე ცნობადია დღეს და ერთადერთი ამ პოსტიდან, ვისი მოდის სახლი (ნაწილობრივ) დღემდე არსებობს და ას წელს გადააბიჯა. ნაწილობრივ არსებობს-თქო იმიტომ, რომ Jean Patou-ს 30 წელია არაფერი შეუკერია, მხოლოდ პარფიუმს აწარმოებს (P&G-ის ნაწილია). პირველი სამკერვალო კი პატუმ 1912 წელს გახსნა პარიზში. მამაკაცები ჟან პატუს უნდა ვუმადლოდეთ გრაფ ქარდიგანის სამხედრო ქარდიგანის საყოველდღიო მოდაში დამკვიდრებას, ქალები კი ჟან პატუს უნდა უმადლოდნენ თავისუფალ, სპორტულ სტილსა და sportswear კოლექციებს (სადაც, ცხადია, “ადიდასის სპორტულებს” არ ვგულისხმობ). მასვე ეკუთვნის უსახელო მაისურებისა და მუხლებამდე (midi) ქვედაკაბის ლეგიტიმაციის იდეა ქალთა ჩოგბურთის ტურნირებისთვის. მოკლედ, ჟან პატუმ ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ მოდა გამხდარიყო უფრო ადამიანური, თავისუფალი და ნაკლებ-კონსერვატული. თუმცა თავად კლასიკური სტილის მიმდევარი იყო და მუდამჟამს გამოწკეპილ-ყველაღილზეგაკვანძულ-შლაპადახურულ-ჰალსტუხშებმული დაბრძანდებოდა.

ტროსტით.

პატუს მოდის სახლში დიზაინრებად უმუშავიათ ლაგერლფელდს, გოტიესა და ლაკრუას. ჟან პატუს სუნამო Joy კი მსოფლიოში ნომერ მეორე ყველაზე გაყიდვადი სუნამოა Chanel N5-ის შემდეგ.

Continue reading

ფრანგული მოდის ჯამბაზი

BB wedding in Jacques Esterel dress 1959კუბოკრული ქსოვილი ყველას გინახავთ, ალბათ. წითელი, წვრილი უჯრედებით. აი, ბრიჟიტს რომ აცვია. თბილისის “პომოდორისიმოში” მაგიდის გადასაფარებლები აქვთ ასეთი და ძალიან მომწონს. Smile ეგებ, გარდერობშიც გქონდეთ გოგონებს. თუ არ გაქვთ – ბებიების კაბები ამოქექეთ.  დღეს ისე პოპულარული ვეღარაა, თუმცა, პერანგებს, შორტებს, ბიკინის და საცურაო კოსტიუმებს კი გადაეყრებით. ჩანთებიც მინახავს და მზის სათვალეებიც.  მე-19 საუკუნის ბოლოს ფრანგმა ფეიქრებმა ქალაქ ვიშიდან ამგვარი ქსოვილის წარმოება დაიწყეს. მალე მთელი ვიში კუბოკრულში დაიარებოდა. ვიშის გერბიც კი კუბოკრულშია გამოწყობილი. ამ უჯრედებს საფრანგეთში ასეც უძახდნენ – “ვიში”. შემდეგ დადგა მე-20 საუკუნე, დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი, ოკუპაცია, კოლაბორაციონიზმი, მარშალი პეტენი და ვიშის რეჟიმი… მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფრანგებს ვიშის გაგონება არ სურდათ. ყველაფერი, რაც იყო ვიში – დავიწყებას მიეცა. ვითომ, არც ყოფილაო… მაგრამ 1959 წლის 18 ივნისს, როდესაც ჟაკ შარიესთან აწერდა ხელს, ბრიჟიტ ბარდომ სწორედ ვიშის კუბოკრულ კაბაზე შეაჩერა არჩევანი. ფოტომ თითქმის ყველა გამოცემა მოიარა. და მოდის ხელახალი ვიშიზაციაც დაიწყო.

Continue reading

ძაღლი, ნიანგი, ლევ ტოლსტოი და მათი მეგობრები

აქა ამბავი თეთრი ბიგლის და მწვანე ნიანგის დაძმობილებისა.

Snoopy & Belleიცით თუ არა, ვინ არის სნუფი? ბიგლის ჯიშის ძაღლია. ამერიკელი კარტუნისტის, ჩარლზ შულცის (Charles M. Schulz) პოპულარული კომიქსის Peanuts-ის გმირი. მართალია, 1950 წელს დაიბადა და პატარა აღარ ეთქმის, მაგრამ მაინც ლეკვია. და როგორც ყველა ლეკვს შეეფერება – ძალიან ანცი და მხიარული. 2010-ში 60 წლის იუბილეც დიდი ზარ-ზეიმით აღნიშნა. დღესასწაულის ანიმატორობა იაპონელმა დიზაინერმა, ჰაიატო კოჰამამ (Hayato Kohama) ითავა, რომელმაც 15 სხვადასხვა კომპანიას სთხოვა კარგი რამე-რუმეების შექმნა სნუფისა და მისი მეგობრების თემაზე. მათ შორის იყო Lacoste-იც.

Peanuts 60 Hayato Kohama

Peanuts x Lacoste 60 Snoopy

Continue reading

ქალი იცის მან…

…ქუხნაში! და სუნამოს ახალ სერიას წარმოგვიდგენს.

Fresh

ქართველ მამაკაცებს მოეწონებათ. Smile ეჭვი მაქვს, საშობაო-სასაჩუქრე ჰიტიც გახდება. Smile

Fresh 1Moschino Fresh Linda

სარეკლამო კამპანიის სახე ლინდა ევანჯელისთაა, ფოტოგრაფი – სთივენ მაიზელი, იდეის ავტორი კი – ჯერემი სქოთი (Jeremy Scott), Moschino-ს შემოქმედებითი დირექტორი.

Continue reading

პრინცესა და შავი ცხვარი

Sally Muir & Joanna Osborne ცხოვრობდა ინგლისში ორი ახალგაზრდა ქალი. ერთი ჟურნალისტი იყო, მეორე – გამომცემელი. არც ერთს ეხატებოდა მაინცადამაინც საქმე, რასაც აკეთებდა. ერთი კარგად ქსოვდა, მეორე – კარგად ხატავდა. გადაწყვიტეს ტანსაცმლის დიზაინში ეცადათ ბედი. 1979 წელს დააფუძნეს კომპანია Warm and Wonderful (“თბილი და მშვენიერი”) და დაიწყეს მუშაობა. მათი სახელები, ეგებ, ბევრმა არც იცოდეს, მაგრამ ვინ არ იცის სვიტერი, რომელიც პრინცესა დაიანას ასე უყვარდა?

თეთრი ცხვრები, შავი ცხვარი.

შავი ცხვარი, თეთრი ცხვრები.

დახატა სალი მიურმა (Sally Muir), მოქსოვა ჯოენ ოსბორნმა (Joanna Osborne) და Princess Diana Sheep Cardiganპრინცესა დაიანამ შეიძინა 1980 წელს. ჩაიცვა. შემდეგ, როგორც ზღაპარშია: მიურმა და ოსბორნმა გაიღვიძეს დილით და, თურმე, მსოფლიოში ყველაზე მოთხოვნადი დიზაინერები გამხდარან. იმ წელს შეკვეთებს ვერ აუდიოდნენ – Saks, Bergdorf Goodman, The Cross, Nieman Marcus… და მრავალი სხვა დიდი თუ მცირე მაღაზია ელოდა “პრინცესა დის სვიტერს”. ეს ბუმი კარგა ხანს გაგრძელდა. მიურმა და ოსბორნმა რამდენიმე საკუთარი ბუტიკიც გახსნეს დიდ ბრიტანეთსა თუ მის გარეთ. 1983 წელს “პრინცესას სვიტერს” Victoria and Albert Museum-ის საგამოფენო ექსპონატად ქცევის პატივიც ხვდა წილად. 2011 წლიდან კი მისი თარგი საქველმოქმედო პროექტ P/hop-ის მფლობელობაშია (P/hop აგროვებს სახსრებს ორგანიზაციისთვის “ექიმები საზღვრებს გარეშე”).

Continue reading

დედოფალი ვივიენი

ფრანსუა ოზონს ასეთი ფილმი აქვს “რვა ქალი”. აი, ის – კეტრინ დენიოვი და ფანი არდანი რომ ზასაობენ… არა, იმ ფილმში სხვაც ბევრი საინტერესო რამ ხდება და საერთოდაც არაა ცუდი ფილმი, მაგრამ ყველას მაინც ეს ეპიზოდი დაამახსოვრდა. 🙂

Vivienne Westwood-The-Only-Punk მაგრამ ჩემი პოსტი სხვა ქალზეა. ქალზე, რომელიც ფრანსუა ოზონის კიარა, სთენლი ქრემერის ფილმს უფრო დაამშვენებდა. “შეშლილი, შეშლილი, შეშლილი სამყარო” ხომ გინახავთ? ამ ქალმა გადარია სწორედ ეგ სამყაროც და მე-20 საუკუნეც. მისი სახელია ვივიენ ვესთვუდი (Vivienne Westwood). დედოფალი ვივიენი.

ის ერთი გიჟმაჟი ბებიაა, მაგრამ ვინ თქვა, ბებია თავსაფრიანი, ჩია და ტკბილი უნდა იყოსო? საქსოვით კალთაში და ფინჯანი ჩაით ხელში რომ თვლემს ბუხართან და განჯინაში კი საყვარელი შვილიშვილებისთვის ჯემები და მურაბები ჩაუმწკრივებია? ვერ მოგართვით! ვივიენ ვესთვუდი ბულგაკოვისეულ მარგარიტას ჰგავს. ახალგაზრდობა წლებს გაატანა, მაგრამ ისევ ის ახტაჯანაა – შემოაჯდება ცოცხს და სატანასთან მეჯლისზე მიფრინავს.

Continue reading

მაღალი ქუსლები

ჯერი: როგორ დადიან ამსიმაღლე ქუსლებზე? წონასწორობას როგორ ინარჩუნებენ?
ჯო: უბრალოდ წონა განსხვავებულად აქვთ გადანაწილებული.
“ჯაზში მხოლოდ ქალიშვილები არიან”

რაკი მინიკაბას მთელი ორი პოსტი მივუძღვენი, უსამართლობა იქნება, მოდის ისეთ საკულტო საგანზე, როგორიც მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელია, ერთიც არ დავწერო.

თუკი მინის ორი მშობელი ყავს (მამა – ონდრე კურეჟი, დიზაინერი, ვინც ქალებს კაბები გახადა და დედა – მერი ქუონთი, იგივე მოკლეკაბიანი მერი), მაღალი ქუსლების ავტორობა ერთდროულად იმდენ დიზაინერს მიეწერება, რომ ცალ-ცალკე პოსტს ვერ მივუძღვნი, აქ ჩამოვთვლი და თქვენ დათვალეთ.

Chopineარ გაგიკვირდებათ და ქუსლებზე პირველები არა ქალები, არამედ მამაკაცები დადგნენ – უძველესი ქუსლიანი მამაკაცის წუღები მე-9 საუკუნის სპარსეთშია აღმოჩენილი. ქალის პლატფორმები – ე.წ. შაპენები (Chopine – ოღონდ, კომპოზიტორში არ აგერიოთ :)) კი უფრო გვიან გაჩნდა და მე-15 საუკუნეში თურქეთიდან ევროპაშიც შემოვიდა. მათი დანიშნულება ბანალურად პრაქტიკული იყო – ქალებს არ სურდათ ფაშფაშა და კოჭებამდე კაბის კალთები ქუჩის მტვერსა და ტალახში ამოეგანგლათ, მაგრამ მე-16 საუკუნეში საფრანგეთის დედოფალმა კატრინ დე მედიჩიმ (Catherine de’ Medici) შაპენები ცერად გამოათლევინა, ისე, რომ ქუსლი ტერფზე მაღალი ყოფილიყო, რითიც მაღალი ქუსლები პრაქტიკული ატრიბუტიდან მოდის აქსესუარად აქცია.

Continue reading