Maison Ladurée – მაკარონისა და ჩაის სახლი

Laduree macaronsურბანული ლეგენდა ამბობს, როდესაც დიუმამ მისი “დიდი კულინარიული ლექსიკონი” დაასრულა, ასე თქვა – ამაზე კარგი არაფერი დამიწერიაო.

არა მგონია. დიუმამ საკუთარი გენიის ფასი მშვენივრად იცოდა… “საუკეთესოს” არ იტყოდა, მაგრამ “გემრიელიო” – ეს კი შეეძლო, ეთქვა.

ლუი ერნესტ ლადუღეც (Louis-Ernest Ladurée) მისი დროის ცნობილი მწერალი იყო (პიესებს დიდი წარმატებით დგამდნენ კიდეც) – 20’000-ზე მეტი ლიტერატურული ნაწარმოები დაგვიტოვა, მაგრამ საუკეთესო, რაც დაუწერია, კულინარიული რეცეპტებია. და ეს ამბავი ურბანული ლეგენდა არ არის.

Continue reading

Advertisements

მისი გასტრონომია

გზას რომ გასწავლის, გაკვალავს. კვალში ჩამდგარნი მიყვებიან უკან. გაივლიან და გადაასწრებენ. იმ პირველის გაკვალული კი აღარც ჩანს, თითქოს.

საწყენია ხოლმე.

ფერნან პუა (Fernand Point) გენიალური შეფი იყო. მისი კვალი და სახელი დაიკარგაო, არ ითქმის, მაგრამ თავად გენიოსი შეგირდების ჩრდილში დგას. თანამედროვე ფრანგული კონდიტერია კი – მის მონაფიქრზე.

Fernand Point

კლასიკური და ყველაზე ცნობილი ფრანგული ტკბილეული – ეკლერი, პროფიტროლი (შუ), ტარტი “მარტივი” ნამცხვრებია. ფერნან პუამ მულტიკომპონენტიანი ცხობა მოიფიქრა. ამ ნახელოვნებს დაქუაზს (Dacquoise) უძახიან. ფრანგულ კულინარიაში დღეს ბევრი დაქუაზია – ნამცხვრები, რომელთა არაჩვეულებრივი და ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავებული გემო დგას რამდენიმე შემადგენლის პროპორციასა და ვარიაციაზე. ფენებად. ეს ფენებია: ბისკვიტი, მერინგი (მერენგა), ორი სახის კრემი (ნაღების და კარაქის), ნუში და/ან თხილი.

ყველა საქმის წესი ასეთია, გამორჩეულად კი, სამზარეულოს წესი – მზარეული მთელი მისი ცხოვრება მოწაფეა.
ფერნან პუა. Ma Gastronomie

Continue reading

უფასო ლუდი და სპორტული ცხოვრება

ჯანსაღ ცხოვრების წესს მისდევ? დარბიხარ ყოველ დილით (ზოგჯერ – დილა-საღამოს)? უპირატესობას ანიჭებ “ნიუ ბალანსის” სპორტულ ფეხსაცმელს? (ეს ბოლო პუნქტი აუცილებელი პირობა არაა. სასურველი კია, იმჰო).

კარგი ამბავი მაქვს – ძუნძულით დაფარული კილომეტრები შეგიძლია გადაცვალო… ლუდში!

მიდიხარ პაბში, აჩვენებ მობილურს – აპში დათვლილ მანძილს და ბარმენი ლუდს ჩამოგისხამს. უფასოდ – კილომეტრების ფასად.

რაც მეტია კილომეტრი – მით მეტია ლუდი.

Continue reading

პრეზიდენტი და მისი ამალა

George W. Bush’s Scottish terrier Miss Beazley and cat India

პირველი ოჯახის, როგორც ამერიკის პრეზიდენტის ოჯახს უწოდებენ, შემადგენლობაში შინაური (და, ზოგჯერ, არცთუ მთლად შინაური) ცხოველიცაა – ასეთია ტრადიცია. ამ, ისევე როგორც ამერიკელი პრეზიდენტების ბევრ სხვა ტრადიციას, საფუძველი ჯორჯ უოშინგთონმა ჩაუყარა – ცხოველების მოყვარულ პირველ პრეზიდენტს ბევრი ოთხფეხა მეგობარი ყავდა: ძაღლები, ცხენები, ჯორი და კიდევ ერთი ორფეხა და ორფრთა – თუთიყუში. გამორჩეულად ფრანგული მწევრები უყვარდა, მათ გარდა ყავდა ამერიკული ფოქსჰაუნდი, სპანიელი, ნიუფაუნდლენდი, ტერიერი, ბრიარდი… აქედან მოყოლებული თეთრ სახლში 400-ზე მეტი სხვადასხვა ცხოველი ბინადრობდა.

Calvin Coolidge with his family and collie Rob Roy Continue reading

მიტოვებულნი

გინახავთ თუ არა ძველი თბილისური სადარბაზოები? მე-19 საუკუნის ბოლო, მე-20 საუკუნის დასაწყისის თბილისისა, სანამ წითელი ვანდალები შემოგვესეოდნენ. სოლოლაკში, ჩუღურეთში, მთაწმინდაზე ბევრი ასეთი სადარბაზო იყო, დეკორირებული, ლამაზად მოხატული.

დღეს ცოტა შემორჩა და უმეტესობა ისეთ მდგომარეობაშია, შეხედავ – გული გეტკინება. მოვლა და რესტავრაცია სჭირდება, ამ დროს კი ფულს ასეთ რამეებში ვფლანგავთ… 12-კაციანი ორკესტრით, რაცმთავარია.

მაგრამ თბილისი გამონაკლისი არ ყოფილა. ფრანგი ფოტოგრაფი ტომა ჟორიო (Thomas Jorion) სხვადასხვა ქვეყანაში მოგზაურობს და მიტოვებულ შენობებს ფოტოებს უღებს.

Continue reading

პარიზი, 1914 წელი

72’000 ფოტო, 183’000 მეტრი ფირი, 50 ქვეყანა, 22 წელი – ფოტოგრაფებმა ჩვენი პლანეტის უნიკალური არქივი შექმნეს. Les Archives de la Planète – ასე ქვია პროექტს, რომლის ინიციატორი და დამფინანსებელი ფრანგი ბანკირი, მოგზაური, ფილანტროპი და პაციფისტი ალბერ კანი (Albert Kahn) იყო. განათლებით ფილოსოფოსს, ანრი ბერგსონის მოწაფესა და ოგიუსტ როდენის მეგობარს, ალბერ კანს იმედი ჰქონდა, რომ ამ პროექტით მსოფლიოს ხალხებს ერთმანეთს გააცნობდა, სხვადასხვა კულტურას შორის, როგორც დღეს ვიტყვით, დიალოგის ხიდს გადებდა და სამყაროს ომს ააცილებდა.

დედამიწის ყველაზე ლამაზ ქალაქს “პლანეტის არქივში” მოსახვედრად რიგმა 1914 წელს მოუწია.

Continue reading

რუჩკებს არ ენდოთ, რუჩკებს!

გულმოსული გურმანის პოსტი

Eiffel Ttower lunch

პარიზი უძვირესი ქალაქია. ეგებ, ყველაზე ძვირიც. საბედნიეროდ, არის პარიზი 2.0 სადაც ეიფელის კოშკიც არის, ტრიუმფალური თაღიც, ლუვრიც და, ასე განსაჯეთ, “მონა ლიზაც” და პარიზზე 5-ჯერ იაფია. სრულ ჭკუაზე მყოფ ადამიანს, რა ჯანდაბა გინდა უძვირეს პარიზში?

ახლა, ბატონი ბონავენტურასი არ იყოს, ალბათ გაიფიქრეთ: “მთვრალია ეს!”

არა, ფხიზელი ვარ. უბრალოდ წავიხულიგნე და რასაც ჩემი მეგობარი და ბლოგერი კახა მჭედლიძე კულინარიაზე გირჩევთ, მთლიანად ქალაქზე გავშალე.

იაფ და ხელსაყრელ ტურიზმს რაც ეხება, კახა მჭედლიძე ყველაზე კომპეტენტურია, ვისაც ვიცნობ. მაგრამ რაც ამასწინათ ურჩია მკითხველ-მოგზაურებს კულინარიაზე, ვერ დავეთანხმე. მოსაზრება-მოსაზრებად, მაგრამ, რაც მთავარია, ფაქტობრივადაც მცდარია, რასაც წერს:

Continue reading