სნუფი და ქალაქი

კვირადღის პოსტი

როგორც ცნობილია, ხატვაზე უფრო მას კითხვა უყვარს – ლევ ტოლსტოის “ომი და მშვიდობის”, თუმცა თავად ის სთრითარტერების საყვარელი პერსონაჟია.

Snoopy Abbey Road in OsakaSnoopy by JerkFace

Snoopy by Kenny RandomSnoopy by OakOak

 

Continue reading

აფერადე!

ფერმწერთაგან მიყვარს მონე და სთრითარტერები.Smile ისეთები, როგორიცაა მარტინ ვატსონი. ნორვეგიელია. განათლებით – გრაფიკოსი და დიზაინერი.

ბავშვობაში ყველას გვქონდა ალბათ ე.წ. “გასაფერადებელი რვეულები”. აი, კონტურები როა და ფლომასტერით ან ფანქრით უნდა გააფერადო. გააფერადებ – ნახატი გამოგივა.

Martin Whatson 05Martin Whatson 02

ციფრებითაც აღნიშნავენ ხოლმე, რომელი უჯრა რა ფერია, მაგრამ ზოგს – ციფრებიც ვერ შველის. Continue reading

ტარანტული

რაც ძალიან მიყვარს, იმაზე წერა მიჭირს ხოლმე. წიგნებზეც – ასეა. საკუთარი ნაწერის შეფასება სადაური წესია, მაგრამ პოსტი ამერიკელ ფსიქოპათ ბრეთ ისთონ ელისზე, იმჰო, საუკეთესოა ბლოგზე. განა ელისი არ მომწონს, კარგი მწერალია, ნამდვილად, მაგრამ ტიერი ჟონკეს “ტარანტული” გაცილებით უფრო მომწონს, არადა პოსტს ვერ მოვაბი თავი. ტოლსტოის არ გადაუწერია “ომი და მშვიდობა” იმდენჯერ, რამდენჯერაც მე ეს პოსტი. Smile

რაც არის-არის. როგორც არის ახლა ისე გამოვაქვეყნებ და თქვენ – “ტარანტული” ჩამოქაჩეთ. ფსიქოლოგიური თრილერის ჟანრის მოყვარულნი არ ინანებთ. ერთ-ერთი ყველაზე მაგარი წიგნია, რაც დაუწერიათ.

Thierry Jonquetტიერი ჟონკე (Thierry Jonquet) უცნაური ბედის მწერალია. ბევრი რაღაც წიგნი აქვს დაწერილი და ერთი შედევრი და მაინც თითქმის უცნობია. საფრანგეთს გარეთ – მთლად უცნობიც. რაღაც წიგნებიო ვთქვი, იმიტომ რომ სხვები არ წამიკითხავს. ვერც წავიკითხავდი – “ტარანტულის” გარდა არაფერია რუსულად ან ინგლისურად თარგმნილი (“ტარანტული” – არც ქართულადაა), ჩემი ფრანგული კი ტაქსისტებს ყოფნის ძლივს და შოკოლადიანი კრეპის შეკვეთას.

ჟონკე საფრანგეთში პოპულარული პოლარის ჟანრში მუშაობდა. პოლარი პოლიციური დეტექტივია, მაგრამ პოლიტიკური შეფერილობითა და სოციალური დრამის ელემენტებით დახუნძლული. ავტორები დანაშაულის ფესვებს, როგორც წესი, პოლიტიკურ სისტემაში ეძებენ. მემარცხენეები არიან. ასეთი იყო ტიერი ჟონკეც.  ახალგაზრდობაში მაოიზმით იყო გატაცებული. შემდეგ, ტროცკისტულ დაჯგუფებას, კომუნისტ-რევოლუციონერთა ლიგას შეუერთდა. მოკლედ – ვერაფერი მოსაწონი. Smile ჩემი გემოვნებით ტიპური “ლევაკი” და თავგზააბნეული, მაგრამ ნიჭიერი კაცი იყო. უნიჭო ლევაკებმა დიდი-დიდი “ქარძნები მუწებს” დაწერონ, ისიც – შეცდომით. ნიჭიერს – “ტარანტულიც” შეუძლია. წიგნი, რომელსაც მისი პოლიტიკური გატაცებები ვერ აფუჭებს და ერთ-ერთი საუკეთესო ფსიქოლოგიური თრილერია, რაც წამიკითხავს. ფსიქოლოგიური თრილერები კი, იცოცხლე, ბევრი მაქვს წაკითხული.

ტიერი ჟონკე განათლებით ფილოსოფოსია. მოგვიანებით – ფიზიოთერაპიაც შეისწავლა, ბოლოს – ფსიქიატრია (ეს ამბავი “სატარანტულოდ” ძალიან გამოადგა). კარგი იუმორის გრძნობა აქვს (შავი) და ბუნებით – ბუნტარია. ფროიდსაც კარგად იცნობს და ფსევდონიმად რამონ მერკადერი შეირჩია – IYKWIM.

“ტარანტული” (Mygale) გამომცემლობა “გალიმარმა” გამოსცა 1984 წელს. სწორედ Gallimard არის პოლარის ჟანრის დაუღალავი პოპულარიზატორი და ჟონკესთანაც თანამშრომლობდა, თუმცა “ტარანტული” სხვა ჟანრია. ეს არის რომანი პლასტიკურ ქირურგზე, რომელიც იდეალური ქალის “აწყობას” ცდილობს… მიახლოებით – ასეა. მეტი რომ დავწერო, დაგასფოლერებთ და არ მეპატიება, თუმცა, ვისაც პედრო ალმოდოვარის 2011 წლის ე.წ. ეკრანიზაცია ნანახი გაქვთ, დასფოილერებულები ხართ და ეგაა. მეტ-ნაკლებად. მაგრამ ალმოდოვარის ცოდვებს მე ვერ ავწევ. დაუნდობლად გააფუჭა წიგნი. დაუნანებლად. აიღო შედევრი და გადაიღო – პაპსა. ერთი ჩვენებურის ფრთიან ფრაზას რომ დავესესხო, ჟონკე რომ ცოცხალი ყოფილიყო, საფლავში გადაბრუნდებოდა…

Continue reading

ტატუირებული და ძალიან ლამაზი

კვირადღის პოსტი

Felicia by Aneta Kowalczyk 8მოდელი: ფელისია (Felicia Baak)

ფოტოგრაფი: ანეტა კოვალჩიკი (Aneta Kowalczyk)

Felicia by Aneta KowalczykFelicia by Aneta Kowalczyk 1Felicia by Aneta Kowalczyk 2

ორი ხელოვანი და ორი ლამაზი ქალი.

ფელისია ბოოკი შვედი მხატვარია და ტატუირების ოსტატი, ანეტა – პოლონელი ფოტოგრაფი. ფოტოები, ცხადია, ანეტა კოვალჩიკის გადაღებულია, მოდელი თავად ფელისიაა და ტატუ, რასაც ხედავთ, მისი ნამუშევარი.

Continue reading

დოვიმა და სპილოები

ფოტოისტორია

Dovima with Elephants

ეს ძალიან ცნობილი ფოტოა. ერთი, მე-20 საუკუნის 100 ყველაზე ცნობილ ფოტოს შორის. 50 ყველაზე ცნობილ ფოტოს შორის. ზოგი ფოტოგამოცემა 10 ყველაზე ფოტოს შორისაც კი ასახელებს. ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული ფოტოცაა – მილიონ დოლარზე მეტი გადაიხადეს აუქციონზე. 

რიჩარდ ავედონს ეკუთვნის. დიორსა და ავედონს ძველი მეგობრობა და წარმატებული თანამშრომლობა აკავშირებდათ. პირველი ფოტოსესია 1947 წლითაა დათარიღებული და ეს ორივესთვის გამორჩეული წელია. დიორმა ერთი წლის წინ დააფუძნა მისი მოდის სახლი, ავედონის სტუდიაც ერთი წლისაა. მათი პირველი ერთობლივი ფოტოსესია ეპოქალურია: The New Look-ის ფოტოწარდგენა. დიორი ავედონის თვალით – ცალკე ფენომენია. ამერიკის ბაზარზე დიორის პოპულარობას ავედონის კამერამ დიდად შეუწყო ხელი.

ცხადია, 1955 წლის შემოდგომა-ზამთრის კოლექციის სარეკლამო ფოტოგადაღებაც დიორმა ავედონს ანდო. ფოტო გადაღებულია პარიზში,  ე.წ. “ზამთრის ცირკის” შენობაში Harper’s Bazaar-ის სექტემბრის ნომრისთვის.  ფოტოზე დოვიმაა.  დოვიმას აცვია კაბა, რომლის დიზაინერიც ივ სენ ლორანია, იმხანად დიორის თანაშემწე, ვინც 2 წლის შემდეგ დიორის სახლს ჩაუდგება სათავეში.

Continue reading

დავიწყებული შვიდეული

ჟან პატუ. ბონი ქეშინი. ქლერ მაქქარდელი. ჟაკ ფატი. მარიანო ფურტუნი. ჯონ ბეითსი. პოლინ ტრიჟერი.

ვინ არის ეს ხალხი?

ორის სახელი და გვარი თუმაინც გეცნოთ – ე.ი. მართლაც სულით ხორცამდე ფეშენისტა ხართ. თუ – მეტის, მოდის ექსპერტი ხართ ჩემ თვალში. თუ არ გეცნოთ… არც მე მეცნო. Smile  ჟან პატუს გარდა.

თითოეულმა პატარა რევოლუცია მოახდინა ტანსაცმლის დიზაინში. ზოგმა – დიდი. ზოგმა – რამდენიმე რევოლუციაც მოასწრო. მაგრამ დიზაინერობა ცოტა უმადური პროფესიაა. შემოქმედება რჩება, ავტორს, ხშირად, ივიწყებენ.

გავიხსენოთ.

Jean Patouჟან პატუ (Jean Patou) ამ შვიდეულში, ალბათ, ყველაზე ცნობადია დღეს და ერთადერთი ამ პოსტიდან, ვისი მოდის სახლი (ნაწილობრივ) დღემდე არსებობს და ას წელს გადააბიჯა. ნაწილობრივ არსებობს-თქო იმიტომ, რომ Jean Patou-ს 30 წელია არაფერი შეუკერია, მხოლოდ პარფიუმს აწარმოებს (P&G-ის ნაწილია). პირველი სამკერვალო კი პატუმ 1912 წელს გახსნა პარიზში. მამაკაცები ჟან პატუს უნდა ვუმადლოდეთ გრაფ ქარდიგანის სამხედრო ქარდიგანის საყოველდღიო მოდაში დამკვიდრებას, ქალები კი ჟან პატუს უნდა უმადლოდნენ თავისუფალ, სპორტულ სტილსა და sportswear კოლექციებს (სადაც, ცხადია, “ადიდასის სპორტულებს” არ ვგულისხმობ).  მასვე ეკუთვნის უსახელო მაისურებისა და მუხლებამდე (midi) ქვედაკაბის ლეგიტიმაციის იდეა ქალთა ჩოგბურთის ტურნირებისთვის. მოკლედ, ჟან პატუმ ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ მოდა გამხდარიყო უფრო ადამიანური, თავისუფალი და ნაკლებ-კონსერვატული. თუმცა თავად კლასიკური სტილის მიმდევარი იყო და მუდამჟამს გამოწკეპილ-ყველაღილზეგაკვანძულ-შლაპადახურულ-ჰალსტუხშებმული დაბრძანდებოდა.

ტროსტით.

პატუს მოდის სახლში დიზაინრებად უმუშავიათ ლაგერლფელდს, გოტიესა და ლაკრუას. ჟან პატუს სუნამო Joy კი მსოფლიოში ნომერ მეორე ყველაზე გაყიდვადი სუნამოა Chanel N5-ის შემდეგ.

Continue reading

შურდული და ფრინველები

Pejacგქონიათ თუ არა ბავშვობაში შურდული (ე.წ. “რაგატკა”)?

(ბუზღუნა) მეზობლის ფანჯრის შუშა თუ ჩაგიმსხვრევიათ?

თუ შურდული გქონდათ, ფანჯარასაც ჩაამსხვრევდით. ერთხელ მაინც. და თუ გამოგიჭირეს, ეგებ, გაუტყეპიხართ კიდეც.

“რაგატკის” ამბავში, ალბათ, არც ხორვატი ბავშვები და მათი მშობლები განსხვავდებიან ქართველი ბავშვებისა და მშობლებისგან, მაგრამ ქალაქ რიეკას მერიამ თავად გადასცა ესპანელ სთრითარტერს სილვესტრე სანტიაგოს, იგივე პეხაკს (Silvestre Santiago / Pejac) შურდული და მიდი აბა, შენ იციო – შეაგულიანა.

აი, რა გამოვიდა მაქედან:

Camouflage by PejacCamouflage by Pejac 2

კომპოზიცია, მხატვრის თქმით, მტრედების დიდ მოყვარულს, ბელგიელ რენე მაგრიტს ეძღვნება. თუმცა, მაგრიტს არ ეწყინება და არც პეხაკს, თუ ამ არტის უკან ალფრედ ჰიჩქოქსაც დავლანდავთ.

Continue reading