5 წელი ბლოგინგის უფლებით

პირველად იყო პოსტი, და პოსტი იყო ბლოგზე და ბლოგი იყო Wორდპრესზე.

Wორდპრესმა აი, ასეთი მისალოცი ბარათი გამომიგზავნა.5y

არცკი მახსოვდა, თუ 5 წელი გავიდა. Wორდპრესს ხსომებია.

იცი კი, მკითხველო ეს რა 5 წელი იყო? ბევრი კარგი ბლოგერის გაცნობის. რამდენიმე მკითხველის გაცნობის. პოსტვის, ბოდვისა და გრაფომანობის 5 წელი.

2013 წელი Wორდპრესისთვისაც საიუბილეო წელია – მას 10 წელი უსრულდება (გამოდის, რომ ჩემი ბლოგი Wორდპრესზე 2-ჯერ უმცროსია). მეთ მულენვეგმა Wორდპრესი 2003 წელს შექმნა. მეთ მულენვეგი ერთი თექსასელი ბიჭია, უყვარს ჯაზი, ლივაისი, ფრაპუჩინო, სტეიკი, ჯოგინგი, ცხენზე ჯირითი, ძაღლები… მოკლედ, კარგი გემოვნება აქვს და ძალიან ჩვენიანია, ამიტომაც დედამიწელ ბლოგერთა თითქმის ნახევარი სწორედ Wორდპრესელია. 🙂 და არ არს ბლოგი თვინიერ Wორდპრესისა.

ამასწინებზე თავის ფენიქსივით მკვდრეთით აღმსდგარ ბლოგზე დოდკამ დაწერა, ეს რამდენი კარგი რამ დაუმატებიათ Wორდპრესზეო. ჩვენ, ყოველდღე აქ შემომსვლელნი, ალბათ, ვერც ვამჩნევთ, როგორ სულ უფრო და უფრო დახვეწილი და კომფორტულია აქაურობა. Wორდპრეს-ბლოგების ურთიერთინტეგრირება და საერთო სივრცე, ის რომ ყველა დაფავორიტებულ ბლოგს, ყველა კომენტარს, კომენტარის კომენტარს და კომენტარის კომენტარზე კომენტარს საკუთარი დაშბორდიდან ხედავ და აქეთ-იქეთ ბოდიალი არ გჭირდება, ნოტიფიკაციების საიდბარი, საკუთარი რიდერი და ათასი სხვა რამ, რასაც სხვანი მოკლებულნი არიან.

Wორდპრესი რომ არა, ვეგდებოდი ახლა სადმე ლიტ.ჯიზე და დავანაგვიანებდი ისედაც გვარიანად დანაგვიანებულ ქართულ ლიტერატურას. თუმცა, რაღას ვეგდებოდი, მას მერე ხომ ლიტ.ჯიმაც იცვალა სახე… Wორდპრესი წერის ლომკას მიხსნის. მადლობა მეთ, ამისთვის! 🙂

არ დავიწყებ ახლა ბანალურ მადლობა, რომ მკითხულობთ და მთელი ამბები, თუმცაკი, სახალსოა, როცა ვინმე პოსტის შინაარს მოგიყვება და არ იცის, რომ შენი დაწერილია. როცა ვინმე გაგაჩერებს და – შენ ის არა ხარ, შენს ბლოგს ვკითხულობო – სასიამოვნოა (და როდესაც ეს ვინმე ძალიან სიმპათიური გოგონაა – დაბლ:)). ისიც კარგია, როცა სხვის კარგ პოსტს გადაეყრები. არ ჩამოვთვლი ბლოგებს, რომლებსაც ვკითხულობ – უჩინმაჩინი მკითხველი არ ვარ – ყველგან ან ლაიქი მაქვს დანატოვარი ან კომენტარი ან – ორთავე ერთად. 🙂 ჰენრი ფორდისა არ იყოს, მე ყველა ბლოგს წავიკითხავ, თუკი ის Wორდპრესზეა. 🙂

ჩემი რამდენიმე პოსტი სხვა ბლოგერების მიერ დაწერილი პოსტების ინსპირაციაა, მათგან ყველაზე მეტად Why wearing H&M still IS NOT prestigious მიყვარს. ვთქვი ის, რასაც დიდი ხანია ვფიქრობდი, მაგრამ ვერ ვბედავდიო – არა, უბრალოდ ხელსაყრელი მომენტი არ მქონია, მეთქვა.

რამდენიმე პოსტი სხვისი დაწერილი და ჩემს მიერ გადმოქართულებულია. ამერიკელი ბლოგერის, ლისა ლუისის სექსი და ქინდლი, ალბათ, საუკეთესოა. ამავე ოპერიდანაა: წერილები თოვლის ბაბუას, ჩაქ ნორისის აპოკრიფული ბიოგრაფია, რატომ სჯობს, იყო მამაკაცი? და თრეისი მაქმილანის რატომ არ თხოვდები?.

რამდენიმე ისეთი პოსტია, რომელიც წერის მომენტშივე მომეწონა. 🙂 რევოლუცია “ფრეფი” ან სტილიაგები.

მიყვარს (ხანგამოშვებით) პროვოკაციული სათაურები, მითუფრო, თუ პოსტის თემაც საინტერესოა, როგორც ახალგაზრდა მეამბოხე მწერალი გოგო, რომელსაც თავისი ვაგინა ძლიერ უყვარდა.

ზოგჯერ, ვწერ პოსტს და ვიცი, რომ ჩავარდება. ზოგჯერ, მგონია, რომ ჩავარდება, მაგრამ ნორმალურად აქვს ნახვები. თავად არ მიყვარს მომეტებულად სერიოზული (წაიკითხე: ბორინგული) პოსტების კითხვა, სარკოფაგიდან დგება მუმია სწორედ ასეთი იყო (თავად რომ მენახა სხვასთან ასეთი პოსტი, არ წავიკითხავდი)… გამიკვირდა, რომ რეიტინგი ჰქონდა.

პოსტებს ნელა და სვენებ-სვენებით ვწერ, მაგრამ ისეთებიცაა, განსაკუთრებით რომ მაჯახირა. ასეთი გამოდგა მას ორჰანი ჰქვია – ბევრად იმაზე ვრცელი და ბორინგული, ვიდრე ვგეგმავდი. თუმცა, იმაზე ბორინგული არა, ვინემ, თავად ფამუქია. 🙂

ისეთი პოსტებიც დავწერე, მკითხველებს რომ გამოადგათ. განსაკუთრებით მადლიანია პოსტები ქინდლზე და, იმედი მაქვს, პოსტები სტამბოლზე.

ყოველთვის მინდოდა საკუთარი ტოპ-პოსტების ჩამოთვლა და ამაზე უკეთეს დროს როდის ვნახავ. 🙂

და ჩემი დანარჩენი პოსტებიც მომწონს. 🙂 რომ არ მომწონდეს, წავშლიდი და საკუთარ ბლოგს თავად დავუწერდი ნეკროლოგს, მითუფრო, რომ ნეკროლოგებს ვწერ იმფერს, სიკვდილი მოგენატრება ადამიანს.

დაბოლოს, თუ რატომ ვარ ბლოგერი და როდემდეა ეგ ამბავი დიდი ავიაციაში მოვყევი (ტყუილად ხომ არაა ნახსენები Wორდპრესისეულ მოსალოც ბარათში სიტყვა flying :)).

განსაკუთრებული მადლობა, ვინც ჩემი ბლოგისთვის პოსტი გამოიმეტა. მათი სახელები თავფურცელზე, ავტორების სვეტშია და აქ აღარ ჩამოვთვლი.

მეთ, შენს სადღეგრძელოს ამ სამი ფერიდან ერთ-ერთით დავლევ ამ საღამოს და მყრალ, მწარე, მლაშე და გემრიელს მივატან რამეს. 🙂

ადიოს.

Creative Commons License © Lord Vader. Stylish Blog. საავტორო უფლებები დაცულია. ნამუშევრის კოპირება, ციტირება და გამოქვეყნება დაშვებულია მხოლოდ ავტორისა და წყაროს (პოსტზე ლინკის) მითითებითა და ნებართვით. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported License.

___

ჩემი ბლოგებიდან იუბილარი და ყველაზე მიტოვებული პლანეტა კორიბანია. ყველაზე ახალგაზრდა და კარგი კი – ხმაური და ვუვუზელა. ყველაზე მრავალპოსტიანი კი ეს ბლოგია, რომელზედაც ახლა იმყოფებით.

Advertisements

38 thoughts on “5 წელი ბლოგინგის უფლებით

  1. მეც 5 წელია უკვე ვპოსტავ, ვბოდავ და ვგრაფომანობ
    გილოცავ გენაცვალე ანივერსარის და წარმატებებს და უამრავ მკითხველს გისურვებ

    Like

  2. ვაუ 🙂 გილოცავ. მეც მქონდა პატივი შენი ბლოგის ავტორი ვყოფილიყავი, დიდი მადლობა ამისთვის და მაქვს პატივი ვიყო მკითხველი, თან თუ არ ვცდები აც თუ ისე პასიური 😉 ახლა მივუბრუნდები და რამდენიმე დატაგულ წაუკითხავ პოსტს გადავხედავ. წარმატებები

    Like

    • შენ ხომ სხვაგანაც წერ 🙂 ლომკა არ უნდა გქონდეს.
      მე კიდევ მქონდა მცდელობები, მაგრამ ბოლომდე მაინც ვერ მოვერგე ტრადიციული მედიის ჩარჩოებს. 🙂 აქ უფრო თავისუფლად ვარ და მარტო ჩემს თავზე ვაგებ პასუხს.

      Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s