ნიანგის არომატი

“მიფრინავდა ორი ნიანგი: ერთი – წითელი, მეორე – მარჯვნივ” – გამოცანა იყო ასეთი. სინამდვილეში ნიანგები იყო 5: წითელი, ლურჯი, მწვანე, შავი და თეთრი. წელს კიდევ მე-6 შეემატათ – ყვითელი.

L. 12.12 Rougeწითელი ნიანგი – ტრადიციული წითელი პარფიუმი, დამახასიათებელი “წითელი” არომატით: ტროპიკული ციტრუსი, წითელი ჩაი. დამატებული აქვს კარდამონი. მამაკაცებს (ყოველ შემთხვევაში საქართველოში) ასეთი არომატი ნაკლებად მოსწონთ – ზედმეტად “ციტრუსოვანია” და ცხარე ( Spicy – ეს როგორ ვთარგმნო არ ვიცი – სანელებელი რომ დავწერო, არასწორი იქნება, ვერც ცხარე უხდებოდეს მაინცადამაინც… პიკანტურს ვიტყოდი, ქალის პარფიუმზე რომ იყოს საუბარი Smile). ეს ფრანგებმაც იციან, ამიტომ, მგონი, ყველა არომატი ერთი ტონით დაბლაა დაწეული, რომ ისე მძაფრად არ დაჯდეს კანზე. Smile მაგრამ ჩვენებურებისთვის მაინც საკმარისად მძაფრია.

დასახელება: Lacoste L. 12.12 Rouge

კატეგორია: Woody–Spicy

ვერდიქტი: ცუდი არაა.

Continue reading

რამდენი კალორიაა 1 გემრიელობაში?

ვისთვისაც ფასთ-ფუდი გემრიელი არაა და არც მიირთმევს, მშვიდად დახურეთ ეს პოსტი – არაფერი იქნება აქ საინტერესო. სხვებმა კი შეადგინეთ მენიუ და მოიმარჯვეთ კალკულატორი.

McDonalds Big-Mac1. “მაქდონალდსის” ბიგ მაქი, იმჰო, ყველაზე მაგარი გამოგონება ფასთ-ფუდში. მასში 550 კალორიაა.

2. Subway მეორე ქსელია, რომელიც ძალიან მიყვარს. მისი სენდვიჩი ლორით შეიცავს 740 კალორიას (დიდი ზომის ულუფა იგულისხმება – 30 სმ).BK Quad Stacker

3. “ბურგერ ქინგის” Quad Stacker-თან  (ოთხსართულიანი ბურგერია Smile) ერთად 820 კალორიას მიირთმევთ.

4. “დანქინ დონათსის” ერთი (არასამარხვო Winking smile) დონათი 260 კალორიას შეიცავს.

5. KFC-ის ქათმის ბარკლების ულუფაში 120 კალორიაა.

Oreo6. Dairy Queen ამერიკული ქსელია, რომლის მენიუშიც არის შოკოლადის ნამცხვარი Oreo. ერთ ულუფაში 550 კალორიაა (DQ საქართველოში არ შემოსულა, მაგრამ Oreo-ს თბილისის სუპერმარკეტებში კი ნახავთ).

Continue reading

ბაჭია იგერი და სხვა გოგონები

თანამედროვე ფოტოგრაფი, რომლითაც აღფრთოვანებული ვარ? მე თავად!
ბანი იგერი. საუბარი იორდან ტოდოროვთან, “ფლეიბოი”, დეკემბერი, 2014

Bunny Yeager with Her Cameraამბობენ, რომ პირველი ფოტოები “ფლეიბოისთვის” მას თავად ჰიუ ჰეფნერმა გადაუღო.

ამბობენ, რომ სწორედ მის საპატივცემულოდ ჰქვიათ “ფლეიბოის” გოგონებს “ბაჭიები”.

ამბობენ, რომ სწორედ მან შეარჩია ჟურნალისთვის პირველი “წლის გოგონა”.

ამბობენ, რომ მან მოიფიქრა სელფი.

ამბობენ, რომ მან აქცია ბეთი ფეიჯი ვარსკვლავად.

ამბობენ, რომ… ამბობენ კიარა, თავად ამბობს, რომ აისრულა ყველა ოცნება ერთის გარდა – მისი იდეალის, მერილინ მონროს ფოტოსესიის გადაღება ვერ მოასწრო.

ამბობენ, რომ… ვინ მოთვლის, რას აღარ ამბობენ. ბანი იგერზე (Bunny Yeager) მოდელსა და ფოტოგრაფზე. ყველაზე ცნობილ ქალ-ფოტოგრაფზე “ფლეიბოის” ისტორიაში.

Continue reading

La dolce vita

Nutellaამბობენ, რომ 1950 წლის ზაფხული იტალიაში ძალიან ცხელი იყო. იმდენად ცხელი, რომ ერთ საკონდიტროში გაგრილების სიტემამ ვერაფერი გაახერხა და როდესაც კონდიტერი დილით საწყობში შევიდა,  შოკოლადის მთელი მარაგი დამდნარი დახვდა. სხვას, ალბათ, გული გაუსკდებოდა, ამან კი კოვზი მოიმარჯვა და… ასე დაიბადა “ნუტელა”.

ზოგი ჭირი მარგებელიაო – ვიტყოდი, მაგრამ ეს ამბავი მხოლოდ ლეგენდაა. სინამდვილეში “ნუტელას” ნამდვილი გამომგონებლები არიან ბავშვები და არა ზაფხულის ხვატი და გაფუჭებული კონდიციონერი. საქმე ისაა, რომ პირველი “ნუტელა” მდნარი პასტა კიარა, მყარი ფილა იყო, რომელსაც დედები ძეხვის ნაჭერივით პურს ზედ დაათლიდნენ და საუზმეც მზად იყო. მაგრამ, როგორც კატა მატროსკინი ამბობდა, ბუტერბროდი მაშინაა კარგი, როცა პური თხელია და ძეხვის ნაჭერი კი ბარაქიანი. ასე იყო “ნუტელაც”. ბევრი ”ნუტელა” და ცოტა პური უფრო გემრიელი იყო, ყველაზე გემრიელი კი – “ნუტელა” პურის გარეშე. Smile  პიეტრო ფერერო (Pietro Ferrero) ბავშვების გემოვნებას ენდო, 1951 წლის ერთ გემრიელ დღეს მყარი შოკოლადის ბრიკეტები გადაადნო და კრემის სახით გამოიტანა გასაყიდად. “ნუტელას” დაბადების ნამდვილი ამბავი სწორედ ასეთია. მართალია, მაშინ ჯერკიდევ Supercrema Giandujot ერქვა, მაგრამ მაინც სწორედ ის “ნუტელა” იყო, ასე რომ გვიყვარს ყველას. სახელი Nutella კი პიეტრო ფერეროს ვაჟმა, მიკელემ მოიგონა. ფერეროს სუპერკრემი უკვე “ნუტელას” ბრენდით 1964 წლის 20 აპრილს ჩამოასხეს ქილებში, მისი დიდება იტალიას შორს გასცდა და სულ მალე მსოფლიო დაიპყრო.

Continue reading

ეტიუდი სადო-მაზო ფერებში

ამბოხის თეორია

Portrait-of-the-Marquis-de-Sadeეს პოსტი, ალბათ, ბევრად უფრო მყვირალა, ხმაურიან და სკანდალურ სათაურს იმსახურებდა, მაგრამ მისი სათაური ისეთივე მოკრძალებულია, როგორიც იყო თავად დონასიენ ალფონს ფრანსუა დე სადი (Donatien Alphonse François de Sade), რომელიც მსოფლიო ლიტერატურისა და ფილოსოფიის ისტორიაში მარკიზ დე სადის (Marquis de Sade) სახელითაა ცნობილი.

არისტოკრატი და პატრიოტი

ის ფრანგი არისტოკრატული ოჯახის წარმომადგენელი იყო, მამა – დიპლომატი და მაღალი თანამდებობის პირი (მეფისნაცვალი და დესპანი, ერთი პირობა რუსეთშიც იყო ელჩად), დედა კი – პრინც კონდეს ფრეილინა. ფსიქოანალიზით გატაცებული მკვლევარნი, მოგვიანებით, დე სადის ცხოვრებისეულ კრედოსა და გატაცებებს მის ბავშვობაში მოუძებნიან გასაღებს – სადაც მომავალი მწერლის სწავლა-განათლებას ბიძამისი – ცნობილი ლიტერატორი და თეოლოგი აბატი დე სადი კურირებდა, სადაც ის იეზუიტთა სასწავლებელში მიაბარეს, სადაც მისი მშობლების ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა და ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ…   ასე იყო თუ ისე, ფრანსუა დე სადმა ბავშვობიდანვე გამოავლინა ჯიუტი და ფეთქებადი ხასიათი – მისი პირველი მსხვერპლი პატარა პრინცი კონდე გახლდათ, რომელიც დე სადს შემოელახა (მოგვიანებით, დე სადისა და კონდეს ოჯახები დამოყვრდება, როდესაც მარკიზის ვაჟი არმანი პრინცესა კონდეზე იქორწინებს). შვიდწლიანი ომის დროს (მასშტაბური სამხედრო კონფლიქტი საფრანგეთ-ავსტრია-ესპანეთსა და პრუსია-ბრიტანეთს შორის) მისი შეუპოვრობა და მრისხანება უკვე პრუსიელებს დაატყდათ თავს და ფრანსუა დე სადი ომის დასრულებას კაპიტნის ჩინითა და ჯილდოებით დამშვენებული შეხვდა… მოგვიანებით მაიორის, დაბოლოს პოლკოვნიკის ჩინიც დაიმსახურა.

მოსიყვარულე შვილი, მეუღლე, სოდომიტი და კანონისგან დევნილი

Continue reading

დედაკაცი შარვალში

სძაგს უფალსა.


Drag King –  ასე ეძახიან ქალს, რომელიც მამაკაცურად იცვამს და/ან მამაკაცური ქცევის მანერები აქვს. ეს სიტყვათშეთანხმება 70-იანი წლებიდან მოდის, თუმცა ასეთი ქალები ტერმინის გამოჩენამდეც იყვნენ.  Drag King-ზე გაცილებით ძველი სიტყვაა Tomboy, რაც ქალაბიჭად შეიძლება ვთარგმნოთ და მნიშვნელობაც ეგ აქვს. ოღონდ, ქალაბიჭა-Tomboy პატარა ასაკს გულისხმობს და ბავშვობაში კი მეტი თავისუფლება იყო ყოველთვის და ასეთ “ცელქობას” ნაკლებ ეჭვისთვალით უცქეროდნენ – გაიზრდება-გადაივლისო. Drag King-ს კი დედაკაცად ვთარგმნიდი, მაგრამ ილია ჭავჭავაძეს ეწყინება…  ამიტომ დამრჩეს ისევ უთარგმნელად.

ასე იყო თუ ისე იყო, როგორც კი ნაჭერი ქალისა და მამაკაცის ტანსაცმლად გადათარგდა, გამოჩნდნენ ქალები, რომლებიც თავიანთ ტანსაცმელში ვერ ეტეოდნენ. ვისთვის ეს იყო პროტესტი, სხვისთვის – მოთხოვნილება, ზოგისთვის – თამაში. მამაკაცის ტანსაცმელი ეცვათ როგორც ლესბოსელებს, ტრანსგენდერებს, რომლებიც იმხანად (და ზოგან – დღესაც) მარგინალებად მიიჩნეოდნენ, ასევე პატიოსან მეოჯახე ჰეტეროსექსუალ ქალბატონებს… მაია წყნეთელსა და ჟანა დარკს არც ვახსენებ, თორემ პოსტი სულ სხვაგან გადაუხვევს და სადღაც გადიჩეხება. Smile

დღეს მოდის ინდუსტრია Drag King-ფენომენს არაჩვეულებრივად იყენებს სარეკლამო კამპანიებსა და ჩვენებებში და რაც მეტად ქალურია ქალი, მით უფრო ლამაზად გამოიყურება მამაკაცის ტანსაცმელში… პირველი, ვინც გამახსენდა არის არა მოდელი, არამედ მსახიობი. თქვენც გაიხსენეთ ქიმ ბეისინჯერის ცნობილი სცენა 9 1/2-დან.Kim Basinger

აქ ყველაფერი აგებულია კონტრასტზე და კონტრასტი, როცა კარგად იყენებ, არაჩვეულებრივი რამაა.

Continue reading

ფეტიშის 50 ელფერი

პოსტი Sex Sells საინტერესო გამოდგა. როგორც ყოველთვის ხდება ხოლმე სექსმა არამხოლოდ ბრენდის გაყიდვები გაზარდა, პოსტის ნახვებიც. მოდი, გავაგრძელოთ. (მითუფრო რომ თემატური ფილმის პრემიერამაც მოგვისწრო).

ამჯერად უფრო ზუსტი იქნება, თუ ვიტყვი, არა Sex Sells, არამედ Fetish Sells. ლამაზი ნივთების სიყვარულიც ხომ ერთგვარი ფეტიშია, ამიტომ არცაა გასაკვირი, რომ სარეკლამო კამპანიებში სხვადასხვა ადამიანურ ფეტიშებს თავისი საპატიო ადგილი უჭირავთ ცენზორებისა და ფემინისტების შემოტევის მიუხედავად.

ჯონი ფარახი (Johnny Farah) ტყავის ნაწარმის ლიბანელი დიზაინერია. გამორჩეული თვალი და ფანტაზია აქვს, რაც ამ სარეკლამო პოსტერიდანაც ჩანს. SmileJohnny Farah

Relish ქალის ტანსაცმლის იტალიური ბრენდია. უნიფორმ-ფეტიში ფეტიშებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულია, რასაც კომპანია თავის სარეკლამო კამპანიაშიც იყენებს.

Continue reading