უნგრელი პანტიანიდან

Ferenc Pushkash ერთმა ქართველმა გაჭრა ფანჯარა ევროპაში, მეორემ კი დახურაო, – ასე ხუმრობდნენ ჩემს ბავშვობაში. მაგრამ იმ მეორე ქართველს საქართველოში დარჩა ერთი პატარა “ფორტოჩკა” დაუგმანავი. ამ შუკუმში თუ გაიხედავდი, იქედან ევროპული სტადიონები ჩანდა. და დიდი ევროპული ფეხბურთი. როდესაც ევროპაში ევროთასების დღე იყო, ჩვენი მამები და პაპები სხდებოდნენ მანქანებში და კოლონებად დაწყობილნი მიჰქროდნენ სოფელ პანტიანისკენ – იქ, არ ვიცი რა ეშმაკებით, მაგრამ ჩვეულებრივი საბჭოთა ტელევიზორი, ჩვეულებრივი საბჭოთა ანტენით სრულიადაც არასაბჭოთა თურქულ არხებს იჭერდა. ეს არხები კი დიდ ევროპულ ფეხბურთს აჩვენებდნენ. ამიტომ იკრიბებოდნენ იქ ფეხბურთის ქართველი გულშემატკივრები, ზოგს ანტენა მიჰქონდა, ზოგს ტელევიზორი, ზოგს ლუდი და ზოგს კიდევ სხვა რამ ფეხბურთსადალუდზემისაყოლებელი და უყურებდნენ დიდ ფეხბურთს.

მეც ვარ პანტიანის იმ საფეხბურთო საღამოების მონაწილე. ძალიან პატარა ვიყავი და ბუნდოვნად მახსოვს… მაგრამ მახსოვს, რომ ძალიან მიყვარდა ის დღეები და გულისფანცქალით ველოდებოდი. ჯერ ერთი, დიდების მარაქაში ვიყავი გარეული, მერე კიდევ იქ რაღაც განსაკუთრებული ატმოსფერო იყო. თავისუფალი. და სხვადასხვა გუნდის გულშემატკივრები ერთად უყურებდნენ ფეხბურთს. ემოციებით დატვირთულნი, მაგრამ – მშვიდობიანნი.

Read the rest of this entry

Bitcoin

Bitcoin “მე ვარ ბანგულზი ბაბანგიდა, პრეზიდენტ ბაბანგინდას შვილიშვილი 5 მილიარდიანი მემკვიდრეობა მერგება, სასწრაფოდ მომწერე შენი ანგარიშის ნომერი სადაც ამ ფულს ჩამირიცხავენ და ნახევარ მილიონს დაგიტოვებ საკომისიოს სახით…”

მსგავსი ი-მეილი, უთუოდ, მიგიღიათ. ამბავი, ახლა რომ უნდა მოგიყვეთ, ამას ჰგავს, მაგრამ სრული სიმართლეა: ერთმა ღარიბმა სტუდენტმა 2009 წელს 25 დოლარის ღირებულების ვირტუალური მონეტები შეიძინა. სამი წლის შემდეგ ჩახედა მის ვირტუალურ საფულეს და იქ 5’000 მონეტა აღმოაჩინა, რომლის საერთო ფასი სრულიადაც არავირტუალური მილიონი აშშ დოლარი იყო. და მილიონზე მეტიც. ამ მონეტას ჰქვია ბითქოინი. 2009 წლის 3 იანვარს გამოჩნდა პირველად და თავისუფალ მიმოქცევაში მყოფი ვირტუალური ვალუტაა (უფრო ხშირად გამოიყენება დასახელება კრიპტო-ვალუტა, მაგრამ სიმარტივისთვის ვირტუალურს დავუძახებ) – აინსტალირებ სპეციალურ პროგრამას, ხსნი ბითქოინ-საფულეს და ვაჭრობას იწყებ. შეგიძლია ერთ დღეს შეიძინო ბითქოინები, მეორე დღეს – გაყიდო ან კიდევ იყიდო ან არაფერი ქნა და შეინახო. ეყაროს თავისთვის. ბითქოინის შენახვისთვის საკომისიოს არვინ გთხოვს, მაგრამ მისი კურსი იცვლება. როგორც ნებისმიერი სხვა ვალუტისა. არის ჟამი ბითქოინის ყიდვისა და არის ჟამი გაყიდვისა.

თუმცა, მისი ყიდვის ყველაზე კარგი ჟამი აწ უკვე ჩავლილია. :(

Read the rest of this entry

გრძნობათა მწევარი

Henri Cartier-Bresson ძველად საქართველოში თავადები შვილებს რომელიმე კაი ყმა გლეხის ოჯახში “გააშვილებდნენ” ხოლმე. დროებით. გაგონილი გექნებათ. წაკითხული. აკაკიც იგონებს. არამხოლოდ ჩვენთან, ასეთი წესი ბევრგან ყოფილა. მაგალითად – საფრანგეთში. და ეს წესი იქ კაი ხანს შემორჩენილა: მონარქიის დროც გამოიარა, იმპერიისაც და რესპუბლიკამდეც მოაღწია. თავადები აღარ იყვნენ, მაგრამ ბურჟუაზია გაჩნდა. ასე აღმოჩნდა მე-19 საუკუნის ბოლოს მდიდარი ფაბრიკანტი ბრესონის ქალიშვილი გლეხი კარტიეს ოჯახში “განათხოვრებული”. შეუყვარდა მისი აღმზრდელის ვაჟი და რომ წამოიზარდა გაჰყვა კიდეც ცოლად. არ ვიცი, ბრესონებს ეს ამბავი მოეწონათ თუ არა, მაგრამ ქორწილი კი გადაიხადეს. ასე დამოყვრდა ეს ორი გვარი და დაიბადა ახალი – კარტიე-ბრესონი. წლების განმავლობაში კარტიე-ბრესონები ევროპაში საუკეთესო ბამბის ძაფის მწარმოებლებად იყვნენ ცნობილნი. მაგრამ ანრი კარტიე-ბრესონს (Henri Cartier-Bresson) ბამბის ნართი ნაკლებად იზიდავდა. ტილო, ქაღალდი, ფანქარი, ფუნჯი და საღებავი ეხატებოდა გულს. მაგრამ წარმატება იგვიანებდა. კარტიე-ბრესონი კი მოთმინებით არასდროს გამოირჩეოდა. სულმუდამ მიეჩქარებოდა. ამის გამო თუ სხვა რამ მიზეზი იყო, მაგრამ 24 წლის ასაკში მოლბერტი გვერდზე გადადო და ფოტოკამერა აიღო ხელში. ამ გადაწყვეტილებამ შემოაბრუნა არამხოლოდ თავად კარტიე-ბრესონის, არამედ ფოტოჟურნალისტიკის ისტორიაც. კარტიე-ბრესონი რომ არა, ფოტორეპორტაჟი ვერასდროს იქნებოდა ისეთი, როგორიც არის. თუკი მენ რეიმ ფოტოგრაფია აქცია ხელოვნებად, ანრი კარტიე-ბრესონმა ხელოვნებად აქცია ფოტორეპორტაჟი.

1929 Paris. La Villette1926 Normandy1932 Spain

1932 Brussels1933 Asilah1931 Ivory Coast

Read the rest of this entry

რაბინი და 2000 შეკელი

შაბათის ანეკდოტი

ერთხელ ერთ ვინმე მგზავრს ერთ პატარა სოფელში შემოაღამდა. მოიკითხა რაბინის სახლი, დააკაკუნა და ეუბნება:
- რებე, გზად დამიგვიანდა და თქვენს სოფელში უნდა გავათიო ღამე, ეგერ განაპირას პატარა ქარვასლა როა, იქ დავდგები, მაგრამ მეშინია ფულის გამოჩენა, 2000 შეკელი მაქვს თან და, თუ არ შეწუხდებით, შემინახეთ დილამდე, წასვლისას შემოგივლით და გამოგართმევთ.
- რა შეწუხებაა, – პასუხობს რაბინი, – მაგრამ, თუ შეიძლება, მოითმინეთ, ახლა მეზობლებს გადავძახებ და, როგორც წესი და რიგია, მოწმეთა თანდასწრებით ჩავიბარებ ფულს.
- რებე, როგორ გეკადრებათ, გენდობით, – აღელდა მგზავრი, მაგრამ რაბინმა თავისი არ დაიშალა:
- ბენიამინ! სარა! მოიშე! – შეყარა მეზობლები, გამოართვა სტუმარს ფული და ეკითხება:
- მეზობლებო, ხომ ხედავთ და ადასტურებთ – ეგერ თქვენ თვალწინ ჩავიბარე ამ პატიოსანი კაცისგან 2000 შეკელი შესანახად, დილით მომაკითხავს და დავუბრუნებ.
- კიო, დავინახეთ, როგორ არ დავინახეთო, – მეზობლებმა.
უსურვეს ერთმანეთს ძილი ნებისა და დაიშალნენ.

Read the rest of this entry

ავიაკომპანია, რომელმაც ფრთები ჩამოყარა

starbook-airlines-air-hostessძვირფასო მგზავრებო, გთხოვთ სავარძლები მოიყვანოთ ვერტიკალურ  მდგომარეობაში და შეიკრათ უსაფრთხოების ღვედები. ეკიპაჟი მოგესალმებათ და გისურვებთ ტკბილ მგზავრობას.

უთუოდ ასე დაიწყებოდა თქვენი მოგზაურობა Starbrook Airlines-ის ავიახომალდით, მას რომ ფრენა შეეძლოს. მაგრამ არ შეუძლია. ეს ხომ ერთადერთი ავიაკომპანიაა მსოფლიოში, რომლის მთელი ავიაპარკი შოკოლადის თვითმფრინავებისგან შედგება… თუმცა, ყოველთვის ასე კი არ იყო – Starbrook Airlines პატიოსნად ცდილობდა ეფრინა და ავიაგადაზიდვები შეესრულებინა სანთა ბარბარაში. ამ მიზნით პირველი მსოფლიო ომით ალმოდებული ევროპიდან აშშ-ში გახიზნულმა ბელგიელმა ემიგრანტმა ჟან-ბაპტისტ ლეროიმ 1914 წელს შეიძინა აწუკვე ლეგენდად ქცეული თვითმფრინავი Curtiss JN-4, მეტსახელად Jenny. მისმა შვილებმა ემილმა და ჯექმა, რომლებიც პროფესიონალი მფრინავები იყვნენ და აშშ საფოსტო სამსახურში მუშაობდნენ, 30-იანებში გადაიბარეს მამის საქმე – Starbrook Airlines-ს სამოქალაქო სამსახურში ჩამოწერილი ბომბდამშენი Airco DH.4 შეჰმატეს და ამანათების ავიაგადაზიდვებს მიჰყეს ხელი. მეორე მსოფლიო ომის დღეებში კომპანიის ფლოტი Douglas C-47-ითა და Douglas DC-3-ით გაძლიერდა. 1950-ში კი Starbrook Airlines-ის თვითმფრინავმა პირველად გადაუფრინა ოკეანეს და მატერიკიდან ჰოულენდის კუნძულზე გადაისროლა ტვირთი.

1951 წელს ძმებმა, ემილ და ჯექ ლეროიმ საკუთარი აეროდრომის გაფართოება გადაწყვიტეს და მშენებლობამა და დიზაინმა ისე გაიტაცა, რომ ავიახომალდის ნაწილებისგან დამზადებული ავეჯის კოლექციაც კი შექმნეს. Starbrook Airlines Furniture Collection, სხვა დანარჩენთან ერთად, თვითმფრინავების მცირე ზომის მაკეტებსაც მოიცავდა. ასე დაიწყეს ძმებმა დიდი ავიახომალდების პაწია ასლების დამზადება. 1998 წელს კი, სისხლის ყივილი მაინც სულ სხვაა და, ჯექ ლეროიმ ბელგიური შოკოლადისგან დამზადებული თვითმფრინავები გურმანთა და ესთეტთა სამსჯავროზე გამოიტანა. მის შოკოლადს იმხელა მოწონება ხვდა წილად, რომ, ფიროსმანისა არ იყოს, რაცრამებადა ყველაფერი გაყიდა და შოკოლადის წარმოებას მიჰყო ხელი.

Read the rest of this entry

პრინცესა და შავი ცხვარი

Sally Muir & Joanna Osborne ცხოვრობდა ინგლისში ორი ახალგაზრდა ქალი. ერთი ჟურნალისტი იყო, მეორე – გამომცემელი. არც ერთს ეხატებოდა მაინცადამაინც საქმე, რასაც აკეთებდა. ერთი კარგად ქსოვდა, მეორე – კარგად ხატავდა. გადაწყვიტეს ტანსაცმლის დიზაინში ეცადათ ბედი. 1979 წელს დააფუძნეს კომპანია Warm and Wonderful (“თბილი და მშვენიერი”) და დაიწყეს მუშაობა. მათი სახელები, ეგებ, ბევრმა არც იცოდეს, მაგრამ ვინ არ იცის სვიტერი, რომელიც პრინცესა დაიანას ასე უყვარდა?

თეთრი ცხვრები, შავი ცხვარი.

შავი ცხვარი, თეთრი ცხვრები.

დახატა სალი მიურმა (Sally Muir), მოქსოვა ჯოენ ოსბორნმა (Joanna Osborne) და Princess Diana Sheep Cardiganპრინცესა დაიანამ შეიძინა 1980 წელს. ჩაიცვა. შემდეგ, როგორც ზღაპარშია: მიურმა და ოსბორნმა გაიღვიძეს დილით და, თურმე, მსოფლიოში ყველაზე მოთხოვნადი დიზაინერები გამხდარან. იმ წელს შეკვეთებს ვერ აუდიოდნენ – Saks, Bergdorf Goodman, The Cross, Nieman Marcus… და მრავალი სხვა დიდი თუ მცირე მაღაზია ელოდა “პრინცესა დის სვიტერს”. ეს ბუმი კარგა ხანს გაგრძელდა. მიურმა და ოსბორნმა რამდენიმე საკუთარი ბუტიკიც გახსნეს დიდ ბრიტანეთსა თუ მის გარეთ. 1983 წელს “პრინცესას სვიტერს” Victoria and Albert Museum-ის საგამოფენო ექსპონატად ქცევის პატივიც ხვდა წილად. 2011 წლიდან კი მისი თარგი საქველმოქმედო პროექტ P/hop-ის მფლობელობაშია (P/hop აგროვებს სახსრებს ორგანიზაციისთვის “ექიმები საზღვრებს გარეშე”).

Read the rest of this entry

ნიღაბი, როგორც ასეთი

ჰოკეის შაიბა, იგივე პაკი (ფაქი – როგორც ინგლისურენოვან სამყაროში უძახიან), იგივე პალეტი (როგორც თანამედროვე ჰოკეის სამშობლოში – მონრეალში უწოდებენ) ძლიერი ჰოკეისტის მიერ ნატყორცნი საშუალოდ 120 კმ/საათი სიჩქარით მიფრინავს, NHL-ის ოფიციალური რეკორდი კი 175 კმ/სთ-ია. იოლი წარმოსადგენია, რა დაემართება ადამიანს, თუკი შაიბა მოხვდა, ამიტომაა, რომ ჰოკეის მოედნის მოთამაშის ეკიპირების წონა 15 კგ-ს აღემატება, მეკარისა კი 30კგ-ს აღწევს. არცაა გასაკვირი – 30-40 ზუსტი ტყორცნა კარის მიმართულებით ჩვეულებრივი ამბავია ერთ თამაშში. 30 ტყვიასავით წამოსული შაიბა, რომელსაც კიპერი საკუთარი სხეულით უნდა გადაეღობოს.

საკვირველი სხვა რამაა – დიდი ხნის განმავლობაში მეკარეები არათუ ნიღბის, არამედ ჩაფხუტის გარეშეც ასპარეზობდნენ – ნაქსოვი თბილი ქუდები ეხურათ მხოლოდ და ეგ იყო სულ… მამაკაცების ჰოკეიზე ვამბობ, თორემ კაცობრიობის მშვენიერი ნახევრის წარმომადგენელი, ონთარიოს ქუინზ უნივერსითის სტუდენტური გუნდის მეკარე, ლიზ გრეჰემი ჯერკიდევ 1927 წელს გამოდიოდა ყინულზე დამცავი ნიღბით… (ახლა თუ მეტყვით, კაცობრიობის მშვენიერი ნახევრის წარმომადგენელს ჰოკეის კარში რა უნდოდაო, ალბათ, შანონ საბადოში არ გინახავთ – კანადის ნაკრების ამაჟამინდელი კიპერი). მაგრამ მამაკაცები ნიღაბს უკადრისობდნენ – ჰოკეი ვაჟკაცების სპორტია, იარები კი მამაკაცს მხოლოდ აკეთილშობილებსო, ამბობდნენ… იშვიათ ნიღბოსნებს კი, მაგალითად იაპონელ ტეიჯი ჰონმას ან კანადელ ქლინთ ბენედიქთს ალმაცერად უყურებდნენ.

Read the rest of this entry

დედოფალი ვივიენი

ფრანსუა ოზონს ასეთი ფილმი აქვს “რვა ქალი”. აი, ის – კეტრინ დენიოვი და ფანი არდანი რომ ზასაობენ… არა, იმ ფილმში სხვაც ბევრი საინტერესო რამ ხდება და საერთოდაც არაა ცუდი ფილმი, მაგრამ ყველას მაინც ეს ეპიზოდი დაამახსოვრდა. :)

Vivienne Westwood-The-Only-Punk მაგრამ ჩემი პოსტი სხვა ქალზეა. ქალზე, რომელიც ფრანსუა ოზონის კიარა, სთენლი ქრემერის ფილმს უფრო დაამშვენებდა. “შეშლილი, შეშლილი, შეშლილი სამყარო” ხომ გინახავთ? ამ ქალმა გადარია სწორედ ეგ სამყაროც და მე-20 საუკუნეც. მისი სახელია ვივიენ ვესთვუდი (Vivienne Westwood). დედოფალი ვივიენი.

ის ერთი გიჟმაჟი ბებიაა, მაგრამ ვინ თქვა, ბებია თავსაფრიანი, ჩია და ტკბილი უნდა იყოსო? საქსოვით კალთაში და ფინჯანი ჩაით ხელში რომ თვლემს ბუხართან და განჯინაში კი საყვარელი შვილიშვილებისთვის ჯემები და მურაბები ჩაუმწკრივებია? ვერ მოგართვით! ვივიენ ვესთვუდი ბულგაკოვისეულ მარგარიტას ჰგავს. ახალგაზრდობა წლებს გაატანა, მაგრამ ისევ ის ახტაჯანაა – შემოაჯდება ცოცხს და სატანასთან მეჯლისზე მიფრინავს.

Read the rest of this entry

ქალის პორტრეტი ინტერიერში

შაბათის პოსტი

სურათი ერთი.

ქალი შედის ფეხსაცმელების მაღაზიაში. ძალიან დიდხანს დადის, ათვალიერებს, ხან ერთ ფეხსაცმელს აიღებს, ხან მეორეს, ბოლოს აირჩევს, როგორც იქნა და გამყიდველს ეუბნება:
- აი ასეთი ფეხსაცმელი მინდა, მაგრამ ვარდისფერი.
- ვარდისფერი არ გვაქვს. ის ფერები გვაქვს, რაც დახლზეა.
- თქვენ არ გესმით, ეუბნება ქალი, – ჩემი დისთვის ვყიდულობ მას კი ვარდისფერი უყვარს.
- კარგად მესმის, მაგრამ ვარდისფერი არ გვაქვს – აი, ბაცი წითელი გვაქვს.
- ეგ წითელია, ჩემი დის კაბას არ მოუხდება. ვარდისფერი მინდა.
- არ გვაქვს ვარდისფერი, აი ლურჯი გვაქვს, ყვითელი გვაქვს, მწვანე გვაქვს, შავი ფერიც გვაქვს, ვარდისფერი კი გაგვითავდა… იქნებ, სხვა მოდელი მოგეწონოთ – აი, ეს ფეხსაცმელი გვაქვს ვარდისფერი.
- ეგ არ მინდა. ეგ სტილი ჩემს დას არ უხდება, მაგას ვერ მივუტან. რომელიც ავირჩიე, ის მინდა, მაგრამ ვარდისფერი!
- არ გვაქვს ვარდისფერი, ქალბატონო, რა ვქნა, გაიყიდა სულ. იმ კვირას შემოგვიარეთ, ახალ პარტიას ველოდებით.
- იქით კვირას გვიანაა, მე დღეს მინდა!..
მიტრიალდება და გაბრაზებული გადის მაღაზიიდან.
10 წუთში შემოდის ისევ და გამყიდველს ეუბნება:
- ჯანდაბას, მომეცით ის წითელი… ორ დღეში მაინც უნდა დავმარხოთ…

Read the rest of this entry

მაგრამ სულ სხვაა საუკუნე 21-ე

21-ე საუკუნეს მსოფლიო შეეგება ორჯერ. ჯერ 2000 წელს (მიუხედავად კალენდროლოგთა მტკიცებისა – ჯერ ადრეაო), მეორედ – 2001 წელს. ჩვენ ქართველებმა ეს 4-ჯერ მოვახერხეთ. ტრადიციულად.

ამ საუკუნემ (ჯერ-ჯერობით) მოგვიტანა ინტერვენცია, ომი, ბომბები  და მავთულხლართები. ამიტომ, ამ პოსტში პოლიტიკა იქეთ იყოს. ფილმებს გავიხსენებ.

2000

X-Men 200 წელი და, რა თქმა უნდა, “X-ადამიანები” (X-Men). იმიტომ რომ მიყვარს ფანტასტიკა და იმიტომ რომ იან მაქქელანი გენიალური მსახიობია. და კიდევ იმიტომ რომ ამ ფილმში სამი ლამაზი ქალია – რებექა რომეინი, ფამკე იანსენი და ჰელი ბერრი.

ამ წელს ბენისიო დელ ტორომ ორ მაგარ ფილმში მოასწრო მონაწილეობის მიღება – ამ ორიდან პირველი ჩემს სიაში მაინც სთივენ სოდეერბერგის კრიმინალური დრამაა – “ტრაფიკი” (Traffic), აქ დელ ტორო მაიქლ დაგლასთან და ქეთრინ ზითა-ჯონსთან ერთად თამაშობს. ნარკომაფია და ნარკოპოლიტიკა. რამდენად ეფექტურია ომი, რომელსაც აშშ აწარმოებს კოლუმბიელ ნარკობარონებთან? ფილმი ჩვენთვისაც აქტუალურია. ბენისიო დელ ტორომ ასევე მონაწილეობა მიიღო გაი რიჩის აბსურდულ-კრიმინალურ კომედიაში “დიდი კუში” (Snatch), სადაც კოლორიტული პერსონაჟებისა და შესანიშნავი მსახიობების მთელი დასია.

2001

როდესაც “ბეჭდების მბრძანებელს” კითხულობ, ვერ წარმოიდგენ, თუ ამ ეპიკური ამბის ეკრანზე გადატანა შეიძლება ისე, რომ არაფერი გააფუჭო. ფითერ ჯექსონმა ეს მოახერხა. თოლქიენს რომ ენახა “ბეჭდების მბრძანებელი: ბეჭდის საძმო” (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring), ალბათ, მოეწონებოდა. ეს ფილმი იმდენად კარგია, რომ ახლა იმასაც არ დავწერ, რომ ქეით ბლანშეთი მაინცადამაინც არ მომწონს გალადრიელად. :)

Read the rest of this entry

მკვდარი კატები სტოკჰოლმიდან

შაბათის პოსტი

le-chat-mort2 როდესაც ჩემი აუდიოთეკა ყველა ზღვარს გასცდა, გადავწყვიტე, დამესტოპებინა და ახალ შემსრულებლებს იშვიათად ვიმატებ ხოლმე. თუმცა, ზოგჯერ ისეთ ვინმეს მოჰკრავ ყურს, რომ გვერდს ვერ აუვლი, მუსიკალურ რესურსებს ჩაუჯდები, ეძებ და ქაჩავ… ქაჩავ და ეძებ…

ბოლოდროინდელებიდან ასე დამემართა ირლანდიელ იმელდა მეიზე, რომელმაც სადებიუტო ალბომი 2005 წელს გამოსცა და ძირითადად როკაბილის (როკ ენ როლისა და ქანთრის სინთეზია ერთგვარი) უკრავს და მღერის. შემდეგი, ვისაც გულგრილად ვერ ავუქციე გვერდი ჰოლანდიელი კარო ემერალდი იყო, რომელმაც პირველი ალბომი 2010 წელს ჩაწერა და რომელიც სვინგსა და ჯაზ-პოპს მღერის. დღეს კი სულ მთლად ცინცხალზე დავწერ – მკვდარი კატების ჯგუფზე Le Chat Mort. წარმოშობა – შვედური. სახელი – ფრანგული. სიმღერების ენა – ინგლისური. სტილი – ამერიკული ფოლკ-როკი.

ჯგუფში ოთხი მკვდარი კატაა – სოლისტი და დრამერი კამილა ნეიდემანი, ბრორ დევიდ ნილსონი ბანჯოზე უკრავს, პეტერ სტრომკვისტი – გიტარაზე, მატი ფრიბერგი – კონტრაბასზე.

Read the rest of this entry

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 358 other followers

%d bloggers like this: