დაფხრეწილები

შაბათის პოსტი

დაფხრეწილი ჯინსი 70-იანებში გამოჩნდა პირველად, როგორც პროტესტის სიმბოლო და “ფეხებზე მკიდიხართ” გზავნილი კაცობრიობას. დახეული ტანსაცმელი ჰიპებსაც ეცვათ, თუმცა ეს უფრო იშვიათი და შემთხვევითი ამბავი იყო – ტანზე გაცვდა-შემოეფლითებოდათ ხოლმე. პანკებმა კი შეგნებულად მიჰყეს ხელი ჯინსებისა და ტყავის ქურთუკების ფხრეწვას.

“მფხრეწავების” ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და საეტაპო ფოტო ჟურნალ Punk-ის ფოტოგრაფმა რობერთა ბეილიმ გადაუღო “რამოუნზ”-ის (Ramones) წევრებს და ჯგუფის 1976 წლის ალბომის ქავერზეა. თავად მუსიკოსებს ალბომის Meet The Beatles-ის სტილში გაფორმება სურდათ, მაგრამ სტუდიის არტ-დირექტორმა თონი ვეიდლერმა ივაჟკაცა და გადაარწმუნა. შედეგად, დაფხრეწილი ჯინსი ალბომის ქავერზეა. Ramones

80-იანებში დაფხრეწილი ჯინსი უკვე მეინსთრიმია – არამხოლოდ პანკებს, პოპის დედოფლებსაც აცვიათ და სხვა არადედოფლებსაც.

Continue reading

არამხოლოდ სთარბაქსის

– როდის შემოვა საქართველოში “სთარბაქსი”?

– სანამ “სთარბაქსი” არ გვეყოლება, ყავას ვერ ვსვამ თბილისში.

– ყავის დასალევად სტამბოლში მიწევს გადაფრენა, გოგო!

– ჩემი მეზობლის ძმის მეგობრის გერლფრენდის დაქალი “სთარბაქსში” მუშაობს და ნამდვილად ვიცი, მალე იხსნებიან საქართველოში.

 არამხოლოდ “სთარბაქსის”!

CB&TLThe Coffee Bean & Tea Leaf რა თქმა უნდა, ვერ არის ისე პოპულარული, როგორც “სთარბაქსია”, მაგრამ ნამდვილი ამერიკული ყავის დაგემოვნება თუ გსურთ, როგორც იტყვიან – ველქომ!

Continue reading

How-to: ბულდოგების ბრძოლა ონლაინში

ბულდოგების ბრძოლა ხალიჩის ქვეშ – ამბობენ, ასე შეაფასა ჩერჩილმა კრემლის პოლიტიკა. დღეს ბულდოგების დიდი ბრძოლა ონლაინშია გაჩაღებული. კომპანიები ყიდულობენ დადებით და უარყოფით შეფასებებს. დადებითს – საკუთარი პროდუქციისთვის და უარყოფითს, ცხადია, – კონკურენტებისთვის. ამ ცრუ შეფასებებს ყველა ონლაინ მაღაზიაში ნახავთ, მათ შორის ყველაზე პოპულარულ “ამაზონზეც”. არადა, შეფასებები პროდუქტის შეძენისთვის ერთ-ერთი ძირითადი არგუმენტია. წინა მყიდველი უკანა მყიდველის ხიდიაო, ამბობენ. მაგრამ რა ვქნათ, თუკი ეს შეფასებები ნაყიდია?

არის რამდენიმე კრიტერიუმი, რომლითაც პროდუქტის შეფასებების გაფილტვრა და ფსევდო-კომენტარების ამოყრა შეიძლება, მაგრამ ასე სათითაოდ რჩევა-ძიება რთულია და დიდ დროს ითხოვს. არის მარტივი გზა – საიტი Fakespot.com. აკოპორებთ “ამაზონის” ლინკს სასურველ პროდუქტზე, Fakespot ამოწმებს რეალურ თუ ფსევდო-მყიდველთა მიერ დაწერილ შეფასებებს და გამოაქვს ვერდიქტი A–დან (შეფასებები სანდოა) F-მდე (გაყალბებულია).

FakeSpotFakeSpot 2

Continue reading

ფრანგული მოდის ჯამბაზი

BB wedding in Jacques Esterel dress 1959კუბოკრული ქსოვილი ყველას გინახავთ, ალბათ. წითელი, წვრილი უჯრედებით. აი, ბრიჟიტს რომ აცვია. თბილისის “პომოდორისიმოში” მაგიდის გადასაფარებლები აქვთ ასეთი და ძალიან მომწონს. Smile ეგებ, გარდერობშიც გქონდეთ გოგონებს. თუ არ გაქვთ – ბებიების კაბები ამოქექეთ.  დღეს ისე პოპულარული ვეღარაა, თუმცა, პერანგებს, შორტებს, ბიკინის და საცურაო კოსტიუმებს კი გადაეყრებით. ჩანთებიც მინახავს და მზის სათვალეებიც.  მე-19 საუკუნის ბოლოს ფრანგმა ფეიქრებმა ქალაქ ვიშიდან ამგვარი ქსოვილის წარმოება დაიწყეს. მალე მთელი ვიში კუბოკრულში დაიარებოდა. ვიშის გერბიც კი კუბოკრულშია გამოწყობილი. ამ უჯრედებს საფრანგეთში ასეც უძახდნენ – “ვიში”. შემდეგ დადგა მე-20 საუკუნე, დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი, ოკუპაცია, კოლაბორაციონიზმი, მარშალი პეტენი და ვიშის რეჟიმი… მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფრანგებს ვიშის გაგონება არ სურდათ. ყველაფერი, რაც იყო ვიში – დავიწყებას მიეცა. ვითომ, არც ყოფილაო… მაგრამ 1959 წლის 18 ივნისს, როდესაც ჟაკ შარიესთან აწერდა ხელს, ბრიჟიტ ბარდომ სწორედ ვიშის კუბოკრულ კაბაზე შეაჩერა არჩევანი. ფოტომ თითქმის ყველა გამოცემა მოიარა. და მოდის ხელახალი ვიშიზაციაც დაიწყო.

Continue reading

ინუ-კუბო და 47 რონინი

Tsunyaoshi26 აგვისტოს ძაღლების საერთაშორისო დღე აღნიშნეს. ეს დღე ამერიკაში მოიგონა ერთმა კარგმა ქალმა და შემდეგ სხვა ქვეყნებიც დაესესხნენ, მაგრამ ახლა არც მასზე ვწერ და არც ამერიკაზე. ეს პოსტი ტოკუგავა ცუნაიოშიზეა, იაპონიის მეხუთე შიოგუნზე, რომელიც 1680 წელს ავიდა ტახტზე. ტოკუგავა მეცნიერი და პოეტი იყო, კალიგრაფი და ფილოსოფოსი. მფარველობდა განათლებას, ხელოვნებას, თეატრს. მისი მმართველობის წლებს იაპონურ რენესანსად მიიჩნევენ, მაგრამ ისტორიას ამით არ შემორჩენილა… მხოლოდ ამით – არა. მეცენატი, მწერალი და თეატრალი ბევრი ხელისუფალი ყოფილა. ქართველებს მეფე-პოეტების მთელი სექტა გვყავს (ვერც პოეტებად რომ ვარგოდნენ დიდად და არც ხელისუფლად), ტოკუგავა ცუნაიოში კი ცხოველების უფლებების (ერთ-ერთი) პირველი დამცველია ისტორიაში. რის გამოც ინუ-კუბოც (“ძაღლების შიოგუნი”) კი შეარქვეს.

Continue reading

ამერიკანო

მზარეულები კარგი გვყავს. მხოლოდ ქართულ სამზარეულოზე არ ვამბობ – ევროპული კერძებიც არაჩვეულებრივად გამოსდით. ბევრ ქართულ პიცერიაში ძალიან გემრიელი პიცაა. სტეიკსაც კარგს ამზადებენ. ბურგერსაც. (სუშის მოყვარული არ ვარ და არც იაპონიაში ვარ ნამყოფი, მაგრამ გაუსინჯავად დავწერ, რომ ქართული სუშიც არ ჩამოუვარდება ტოკიოს კარგი რესტორნის სუშის – ორივე ერთნაირად უგემურია).🙂 ნამცხვრებზე ხომ ნუღარ იტყვით – ქართული გემოვნებისა და დასავლური რეცეპტურის სინთეზი, მართლაც საუკეთესოა. თბილისური ბრაუნი, მაგალითად, სჯობს კლასიკურ ამერიკულ ბრაუნის. გემოვნების ამბავია, ცხადია, მაგრამ კლასიკური ბრაუნი ხმელია, რაღაც ნამცხვარსა და ორცხობილას შორის. ჩვენებური კი ფაფუკია. ბევრგან სტომაქიც ცხელი შოკოლადით აქვს გამოვსებული – დაადებ კოვზს და სკდება… მმმმ…. უგემრიელესია!

მაგრამ აი, ყავა… ყავა ტკივილია. იმიტომ, ალბათ, რომ ყავა ჩვენში უბრალოდ “მისასმელია” და არა თავისთავადი რამ. ცალკე კულინარიული ფასეულობა არ აქვს. ასე აღიქმება. ფასი კი აქვს, იცოცხლე Smile – ფასეულობა არ აქვს… ალბათ, არცაა გასაკვირი. ყავა კი არა, ღვინოც მისასმელია, ხშირად. ისე, მოსაჩვენებლად დავყნოსავთ-დავაგემოვნებთ ხოლმე, პირს ავაწკლაპუნებთ… მერმე კი იმდენს და ისე უზომოდ დავლევთ რომ ბუკეტი, გემო, ზომა-წონა, თავი, კუჭი და ღვიძლი ერთიანდება. და აღარაფერი გვახსოვს “პახმელიის” გარდა.

Continue reading

How-to: ვლაგდებით სამოგზაუროდ

მოგზაურის რვეული:
ჩანთა, რომელიც უნდა ჩაალაგო, ქანცი რომ არ გაგწყდეს

გრილი ღამე (თბილისიდან რეისები ხომ, ჩვეულებრივ, გამთენიისასაა), თბილისის აეროპორტი (ან, თუნდაც – ქუთაისისა იყოს), მშვენიერი, სამოგზაურო განწყობა და თქვენი მეუღლე/პარტნიორი/მეგობარი/თანამგზავრი (საჭირო – დატოვეთ), რომელიც ორი უზარმაზარი (ან – სამი საშუალო, ან ერთი პატარა და ორი უზარმაზარი, ზურგსუკან რომ მალავს) ზომის ჩემოდნით მობრძანდება. Sad smile

ნაცნობი ამბავია?

ახლა ვნახოთ, როგორ ჩავბარგდეთ ისე, რომ ყველაფერი აუცილებელი თან გვქონდეს და ერთ სულზე ერთი საშუალო ზომის (თვითმფრინავის სალონში რომ აგვატანინებენ – ისეთი) ჩანთა გვეყოს.

წესი პირველი (დაუჯერებელი): ჩანთა მეტად (ან, როგორც მინიმუმ, არანაკლებ) ბევრს იტევს, ვიდრე – ჩემოდანი, თუ სწორად ჩაალაგებ.

(აქ ვგულისხმობ: ზურგჩანთას, ან მესინჯერს ან ყველა სხვა ტიპის ჩანთას, რომელსაც ზურგზე მოიგდებ, მხარზე გადაიკიდებ ან გააგორებ, მთავარია – იყოს მჩატე, ელასტიური, კარგად შეკერილი, სასურველია – ვერტიკალური (თუ გორგოლაჭები აქვს – ბრუნვადიც) და არა-ჰორიზონტალური).

წესი მეორე: ყველაფერი, რაც საშუალოსტატისტიკურ, არაპარანოიდალურ, არაპიემესიან ადამიანს სჭირდება 7-10-დღიანი მოგზაურობისთვის ჩაეტევა 25-40 ლიტრი მოცულობის ჩანთაში.

Continue reading