ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა

გაუწონასწორებელი არ ვარ! უბრალოდ თავისებური ვარ.
საგა ნურენი

რა საჭიროა ეს ორი სათაური?
ვაჟა ზაზაევიჩი

Broenმეგობარმა მითხრა, საგა ნურენი შენ გგავსო. ნამდვილად არ არის ასე. რაღაც საერთო, შეიძლება, კი გვაქვს ხასიათის წახნაგებში. მაგრამ ბევრი არაფერი. სინამდვილეში საგა ნურენი არავის ჰგავს. თავისებურია. ძალიან თავისებური. ჰოლმსივით ანალიტიკური გონება აქვს. კოლომბოსავით აჩაჩულად იცვამს. პუაროსავით მარტოსულია. ჰარი ბოშივით კარგად და დაუნდობლად ისვრის. ვალანდერივით აქვს აწეწილი ურთიერთობა მშობლებთან (ვალანდერზე – მეტადაც). პრაგმატულია, როგორც პითაგორას ცხრილი. მეგობრად – აუტანელია. საყვარლად – სისხლს გაგიშრობს, მაგრამ როგორც გამომძიებელი – საუკეთესოა. ფანტაზიის უნარს დედუქციის უნარი ცვლის. ემოციებს – ლოგიკა. გულს – გონება. იუმორის გრძნობას – არც ვიცი რა. უბრალოდ არ აქვს და – მორჩა. ცივია თოვლის დედოფალივით. საგა ნურენი არის ქალი, რომელიც სუსხიდან მოვიდა.

ის მთავარი გმირია დეტექტური სერიალისა “ხიდი” (Bron/Broen). ჯერ სამი სეზონია და პირველი სწორედ ხიდზე იწყება. ხიდი მალმედან კოპენჰაგენამდეა. ან კოპენჰაგენიდან – მალმემდე. ვინ საიდან მიადგება. საგა ნურენი მალმედან მოდის. დანიელი დეტექტივი მარტინ როდი – კოპენჰაგენიდან. შუა ხიდზე ხვდებიან ერთმანეთს, იქ კი ქალის გვამია შუაზე გადაჭრილი. ზედაწელი შვედეთის მხარესაა, ქვედაწელი – დანიის. თუმცა, მალევ გაარკვევენ, რომ გვამიც ორია – ზედა და ქვედა წელი სხვადასხვა ადამიანს ეკუთვნის.  გამოძიებას ორივე ქალაქის პოლიცია იწყებს.

Broen 1

ამ სერიალს ნაკლი არ აქვს (ჩემთვის) – ყველაფერია, რაც დეტექტივში მიყვარს: ნელი თხრობა. ჩახლართული ისტორია. პოლიციური გამოძიების დეტალები. და კლასიკურ (და გვარიანად შემოცვეთილ) ხერხს, როდესაც ორ ადამიანს გვერდიგვერდ მუშაობა უწევს, ერთმანეთი კი გულზე არ ეხატებათ, ამჯერად სხვა ელფერი დაჰკრავს – მარტინს, გულზე არ ეხატება კიარ, ატანა არ აქვს საგასი, საგას კი – არც ანაღვლებს. არც ეს ამბავი და არც თავად მარტინი. ის დაგეშილია კვალზე და სხვას და დანარჩენს არად აგდებს.  ნიძლავს ვარ, ისიც არ იცის, დედამიწა რომ ბრუნავს მზის გარშემო. დავიწყებული აქვს. გამოძიებაში არაფრად ადგია და – იმიტომ.

Continue reading

ბონდი, როგორც ასეთი

კვირადღის პოსტი

ჟურნალმა The Economist თავის თამბლერზე გამოაქვეყნა “ჯეიმს ბონდების შედარებითი დახასიათება”  (ჩემი დროის ლიტერატურის მასწავლებლებს უყვარდათ ხოლმე სკოლაში ასეთი თემები).

 Bonds

როგორც ჩარტიდან ჩანს, ყველაზე ლოთი დენიელ ქრეიგის ბონდია, სისხლისმსმელი  – ბროსნანისა, გულთმპყრობელი, უცნაურია და, არა ქონერის, არამედ – ლეიზენბის, ყველაზე არამსმელი – მურის (ისე, რუსული “ტრეზვენნიკ”-ის სხარტი შესაბამისი ვერ მოვნახე ქართულში)… დალთონზე კი რა ვთქვა? არც – არაფერი. დალთონის ბონდის არსებობას მხოლოდ ის ამართლებს, რომ სწორედ მის ბონდიანაში გამოჩნდა ბონდის გოგოს როლში “ქართველი” მარიამ დ’აბო – გენერალ კვინიტაძის შვილიშვილი.

ცხადია, “ეკონომისტის” ამ შედარებებში საერთო ჯამი არ იგულისხმება – მხოლოდ პროცენტული შეფარდება. აბსოლუტურ ციფრებში ქონერი პირველი იქნება სამივე პოზიციით – ყველაზე ბევრჯერ შეასრულა ბონდის როლი და იმად.

Creative Commons License © Lord Vader. Stylish Blog. საავტორო უფლებები დაცულია. ნამუშევრის კოპირება, ციტირება და გამოქვეყნება დაშვებულია მხოლოდ ავტორისა და წყაროს (პოსტზე ლინკის) მითითებითა და ნებართვით. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License.

___

კომისარი, რომელიც (არ) იჯღანება

ჯერ ეს:

ფრანგი კომისარი ჟიულ მეგრე ბელგიელი მწერლის, ჟოჟ სიმენონის ნაწარმოებში “ცაცია პიეტრი” გამოჩნდა პირველად 1931 წელს, სადაც მას მთავარი როლი სრულიადაც არ ეთმობოდა. მოგვიანებით ჟიულ მეგრე წინა პლანზე გამოვიდა და მსოფლიოში ყველაზე ცნობილ პოლიცილ-გამომძიებლადაც იქცა. მან დაამსხვრია ყეყეჩი და ბრიყვი პოლიციელის ის იმიჯი, ქონან დოილმა და ქრისთიმ რომ დაამკვიდრეს.

მეგრემ სამსახური რიგით პოლიციელად დაიწყო და დივიზიის კომისრად დაამთავრა. სიტყვაძუნწი და უაღრესად კეთილი ადამიანია. დამნაშავეებიც ეცოდება და ცდილობს მათ სულებში ჩაიხედოს – მეგრესგან, ალბათ, კარგი მღვდელი დადგებოდა. თანამშრომლების მიმართ მომთხოვნია, ამასთან, პატრონობს, ასწავლის და შეცდომებსაც პატიობს. გუნდური მუშაობა მისთვის წარმატების საფუძველია. მეგრე, პირველ ყოვლისა, ფაქტებს ენდობა, თუმცა, ხანდახან, მეუღლის ინტუიციასაც უგდებს ხოლმე ყურს.

კარგი მეოჯახე და მოსიყვარულე, ერთგული ქმარია.

ჰოლმსისა არ იყოს, გამოუსწორებელი მწეველია და ჩიბუხების მთელი კოლექციაც აქვს. როგორც ფრანგს შეეფერება, უყვარს ღვინო, სიდრი, პასტისი და, ზოგჯერ, ლუდიც. ნამდვილი გურმანია – მისი მეუღლე კარგი კულინარია.

და შემდეგ – ეს:

Mr. Bean

ხედავთ რამე საერთოს?

Continue reading

დაკლიპული ფილმები

ახალს და ორიგინალურს არაფერს ვიტყვი – კინომუსიკა ამოუწურავი თემაა. ამიტომ აქ მხოლოდ ფილმებში ჩართულ მუსიკალურ ეპიზოდებზე დავწერ. მუსიკა როგორც ფილმი-ფილმში. გაკლიპული კინომუსიკა.

დავიწყოთ, როგორც წესი და რიგია, კინოკლასიკით. და ქრონოლოგიაც ხელს გვიწყობს.


ფილმი: Some Like It Hot by Billy Wilder, 1959
მუსიკა: I Wanna Be Loved By You by Marilyn Monroe

ესაა ჩემი კომენტარი.


ფილმი: The Jungle Book by Wolfgang Reitherman, 1967
მუსიკა: I Wanna Be Like You by Louis Prima and Phil Harris 

ანიმაციაა, მაგრამ ამის გამოტოვება არ შემეძლო. ფილმი ყველასთვის ცნობილი წიგნის მოტივებზე. პროდიუსერი უოლთ დიზნია და ეს მისი ბოლო ნამუშევარი აღმოჩნდა – გადაღების დროს გარდაიცვალა.
Continue reading

შავი კატა: კვირადღის პოსტი

კვირადღის პოსტი

  • ორშაბათის რეგულარულ და შაბათის ირეგულარულ პოსტებს ახლა კვირადღის ირეგულარული პოსტებიც შეემატება – რაღაც საშუალო  ჩემი თამბლერის, ჩემი ვორდპრესის, ჩემი თვითერისა და ჩემი (აწუკვეყოფილი) ფეისბუქის პოსტებს შორის. ერთგვარი კოქტეილი. მინიმუმი ტექსტით და ბევრი ფოტოთი და/ან ლინკით.

    შევეცდები, იყოს ლაითი და განმტვირთველი, როგორც კვირა დღეს შეეფერება.

აი, რამ ასეთი:

მთავარი როლის შემსრულებლის შერჩევა ამერიკული კლასიკის, ედგარ პოს “შავი კატის” კინოვერსიის გადასაღებად. ქასთინგზე 152 პრეტენდენტი გამოცხადდა. რეჟისორმა როჯერ ქორმანმა ფილმისთვის შეარჩია ერთი. სხვა 151 ჟურნალ LIFE-ის ფოტოებზე მოხვედრის პატივს დასჯერდა.

150304-black-cats-11

Continue reading

12 სასამართლო კინო-პროცესი

ყველაზე გენიალური ფილმი, რომელიც კი სასამართლო პროცესზე გადაუღიათ “12 განრისხებული მამაკაცია” (12 Angry Men, 1957). არ მგონია, ბევრი შემეკამათოს. სიდნი ლიუმეთის კინოშედევრი მისი კინოდებიუტია. ფილმში რამდენი მსახიობიცაა – იმდენი ვარსკვლავია ჰენრი ფონდას მეთაურობით. ეს არის ფილმი… სკოლაში იყო ხოლმე (ჩემ დროს) ასეთი საკონტროლო წერა – “თემი და პიროვნება ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებაში”. “12 განრისხებული მამაკაცი” ეს არის სიდნი ლიუმეთის თვალით დანახული თემი და პიროვნება ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს მაგალითზე.

12 Angry Menროდესაც TOP-ამდენი-TOP-იმდენი რეიტინგებს ადგენენ ხოლმე, ყოველთვის ვამბობ – საუკეთესოს, ყველაზე საყვარლის, TOP-ფავორიტის დასახელება მეიოლება. ყოველთვის მყავს ასეთი. აი, მე-2, მე-3 და ა.შ. ჩამოთვლა უფრო მიჭირს ხოლმე. ამ ადგილებზე მუდამ დიდი კონკურენციაა.

Continue reading

მიშელი, მილენი, ბებე…

მათ მთელ თაობებს შეაყვარეს ფრანგული კინო. სწორედ მათ და – არავინ სხვამ. 60-იანების სამმა დივამ, რომელთა გავლენა, ცხადია, სინემატოგრაფის საზღვრებს კარგა შორსაც გასცდა.

Michele Mercier 4მიშელ მერსიეს ფილმოთეკაში 50-ზე მეტი როლია. იქამდე  ბალერინა იყო და ნიცის ოპერის თეატრის სცენაზე ცეკვავდა. ერთი-ორ გახმაურებულ საბალეტო დადგმაში მიუღია მონაწილეობა და რამდენიმე ძალიან ცნობილ რეჟისორსაც გადაუღია ფილმში, მაგრამ ეს ყველა ფერმკრთალდება ანჟელიკას როლთან შედარებით, რომელმაც მიშელ მერსიე 60-იანების ერთ-ერთ სექს-სიმბოლოდ აქცია. ანჟელიკა (არ წამიკითხავს, მაგრამ ვვარაუდობ, რომ) დიდივერაფერი წიგნების დიდივერაფერი ეკრანიზაციაა. სულ სამი – “ანჟელიკა – ანგელოსთა მარკიზა”, “შესანიშნავი ანჟელიკა” და “ანჟელიკა და მეფე”. მაგრამ ამ ფილმებმა ისეთი ფურორი მოახდინა, რომ ბარე ბევრს შეშურდება. ამ ყველაფერში დამნაშავე მიშელ მერსიეს გარეგნობაა. Continue reading