მუსია ქებურია

კვირადღის პოსტი

ქართველებზე რატომ არ წერ ბლოგზეო… – უთქვამთ ხოლმე საყვედურად.

აბატონო – მუსია ქებურია.

Fabrika

Friends Don't Count Chromosomes!

I Don't Wanna Pee

Kharkov Smart Fest 2016

Continue reading

Advertisements

ლატე ზურიკელასთვის

თუ ძაღლები, ყავა და მოგზაურობა გიყვართ და ტაიბეიში მოხვდებით, კაფე Mr. R. Drinks-ს უნდა მიაკითხოთ, სადაც ბარისტა მისტერ არ აი ასეთ რამეებს მოგიმზადებთ:

Shiba Inu latte artShiba Inu latte art 2

ტაივანური ყავახანის შიბა ინუ ლატე ე.წ. 3D ლატე-არტის ტექნიკით მზადდება. ეს ტექნიკა აღმოსავლელი ბარისტების მოფიქრებულია, ტრადიციული, ევროპული ლატე-არტისგან განსხვავება თვალნათელია – აქ ნახატი კი არ იხატება, არამედ – იძერწება.  როგორც მიქელანჯელომ თქვა: იღებ გაყინულ ნაღებს და ზედმეტს ჩამოათლი. Smile გრჩება:

Continue reading

პარიზი 2.0

კვირადღის პოსტი

ადიბასი გამიგია. ნოკლაც გამიგია. როლაქსიც გამიგია. მაგრამ მთლიანად ქალაქის კლონირებას თუ მოიფიქრებდნენ, რას ვიფიქრებდი.

francois-prost-eiffel-tower

Continue reading

“ამაზონის” ამაზონი

სიეთლში, სადაც “ამაზონის” სათაო ოფისი მდებარეობს, კორპორაციამ ახალი კამპუსი წამოჭიმა. “სფეროები” (The Spheres) ასე ეწოდება “ამაზონის” ახალ ოფისს. სამი გამჭვირვალე ბურთის ფორმის შენობის იდეა ჯეფ ბეზოსს ეკუთვნის, მის ხორცშესხმაზე კი ამერიკული NBBJ-ს გუნდი მუშაობდა არქიტექტორ ჯონ სეივოს ხელმძღვანელობით. განსაკუთრებით რთული საინჟინრო ამოცანების გადასაწყვეტად კომპანია Magnusson Klemencic Associates დაიხმარეს. “სფეროები” მთლიანი არქიტექტურული კომპლექსის ნაწილია და ხუთ ცათამბჯენს შორის მდებარეობს. დაპროექტება და წინასწარი სამუშაოები 2010-ში, ხოლო მშენებლობა 2015 წელს დაიწყო და 2018 წლის 29 იანვარს “სფეროების”, როგორც ყველაზე გემრიელი ლუკმისა და ბოლო აკორდის პრეზენტაციით დასრულდა.

Amazon Spheres Bezos

Continue reading

ოგიუსტი და სარა

ამბოხის თეორია

არქიტექტურა გაყინული მუსიკააო, – ვიღაცას უთქვამს. არ მახსოვს – ვის. დავგუგლავდი, მაგრამ ეს პოსტი არქიტექტურაზე არ არის. 🙂 სკულპტურა კი პოეზიაა ჩემთვის. დიდად არ მიყვარს და იმიტომ: ფერწერა მირჩევნია სკულპტურას, როგორც პროზა – პოეზიას. მაგრამ იმ დღეს კატალოგში თავჩარგული მივდიოდი ერთი დარბაზიდან მეორე დარბაზში – დალის ნახატს ვეძებდი და უცებ, თითქოს მრეკესო თავში რაღაც – აი, არქიტექტურად რომ იყინება მუსიკა, ეგრე გავხევდი ერთ ადგილზე და მოვტრიალდი.

როდენი!

იქამდე როდენის სულ რამდენიმე ნამუშევარი მქონდა ნანახი ფოტოზე და იქედან ცნობით მხოლოდ “მოაზროვნეს” თუ ვიცნობდი. მახსოვდა ერთდროს ყურმოკრული, რომ იაკობ ნიკოლაძე სწავლობდა მასთან და დამშვიდობებისას საკუთარი საჭრისი აჩუქა როდენმა. თუმცა, არც ვიცი, სიმართლეა, თუ ქართველებს რომ გვიყვარს, ეგეთი ლეგენდა. საჭრისზე ვამბობ, თორემ შეგირდობის ამბავი ნაღდია. და კიდევ წაკითხული მქონდა სადღაც, რომ როდენს მოძრაობის და ექსპრესიის გადმოცემა სურდა – ამით გამოირჩევა მისი ქანდაკებებიო.

ამ ნაგლეჯ-ნაფლეთი, კოჭლი ცოდნით ვიცანი, რომ როდენი იყო.

Continue reading